איך האב נישט דורכגעליינט דעם גאנצן אשכול, ממילא בעט איך איבער אויב מען האט דאס שוין אויסגעשמועסט, אדער אויב איך האב נישט ריכטיג פארשטאנען די שיטה פון ר' לוי יצחק האניג.
איך האב זיך נאר געוואונדערט צי עס האט נישט א שייכות מיט וואס דער רמב"ם שרייבט אין זיין הקדמה לפרק חלק, וואו ער רעדט וועגן די וואס נעמען די ווערטער פון חז"ל אלעמאל כפשוטם, מיט דער כוונה צו פארגרעסערן זייער כבוד, אבער דער רמב"ם שרייבט:
לפי שהם מכבדין ומנשאין החכמים כפי דעתם, והם משפילים אותם בתכלית השפלות והם אינם מבינין זה.
און ווייטער:
כי הכת הזה מאבדים הדרת התורה, ומאפילים זהרה.
מיין נקודה איז נישט דווקא צי די זון דרייט זיך ארום די ערד, אדער די ערד ארום די זון. אפילו אויב מען קען האבן פארשידענע מהלכים אין דעם, איז דאס נישט דער עיקר וואס איך וויל ארויסברענגען.
איך טראכט נאר, אז ווען מען שטעלט פאר פאר אן עולם א געוויסן וויסנשאפטליכן מאדעל אלס דעם קלארן פשט אין תורה און אין חז"ל, און מען מאכט דערפון א קעגנזאץ צו דער היינטיגער וויסנשאפט, קען עס אפשר האבן אן אומגעוואונטשענע תוצאה.
ווייל אויב מענטשן ווערן שפעטער איבערצייגט פון די וויסנשאפטליכע ראיות אויף דער אנדערער זייט, קענען זיי בטעות באקומען דעם איינדרוק אז די תורה אליין שטימט נישט מיט דער מציאות, ווען עס קען זיין אז דער גאנצער קעגנזאץ איז נאר צווישן וויסנשאפט און אונזער אייגענעם פשט אין די ווערטער.
אפשר איז דאס איינע פון די זאכן וואס דער רמב"ם וויל אונז לערנען: אז מען דארף זיין זייער פארזיכטיג נישט צו פארבינדן דעם כבוד התורה מיט א געוויסער ליטעראלער פארשטאנד, ווען עס איז נישט זיכער אז דאס איז טאקע וואס חז"ל האבן געמיינט.
איך מיין חלילה נישט צו זאגן אז ר' האניג האט נישט קיין גוטע כוונות, אדער אז איך האב גענוג געהערט צו קענען אפשאצן זיין מהלך. איך ווארף נאר אויף א מחשבה:
צי דארף מען נישט זיין אביסל פארזיכטיג ווען מען שטעלט פאר א געוויסע וויסנשאפטליכע שיטה אלס דער שטאנדפונקט פון די תורה אליין?