היסטארישע ירושה צעטיילונג צווישן בני הרה"ק בעל ברך משה זצוק"ל

[שטייטער]

יענער האט עס באקומען פונעם רביצין וואס האט אים עס געשיקט נאכן פטירה.
יענער לעבט שוין נישט, און א זוהן פון יענעם האט עס גע'ירש'נט

די זון האט עס באקומען לכתחילה נישט די טאטע

איינער פון יענע משפחה האט מיך אנדערש פארציילט. אז די טאטע האט עס באקומען און די זוהן האט עס גע'ירש'ט.

אין מאזני צדק שטייט דאך קלאר אז דער זון האט עס באקומען

[שטייטער]

יענער האט עס באקומען פונעם רביצין וואס האט אים עס געשיקט נאכן פטירה.
ווען די ברך משה האט גע'טענה'ט אז עס קומט אים, האט יענער געענטפערט אז אויב האט ער א טענה זאל ער אים רופן צו דין תורה..
יענער לעבט שוין נישט, און א זוהן פון יענעם האט עס גע'ירש'נט

פארוואס טאקע איז מען נישט געגאנגען צו דין תורה? דאס איז דאך א אומשאצבארע חפץ.

דער ברך משה זאל נישט רופן זיין מומע צו דין תורה איז מעגליך געווען מער ווערט בעיניו.

ווי קומט דא אריין די רביצין? זי איז בכלל נישט קיין מאן דאמר אין די נושא

[צבי וחמיד]

פארוואס טאקע איז מען נישט געגאנגען צו דין תורה? דאס איז דאך א אומשאצבארע חפץ.

דער ברך משה זאל נישט רופן זיין מומע צו דין תורה איז מעגליך געווען מער ווערט בעיניו.

ווי קומט דא אריין די רביצין? זי איז בכלל נישט קיין מאן דאמר אין די נושא

היינטיגע צייטן איז זי מער נישט קיין מאן דאמר אבער דעמאלט איז זי געווען ''די'' מאן דאמר

[זבולון שטיינקלאץ]

דער ברך משה זאל נישט רופן זיין מומע צו דין תורה איז מעגליך געווען מער ווערט בעיניו.

ווי קומט דא אריין די רביצין? זי איז בכלל נישט קיין מאן דאמר אין די נושא

היינטיגע צייטן איז זי מער נישט קיין מאן דאמר אבער דעמאלט איז זי געווען ''די'' מאן דאמר

זי איז אפשר נישט געווען א מאן, אבער יא א 'דאמר'...

[צבי וחמיד]

ווי קומט דא אריין די רביצין? זי איז בכלל נישט קיין מאן דאמר אין די נושא

היינטיגע צייטן איז זי מער נישט קיין מאן דאמר אבער דעמאלט איז זי געווען ''די'' מאן דאמר

זי איז אפשר נישט געווען א מאן, אבער יא א 'דאמר'...

ממש אזוי....

[גד'ל]

יענער האט עס באקומען פונעם רביצין וואס האט אים עס געשיקט נאכן פטירה.
ווען די ברך משה האט גע'טענה'ט אז עס קומט אים, האט יענער געענטפערט אז אויב האט ער א טענה זאל ער אים רופן צו דין תורה..
יענער לעבט שוין נישט, און א זוהן פון יענעם האט עס גע'ירש'נט

פארוואס טאקע איז מען נישט געגאנגען צו דין תורה? דאס איז דאך א אומשאצבארע חפץ.

א דין תורה איז זייער שווער צו קענען ארויסנעמען א חפץ פון א צווייטן ווייל אויב קען מען טרעפן איין אחרון וואס איז משמע אז דער נתבע קען עס האלטן וואס דאס איז דא גענוג אופנים דא קען די נתבע טענהן קים לי
די איינציגסטע זאך וואס וואלט געקענט ארבעטן אין דין תורה איז אויב מהאט אן הוכחה אז די מעשה איז פאלש אבער למעשה זעהט יא אויס די מעשה אמת איז נישטדא עכט פארוואס צו גיין אין דין תורה

[שטייטער]

דער ברך משה זאל נישט רופן זיין מומע צו דין תורה איז מעגליך געווען מער ווערט בעיניו.

