"אלקותו" בקהל חסידים?!

[בן מלך]

איך האב געפרעגט צוויי פשוטע פראגעס. פארוואס האט די חת״ס געדארפט א רבי, אזש ביזן אים נאכלויפן מיט מסירת נפש, און עד כדי אפהאקן מיט זיין אייגענע טאטע צוליב דעם? (יא יא, כ׳ווייס די ספין וואס גייט קומען אויף די לעצטע חלק)

פארוואס שרייבט די חת״ס אז קשר מיט א רבי דארף זיין אזוי שטארק ביזן נישט מסיח דעת זיין פון אים? וועם דינט עס? וואס דינט עס?

א רבי דארף מען אז ער זאל דיך לערנען, ער זאל דיך ווייזן דעם וועג. (איך ענטפער נישט וועגן די טאטע מיט די פעטש ווייל דו ווייסט דאך דעם ענטפער). מיר האבן דאס שיין אויסגעשמועסט שוין פריער אז בפשטות איז ממוצע בעיקר שייך ביי עבודת השם, ווי מצוות ותפילה וכו'.

דאס איז איינמאל קלאר אז מלמעלה למטה, פון אויבן אויף אראפ איז שייך א רבי/משפיע, ובפרט בעניני לימוד התורה וכו‘. אבער מלמטה למעלה קען גארנישט און קיינער זיך אריינשטעלן צווישן א נברה און כביכול אלץ א ממוצע ווייל דעמאלטס ווערט עס פשוט פשט עבודה זרה בשיתוף.

אבער תמיהני עליך אז דו דאגה'סט צו מיישב מעשיות פונעם הייליגן חת"ס בשעת ווען בפירושע רמב"ם'ס אין יד החזקה און די יסוד החמישי אין אמונה איז דיך נישט כאטש אזויפיל מטריד

לערנען וואס? אלע ספרים איז אוועילעבעל פאר יעדער וואס וויל. פארוואס. דארף. מען. א. רבי.? ענטפער מיר.

[בן מלך]

די התקשרות איז צו תלמידי חכמים און סאיז א פראקטישע ענין נישט קיין נשמה‘דיגע התקשרות. ויחי ההבדל. מען דארף נישט גיין צום אויבערשטן דורך א ממוצע, אזאנס איז גראב עבודה זרה בשיתוף.

ס'איז נישט נאר פראקטיש.
למשל, א צדיק איז משפיע תשובה פאר אידישע קינדער מיט זיין של"ס תורה, נישט מיט זיין רעטארישע כח, נאר מיט זיין קדושה. והבן.

אמת, אבער נישט דאס איז די התקשרות לצדיקים וואס חז”ל פארלאנגען, עס איז א חידוש פון די תלמידי בעל שם. אין די גמרא שטייט די נקודה אז מען לערנט זיך אפ, די צדיק איז מעורר וכו‘ וכו‘ מער אזא ענין פון טוב לצדיק וטוב לשכניו. אין די גמרא איז נישט דא קיין זכר פון הלכות משפיע זיין אנדערש ווי די דערמאנטע לערנען און מעורר זיין וכו‘ ויחי ההבדל. זאכן דארפן ווערן געלייגט אין פלאץ, אלעס האט א משקל.

דאס איז איינמאל קלאר אז מלמעלה למטה, פון אויבן אויף אראפ איז שייך א רבי/משפיע, ובפרט בעניני לימוד התורה וכו‘. אבער מלמטה למעלה קען גארנישט און קיינער זיך אריינשטעלן צווישן א נברה און כביכול אלץ א ממוצע ווייל דעמאלטס ווערט עס פשוט פשט עבודה זרה בשיתוף.

פארוואס איז שפע מלמעלה למטה דורך א בשר ודם נישט קיין עבודה זרה בשיתוף?

[בן מלך]

@מסתמא !!!!!!

ס׳וועט דיר גארנישט העלפן!

גענומען פון אייוועלט.

זהו מ''ש הרמב''ם במצוות דביקות בת''ח, לא חצי דבר של ממוצע.

