על דא ועל הא

[פופציגער]

און אזוי קריגט זיך סטאטוס מיט סטאטוס און מגייט א קאדאטשקע

[מתי אבוא]

איך גלייך זייער נישט צו זיין דער פרומער אינעם צימער, אבער די פאדקעסטער, שוין אפגערעדט דאס אז איינער גייט זיי מוזן עט סאם פוינט מסביר זיין אז א ווארט דארף האבן א וועליו און מ'טאר נישט מזלזל זיין אין די אינטעליגענץ פון די צוהערער, איז אבער דא נאך א גרעסערע אישו, אז זיי מוזן איינזען אז קיינער אפרישיעיט נישט ווען זיי רעדן השקפה, און זענען מחנך אונזער קאמיונעטי.

לייק, עכט, פליז. רעדן הייקעלע ענינים, אמונה, מנהגים, אמונת צדיקים, וכו', מוז האבן כאטש א השגחה.

ס'נישט עטיש. לאז אפ פרומקייט. ס'פשוט נישט עטיש.

איך געב נישט ארויס קיין פאדקעסט רעדן וואס זינגערס דארפן זיך פארבעסערן אין זינגען, דו רעד נישט וועגן מחנכים און רבנים.

שאט אפ!!

שאט! אפ!!!

הרב שלומי ערליך. ענדליך רעדט איינער דערוועגן.

ס'איז זייער שיין אז ער רעדט דערוועגן, אבער ווען דער פאדקעסטער ערליך רעדט דערפון איז ווייט פון א תיקון אין דעם, ווייל און זיין לענגערע מעסידזש וואס ער האט ארויס געגעבן זאגט ער זיינע פאדקעסט מיינונגען איבער הייקעלע עניינים אמונת חכמים טוישן פון די וועג וויאזוי אונזערע עלטערן האבן אונז מחנך געווען.
סוף פסוק, א מענטש [וגם אני בתוכם] וואס דרייט זיך אויפן אינטערנט און קוקט ווידאויס נגד דעת די גדולי ישראל, האט נישט קיין שכל הישר און קען נישט מדריך זיין אנדערע.