ווי קומט דא אריין די רביצין? זי איז בכלל נישט קיין מאן דאמר אין די נושא

היינטיגע צייטן איז זי מער נישט קיין מאן דאמר אבער דעמאלט איז זי געווען ''די'' מאן דאמר

ווילאנג ס'איז געליגן ביי איר, אבער איינמאל ס'איז ביי איר נעפיו און מ'וויל גיין צו דין תורה, וואס האט עס מיט איר?

[שטייטער]

יענער האט עס באקומען פונעם רביצין וואס האט אים עס געשיקט נאכן פטירה.
ווען די ברך משה האט גע'טענה'ט אז עס קומט אים, האט יענער געענטפערט אז אויב האט ער א טענה זאל ער אים רופן צו דין תורה..
יענער לעבט שוין נישט, און א זוהן פון יענעם האט עס גע'ירש'נט

פארוואס טאקע איז מען נישט געגאנגען צו דין תורה? דאס איז דאך א אומשאצבארע חפץ.

א דין תורה איז זייער שווער צו קענען ארויסנעמען א חפץ פון א צווייטן ווייל אויב קען מען טרעפן איין אחרון וואס איז משמע אז דער נתבע קען עס האלטן וואס דאס איז דא גענוג אופנים דא קען די נתבע טענהן קים לי
די איינציגסטע זאך וואס וואלט געקענט ארבעטן אין דין תורה איז אויב מהאט אן הוכחה אז די מעשה איז פאלש אבער למעשה זעהט יא אויס די מעשה אמת איז נישטדא עכט פארוואס צו גיין אין דין תורה

וועלכע 'גענוג אופנים'? א מעשה אז דער רבי האט געזאגט ביי זיין בר מצוה... טוה מיר א טובה

[גד'ל]

פארוואס טאקע איז מען נישט געגאנגען צו דין תורה? דאס איז דאך א אומשאצבארע חפץ.

א דין תורה איז זייער שווער צו קענען ארויסנעמען א חפץ פון א צווייטן ווייל אויב קען מען טרעפן איין אחרון וואס איז משמע אז דער נתבע קען עס האלטן וואס דאס איז דא גענוג אופנים דא קען די נתבע טענהן קים לי
די איינציגסטע זאך וואס וואלט געקענט ארבעטן אין דין תורה איז אויב מהאט אן הוכחה אז די מעשה איז פאלש אבער למעשה זעהט יא אויס די מעשה אמת איז נישטדא עכט פארוואס צו גיין אין דין תורה

וועלכע 'גענוג אופנים'? א מעשה אז דער רבי האט געזאגט ביי זיין בר מצוה... טוה מיר א טובה

יא צו קענען ביי אזא זאך ארויסנעמען פון א מוחזק וואס פארציילט אזא מעשה און די אלמנה זאגט אז די מעשה איז אמת איז זייער שווער צו קענען ארויסנעמען פונעם מוחזק דורך דין תורה

[גד'ל]

ווי קומט דא אריין די רביצין? זי איז בכלל נישט קיין מאן דאמר אין די נושא

היינטיגע צייטן איז זי מער נישט קיין מאן דאמר אבער דעמאלט איז זי געווען ''די'' מאן דאמר

ווילאנג ס'איז געליגן ביי איר, אבער איינמאל ס'איז ביי איר נעפיו און מ'וויל גיין צו דין תורה, וואס האט עס מיט איר?

ער איז דעם רבינס נעפיו זייענדיג אן אייניקל פונעם קדושת יו"ט נישט איר נעפיו

[אגד]

יא צו קענען ביי אזא זאך ארויסנעמען פון א מוחזק וואס פארציילט אזא מעשה און די אלמנה זאגט אז די מעשה איז אמת איז זייער שווער צו קענען ארויסנעמען פונעם מוחזק דורך דין תורה

משל למה הדבר דומה, להלכה גערעדט, דיין קאזין איז מאיזה סיבה געווען ביי דיין פאטער אויף פסח, ער האט אים געבעטן פאר אפיקומן זיין ראולס רויס*, האט ער אים געזאגט, איך ברויך עס דאך נאך...