וואס טייטש ״דביקות״ בתלמידי חכמים? וואס טייטש דביקות אין אידיש? פארוואס פעלט דאס אויס? פארוואס קען איך נישט פלעין הערן שיעורים פון א מגיד שיעור לדעת את המעשה אשר יעשון? פארוואס פעלט אויס דביקות פון איין בשר ודם צום צווייטן אלץ תנאי צו לימוד התורה פון א רבי?

[מסתמא]

איך האב געפרעגט צוויי פשוטע פראגעס. פארוואס האט די חת״ס געדארפט א רבי, אזש ביזן אים נאכלויפן מיט מסירת נפש, און עד כדי אפהאקן מיט זיין אייגענע טאטע צוליב דעם? (יא יא, כ׳ווייס די ספין וואס גייט קומען אויף די לעצטע חלק)

פארוואס שרייבט די חת״ס אז קשר מיט א רבי דארף זיין אזוי שטארק ביזן נישט מסיח דעת זיין פון אים? וועם דינט עס? וואס דינט עס?

א רבי דארף מען אז ער זאל דיך לערנען, ער זאל דיך ווייזן דעם וועג. (איך ענטפער נישט וועגן די טאטע מיט די פעטש ווייל דו ווייסט דאך דעם ענטפער). מיר האבן דאס שיין אויסגעשמועסט שוין פריער אז בפשטות איז ממוצע בעיקר שייך ביי עבודת השם, ווי מצוות ותפילה וכו'.

דאס איז איינמאל קלאר אז מלמעלה למטה, פון אויבן אויף אראפ איז שייך א רבי/משפיע, ובפרט בעניני לימוד התורה וכו‘. אבער מלמטה למעלה קען גארנישט און קיינער זיך אריינשטעלן צווישן א נברה און כביכול אלץ א ממוצע ווייל דעמאלטס ווערט עס פשוט פשט עבודה זרה בשיתוף.

אבער תמיהני עליך אז דו דאגה'סט צו מיישב מעשיות פונעם הייליגן חת"ס בשעת ווען בפירושע רמב"ם'ס אין יד החזקה און די יסוד החמישי אין אמונה איז דיך נישט כאטש אזויפיל מטריד

לערנען וואס? אלע ספרים איז אוועילעבעל פאר יעדער וואס וויל. פארוואס. דארף. מען. א. רבי.? ענטפער מיר.

נאכאמאל, דו דאגה‘סט אויף כסדר‘דיגע גוטע קשיות צו מיר אנשטאט א הארבע רמב”ם צו דיר, אתמהה. אבער אין עני קעיס אז דו גייסט מיר דריקן צו די וואנט קען איך דיר ברענגען פון די פוסקים אז היינט איז שוין נישט שייך רבו מובהק וכו‘ צוליב וואס די תורה איז שוין פארשריבן און מען קען אליינס לערנען.
אבער באלבאטיש און נגלה‘דיג גערעדט, עס איז בעיקר שייך רבי אויף די פאלגענדע דריי נקודות
א די חלק המסורה ביי זאכן וואס שטייט נישט קלאר פארשריבן, ביי מורה הוראה רופט מען עס שימוש וכו‘
ב אויכעט איז שייך א רבי אויף די חלק המעשה וויאזוי זיך בפועל צו פירן וואו און ווען צו לייגן א דגוש אויף וואס וכו‘
ג אויכעט איז שייך א רבי אלץ א בפועל‘דיגע המחשה צו ממחיש זיין אן ערליכער איד להבדיל ווי מען ווייזט א בפועל‘דיגע שחיטה ווען מען לערנט יורה דעה חלק א

אבער טריקן נגלה׳דיג גערעדט, די היתר צו אפשרייבן די תורה שבעל פה, חתימת התלמוד, חתימת זמן הראשונים, און דאס דריקן ספרים אין קץ האט זייער אסאך אוועקגענומען. - נאכאמאל, כגיי עס איבערחזרן: נגלה‘דיג גערעדט. איך ווייס אז קבלה און חסידות איז מחדש און מגלה דא.