און ער האט געלייגט א יד אויף דעם נאך די פטירה.

זאגט ער אז עס איז דא צדדים ביי א דין תורה אויב ער מעג עס האלטן?



(* געזוכט א משל פון א שטארק טייערע שטיק מטלטלין, זינט קרקע איז דאך אנדערש.)

[בן תורה]

יענער האט עס באקומען פונעם רביצין וואס האט אים עס געשיקט נאכן פטירה.
יענער לעבט שוין נישט, און א זוהן פון יענעם האט עס גע'ירש'נט

די זון האט עס באקומען לכתחילה נישט די טאטע

איינער פון יענע משפחה האט מיך אנדערש פארציילט. אז די טאטע האט עס באקומען און די זוהן האט עס גע'ירש'ט.

אקעי איך האב אים איבערגעפרעגט און ער זאגט אז דער זוהן האט עס געבעטן פאר אפיקומן האט עס די רביצין געשיקט נאכן פטירה פארן טאטן, און דער טאטע האט עס נאכדעם געגעבן פארן זוהן...

[גד'ל]

יא צו קענען ביי אזא זאך ארויסנעמען פון א מוחזק וואס פארציילט אזא מעשה און די אלמנה זאגט אז די מעשה איז אמת איז זייער שווער צו קענען ארויסנעמען פונעם מוחזק דורך דין תורה

משל למה הדבר דומה, להלכה גערעדט, דיין קאזין איז מאיזה סיבה געווען ביי דיין פאטער אויף פסח, ער האט אים געבעטן פאר אפיקומן זיין ראולס רויס*, האט ער אים געזאגט, איך ברויך עס דאך נאך...

און ער האט געלייגט א יד אויף דעם נאך די פטירה.

זאגט ער אז עס איז דא צדדים ביי א דין תורה אויב ער מעג עס האלטן?



(* געזוכט א משל פון א שטארק טייערע שטיק מטלטלין, זינט קרקע איז דאך אנדערש.)

משל למה הדבר דומה, להלכה גערעדט, דיין קאזין איז מאיזה סיבה געווען ביי דיין פאטער אויף פסח, ער האט אים געבעטן פאר אפיקומן זיין ראולס רויס*, האט ער אים געזאגט, איך ברויך עס דאך נאך דערווייל אבער לאחר מאה ועשרים איז עס דיינס און די אלמנה שיקט אים עס נישט ער כאפט אליינס הייסט ער מוחזק און עס איז א שווערע דין תורה צו געלונגען צו קענען ארויסנעמען
אויב מקומט אליין כאפן הייסט מען נישט מוחזק איז גרינגער צו געווינען ווייל קיינער איז נישט מוחזק

[אגד]

יא צו קענען ביי אזא זאך ארויסנעמען פון א מוחזק וואס פארציילט אזא מעשה און די אלמנה זאגט אז די מעשה איז אמת איז זייער שווער צו קענען ארויסנעמען פונעם מוחזק דורך דין תורה

משל למה הדבר דומה, להלכה גערעדט, דיין קאזין איז מאיזה סיבה געווען ביי דיין פאטער אויף פסח, ער האט אים געבעטן פאר אפיקומן זיין ראולס רויס*, האט ער אים געזאגט, איך ברויך עס דאך נאך...

און ער האט געלייגט א יד אויף דעם נאך די פטירה.

זאגט ער אז עס איז דא צדדים ביי א דין תורה אויב ער מעג עס האלטן?



(* געזוכט א משל פון א שטארק טייערע שטיק מטלטלין, זינט קרקע איז דאך אנדערש.)

משל למה הדבר דומה, להלכה גערעדט, דיין קאזין איז מאיזה סיבה געווען ביי דיין פאטער אויף פסח, ער האט אים געבעטן פאר אפיקומן זיין ראולס רויס*, האט ער אים געזאגט, איך ברויך עס דאך נאך דערווייל אבער לאחר מאה ועשרים איז עס דיינס און די אלמנה שיקט אים עס נישט ער כאפט אליינס הייסט ער מוחזק און עס איז א שווערע דין תורה צו געלונגען צו קענען ארויסנעמען
אויב מקומט אליין כאפן הייסט מען נישט מוחזק איז גרינגער צו געווינען ווייל קיינער איז נישט מוחזק

איינער קלעימט אז ער האט אים געזאגט "לאחר מאה ועשרים איז עס דיינס"?

אויב יא, שטייצעך אז דאס טוישט דעם בילד, אין מאזני צדק שטייט אבער עפעס אנדערש.

(די אלמנה'ס שיקן אנשטאט אליינס כאפן איז לכאורה להלכה אומרעלעוואנט.)

[אסרוחג]

משל למה הדבר דומה, להלכה גערעדט, דיין קאזין איז מאיזה סיבה געווען ביי דיין פאטער אויף פסח, ער האט אים געבעטן פאר אפיקומן זיין ראולס רויס*, האט ער אים געזאגט, איך ברויך עס דאך נאך...

און ער האט געלייגט א יד אויף דעם נאך די פטירה.

זאגט ער אז עס איז דא צדדים ביי א דין תורה אויב ער מעג עס האלטן?



(* געזוכט א משל פון א שטארק טייערע שטיק מטלטלין, זינט קרקע איז דאך אנדערש.)

משל למה הדבר דומה, להלכה גערעדט, דיין קאזין איז מאיזה סיבה געווען ביי דיין פאטער אויף פסח, ער האט אים געבעטן פאר אפיקומן זיין ראולס רויס*, האט ער אים געזאגט, איך ברויך עס דאך נאך דערווייל אבער לאחר מאה ועשרים איז עס דיינס און די אלמנה שיקט אים עס נישט ער כאפט אליינס הייסט ער מוחזק און עס איז א שווערע דין תורה צו געלונגען צו קענען ארויסנעמען
אויב מקומט אליין כאפן הייסט מען נישט מוחזק איז גרינגער צו געווינען ווייל קיינער איז נישט מוחזק

איינער קלעימט אז ער האט אים געזאגט "לאחר מאה ועשרים איז עס דיינס"?

אויב יא, שטייצעך אז דאס טוישט דעם בילד, אין מאזני צדק שטייט אבער עפעס אנדערש.

(די אלמנה'ס שיקן אנשטאט אליינס כאפן איז לכאורה להלכה אומרעלעוואנט.)

לויטן מאזני צדק טוישט זיך נישט דאס בילד
"ער האט אים געזאגט"
אן קיין עדות איז עס כחספא בעלמא

[שטייטער]

היינטיגע צייטן איז זי מער נישט קיין מאן דאמר אבער דעמאלט איז זי געווען ''די'' מאן דאמר

ווילאנג ס'איז געליגן ביי איר, אבער איינמאל ס'איז ביי איר נעפיו און מ'וויל גיין צו דין תורה, וואס האט עס מיט איר?

ער איז דעם רבינס נעפיו זייענדיג אן אייניקל פונעם קדושת יו"ט נישט איר נעפיו

לויט ווי כ'האב געליינט, האט דער רבי געזאגט פאר די רביצין הרי את מקודשת אין שטאט טשעבין, און 'זיינע' נעפיוס זענען געווארן אויך אירע. אגב, למאי נפקא מינה?

[שטייטער]

יא צו קענען ביי אזא זאך ארויסנעמען פון א מוחזק וואס פארציילט אזא מעשה און די אלמנה זאגט אז די מעשה איז אמת איז זייער שווער צו קענען ארויסנעמען פונעם מוחזק דורך דין תורה

משל למה הדבר דומה, להלכה גערעדט, דיין קאזין איז מאיזה סיבה געווען ביי דיין פאטער אויף פסח, ער האט אים געבעטן פאר אפיקומן זיין ראולס רויס*, האט ער אים געזאגט, איך ברויך עס דאך נאך...

און ער האט געלייגט א יד אויף דעם נאך די פטירה.

זאגט ער אז עס איז דא צדדים ביי א דין תורה אויב ער מעג עס האלטן?



(* געזוכט א משל פון א שטארק טייערע שטיק מטלטלין, זינט קרקע איז דאך אנדערש.)

משל למה הדבר דומה, להלכה גערעדט, דיין קאזין איז מאיזה סיבה געווען ביי דיין פאטער אויף פסח, ער האט אים געבעטן פאר אפיקומן זיין ראולס רויס*, האט ער אים געזאגט, איך ברויך עס דאך נאך דערווייל אבער לאחר מאה ועשרים איז עס דיינס און די אלמנה שיקט אים עס נישט ער כאפט אליינס הייסט ער מוחזק און עס איז א שווערע דין תורה צו געלונגען צו קענען ארויסנעמען
אויב מקומט אליין כאפן הייסט מען נישט מוחזק איז גרינגער צו געווינען ווייל קיינער איז נישט מוחזק

עפעס ביסטו נישט קלאר דא
"לאחר מאה ועשרים איז עס דיינס"??? ווער האט געזאגט אזאנס?
און אויב די אלמנה גיט אים עס איז ער מער מוחזק? די אלמנה האט רעכט עס צו כאפן און צו געבן, פונקט ווי איך דיין טאטנס טאשן זייגער. די סעקונדע וואס דער רבי איז אוועק, האט דאס באקומען א נייעם בעה"ב מיטן נאמען 'סיגוט'ער רב', און סיי ווער אויף דער וועלט עס נעמט עס, פרוי אדער מאן, נאנטער קרוב אדער ווייטע, איז ער/זי א ג-נ-ב

[רב הכולל]

ווילאנג ס'איז געליגן ביי איר, אבער איינמאל ס'איז ביי איר נעפיו און מ'וויל גיין צו דין תורה, וואס האט עס מיט איר?

ער איז דעם רבינס נעפיו זייענדיג אן אייניקל פונעם קדושת יו"ט נישט איר נעפיו

לויט ווי כ'האב געליינט, האט דער רבי געזאגט פאר די רביצין הרי את מקודשת אין שטאט טשעבין, און 'זיינע' נעפיוס זענען געווארן אויך אירע. אגב, למאי נפקא מינה?

נפק"מ לגבי אסאך זאכן, אויב עס איז דא נעפיוס מצד הבעל, זענן זיי קודם פון אירע נעפיוס לגבי ירושה און ממלא מקום ועןד

[עומד על תלת]

משל למה הדבר דומה, להלכה גערעדט, דיין קאזין איז מאיזה סיבה געווען ביי דיין פאטער אויף פסח, ער האט אים געבעטן פאר אפיקומן זיין ראולס רויס*, האט ער אים געזאגט, איך ברויך עס דאך נאך...

און ער האט געלייגט א יד אויף דעם נאך די פטירה.

זאגט ער אז עס איז דא צדדים ביי א דין תורה אויב ער מעג עס האלטן?



(* געזוכט א משל פון א שטארק טייערע שטיק מטלטלין, זינט קרקע איז דאך אנדערש.)

משל למה הדבר דומה, להלכה גערעדט, דיין קאזין איז מאיזה סיבה געווען ביי דיין פאטער אויף פסח, ער האט אים געבעטן פאר אפיקומן זיין ראולס רויס*, האט ער אים געזאגט, איך ברויך עס דאך נאך דערווייל אבער לאחר מאה ועשרים איז עס דיינס און די אלמנה שיקט אים עס נישט ער כאפט אליינס הייסט ער מוחזק און עס איז א שווערע דין תורה צו געלונגען צו קענען ארויסנעמען
אויב מקומט אליין כאפן הייסט מען נישט מוחזק איז גרינגער צו געווינען ווייל קיינער איז נישט מוחזק

עפעס ביסטו נישט קלאר דא
"לאחר מאה ועשרים איז עס דיינס"??? ווער האט געזאגט אזאנס?
און אויב די אלמנה גיט אים עס איז ער מער מוחזק? די אלמנה האט רעכט עס צו כאפן און צו געבן, פונקט ווי איך דיין טאטנס טאשן זייגער. די סעקונדע וואס דער רבי איז אוועק, האט דאס באקומען א נייעם בעה"ב מיטן נאמען 'סיגוט'ער רב', און סיי ווער אויף דער וועלט עס נעמט עס, פרוי אדער מאן, נאנטער קרוב אדער ווייטע, איז ער/זי א ג-נ-ב

ווילאנג ער לעבט איז יא דא רעכט צוגעבן?

[אגד]

לויט ווי כ'האב געליינט, האט דער רבי געזאגט פאר די רביצין הרי את מקודשת אין שטאט טשעבין, און 'זיינע' נעפיוס זענען געווארן אויך אירע. אגב, למאי נפקא מינה?

ער וויל מסתמא זאגן אז זאלסט נישט מיינען אז די רביצין האט עס אריינגערוקט צו איר'ס א בלוט קרוב, ניין,יענער איז דעם רבינ'ס קרוב געווען.

(טוישט נישט לגבי ירושה ווען עס איז דא נאר איינער וואס איז א בן פון אן אח.)

[רב הכולל]

משל למה הדבר דומה, להלכה גערעדט, דיין קאזין איז מאיזה סיבה געווען ביי דיין פאטער אויף פסח, ער האט אים געבעטן פאר אפיקומן זיין ראולס רויס*, האט ער אים געזאגט, איך ברויך עס דאך נאך דערווייל אבער לאחר מאה ועשרים איז עס דיינס און די אלמנה שיקט אים עס נישט ער כאפט אליינס הייסט ער מוחזק און עס איז א שווערע דין תורה צו געלונגען צו קענען ארויסנעמען
אויב מקומט אליין כאפן הייסט מען נישט מוחזק איז גרינגער צו געווינען ווייל קיינער איז נישט מוחזק

עפעס ביסטו נישט קלאר דא
"לאחר מאה ועשרים איז עס דיינס"??? ווער האט געזאגט אזאנס?
און אויב די אלמנה גיט אים עס איז ער מער מוחזק? די אלמנה האט רעכט עס צו כאפן און צו געבן, פונקט ווי איך דיין טאטנס טאשן זייגער. די סעקונדע וואס דער רבי איז אוועק, האט דאס באקומען א נייעם בעה"ב מיטן נאמען 'סיגוט'ער רב', און סיי ווער אויף דער וועלט עס נעמט עס, פרוי אדער מאן, נאנטער קרוב אדער ווייטע, איז ער/זי א ג-נ-ב

ווילאנג ער לעבט איז יא דא רעכט צוגעבן?

אוודאי, פארוואס נישט

[Think and Thank]

ער איז דעם רבינס נעפיו זייענדיג אן אייניקל פונעם קדושת יו"ט נישט איר נעפיו

לויט ווי כ'האב געליינט, האט דער רבי געזאגט פאר די רביצין הרי את מקודשת אין שטאט טשעבין, און 'זיינע' נעפיוס זענען געווארן אויך אירע. אגב, למאי נפקא מינה?

נפק"מ לגבי אסאך זאכן, אויב עס איז דא נעפיוס מצד הבעל, זענן זיי קודם פון אירע נעפיוס לגבי ירושה און ממלא מקום ועןד

די ווייב'ס נעפיו קומען בכלל נישט אריין לגבי ירושה ווייל א ווייב ירש'נט בכלל נישט איר מאן.

[עומד על תלת]

עפעס ביסטו נישט קלאר דא
"לאחר מאה ועשרים איז עס דיינס"??? ווער האט געזאגט אזאנס?
און אויב די אלמנה גיט אים עס איז ער מער מוחזק? די אלמנה האט רעכט עס צו כאפן און צו געבן, פונקט ווי איך דיין טאטנס טאשן זייגער. די סעקונדע וואס דער רבי איז אוועק, האט דאס באקומען א נייעם בעה"ב מיטן נאמען 'סיגוט'ער רב', און סיי ווער אויף דער וועלט עס נעמט עס, פרוי אדער מאן, נאנטער קרוב אדער ווייטע, איז ער/זי א ג-נ-ב

ווילאנג ער לעבט איז יא דא רעכט צוגעבן?

אוודאי, פארוואס נישט

ווייל עס באלאנגט נישט צו איר....
דיין רעבעצין קען מיר יעצט געבן דיין טלית במתנה?

[קיין נפקמ]

ווילאנג ער לעבט איז יא דא רעכט צוגעבן?

אוודאי, פארוואס נישט

ווייל עס באלאנגט נישט צו איר....
דיין רעבעצין קען מיר יעצט געבן דיין טלית במתנה?

גראדע מיין איך אז בחייו פון די מאן קען זי יא געבן עכ"פ ווען די מאן פארלאזט זיך אויף איר וכו'. לאחר מאה ועשרים נישט

[גד'ל]

משל למה הדבר דומה, להלכה גערעדט, דיין קאזין איז מאיזה סיבה געווען ביי דיין פאטער אויף פסח, ער האט אים געבעטן פאר אפיקומן זיין ראולס רויס*, האט ער אים געזאגט, איך ברויך עס דאך נאך...

און ער האט געלייגט א יד אויף דעם נאך די פטירה.

זאגט ער אז עס איז דא צדדים ביי א דין תורה אויב ער מעג עס האלטן?



(* געזוכט א משל פון א שטארק טייערע שטיק מטלטלין, זינט קרקע איז דאך אנדערש.)

משל למה הדבר דומה, להלכה גערעדט, דיין קאזין איז מאיזה סיבה געווען ביי דיין פאטער אויף פסח, ער האט אים געבעטן פאר אפיקומן זיין ראולס רויס*, האט ער אים געזאגט, איך ברויך עס דאך נאך דערווייל אבער לאחר מאה ועשרים איז עס דיינס און די אלמנה שיקט אים עס נישט ער כאפט אליינס הייסט ער מוחזק און עס איז א שווערע דין תורה צו געלונגען צו קענען ארויסנעמען
אויב מקומט אליין כאפן הייסט מען נישט מוחזק איז גרינגער צו געווינען ווייל קיינער איז נישט מוחזק

עפעס ביסטו נישט קלאר דא
"לאחר מאה ועשרים איז עס דיינס"??? ווער האט געזאגט אזאנס?
און אויב די אלמנה גיט אים עס איז ער מער מוחזק? די אלמנה האט רעכט עס צו כאפן און צו געבן, פונקט ווי איך דיין טאטנס טאשן זייגער. די סעקונדע וואס דער רבי איז אוועק, האט דאס באקומען א נייעם בעה"ב מיטן נאמען 'סיגוט'ער רב', און סיי ווער אויף דער וועלט עס נעמט עס, פרוי אדער מאן, נאנטער קרוב אדער ווייטע, איז ער/זי א ג-נ-ב

מרעד וואזוי עס ארבעט אין א דין תורה דארט מאכט אסאך אויס אויב דער נתבע איז מוחזק אדער נישט דהיינו אז א דין תורה זאל פסקנן צו ארויסנעמען פון א מוחזק דארף מען אסאך קלארער אויפווייזן אז זיינע טענות זענען נישט גוט
און ווען איינער גייט אריין צו יענעם אינדערהיים און נעמט אליין פון דארט עפעס אפי' ער האלט עס ביי זיך א לאנגע צייט הייסט ער נישט מוחזק ווייל ער האט עס אליין גענומען אבער אויב האט ער עס באקמען אויף א אנדערע וועג למשל מהאט עס איבערגעלאזט ביי אים פאר סיי וועלכע אנדערע סיבה הייסט ער די מוחזק

אדרבה אויב וואלט מען געקענט עס באקומען אין דין תורה פארוואס איז מען טאקע נישט געגאנגען אין דין תורה נאר געבעטן א תשובה פוןן ר' מענדל זילבער?