[מסתמא]

פארוואס איז שפע מלמעלה למטה דורך א בשר ודם נישט קיין עבודה זרה בשיתוף?

עבודה טייטשט וואס? ווער דינט? איינער דא אינטן, ניין? לאמיר לערנען טייטש. וויאזוי די השפעות קומען אראפ איז דאך נישט נוגע, כל עוד דו דינסט דעם אויבערשטן דירעקט.

[מסתמא]

וואס טייטש ״דביקות״ בתלמידי חכמים? וואס טייטש דביקות אין אידיש? פארוואס פעלט דאס אויס? פארוואס קען איך נישט פלעין הערן שיעורים פון א מגיד שיעור לדעת את המעשה אשר יעשון? פארוואס פעלט אויס דביקות פון איין בשר ודם צום צווייטן אלץ תנאי צו לימוד התורה פון א רבי?

כהאב דיר דאך געענטפערט צוויי פאוסטס צוריק

viewtopic.php?p=232693#p232693

[Who knows]

לערנען וואס? אלע ספרים איז אוועילעבעל פאר יעדער וואס וויל. פארוואס. דארף. מען. א. רבי.? ענטפער מיר.

תורה מונחת בקרן זוית איז געווען שיטת ינאי המלך, אבער די פאקט איז אז מ'קען נישט לערנען פון ספרים וואס מ'קען לערנען פון א לעבעדיגע מענטש.

[מסתמא]

@מסתמא !!!!!!

ס׳וועט דיר גארנישט העלפן!

גענומען פון אייוועלט.

דא שטייט דאך גארנישט אנדערש ווי וואס איך זאג. אנשטאט א בילד שמועס אויס: וואס זאג איך? וואס זאגסטו? און וואס איז די דאזיגע מראי מקום נוגע אהער? וואס זעהען מיר דא?

[Who knows]

וואס טייטש ״דביקות״ בתלמידי חכמים? וואס טייטש דביקות אין אידיש? פארוואס פעלט דאס אויס? פארוואס קען איך נישט פלעין הערן שיעורים פון א מגיד שיעור לדעת את המעשה אשר יעשון? פארוואס פעלט אויס דביקות פון איין בשר ודם צום צווייטן אלץ תנאי צו לימוד התורה פון א רבי?

כנ"ל דורכן קשר צו א רבי לערנט מען וואס מ'קען נישט לערנען פון הערן א דרשה פון א מגי"ש. לימוד איז נישט פלעין וויסן געוויסע ידיעות נאר אויך עקספיריענס וויאזוי צו לעבן אן אמת'ע גוטע לעבן. מ'רעדט אבער נאכאלס נישט פון א קשר צום אייבערשטען באופן סגולי.

[בן מלך]

א רבי דארף מען אז ער זאל דיך לערנען, ער זאל דיך ווייזן דעם וועג. (איך ענטפער נישט וועגן די טאטע מיט די פעטש ווייל דו ווייסט דאך דעם ענטפער). מיר האבן דאס שיין אויסגעשמועסט שוין פריער אז בפשטות איז ממוצע בעיקר שייך ביי עבודת השם, ווי מצוות ותפילה וכו'.



אבער תמיהני עליך אז דו דאגה'סט צו מיישב מעשיות פונעם הייליגן חת"ס בשעת ווען בפירושע רמב"ם'ס אין יד החזקה און די יסוד החמישי אין אמונה איז דיך נישט כאטש אזויפיל מטריד

לערנען וואס? אלע ספרים איז אוועילעבעל פאר יעדער וואס וויל. פארוואס. דארף. מען. א. רבי.? ענטפער מיר.

נאכאמאל, דו דאגה‘סט אויף כסדר‘דיגע גוטע קשיות צו מיר אנשטאט א הארבע רמב”ם צו דיר, אתמהה. אבער אין עני קעיס אז דו גייסט מיר דריקן צו די וואנט קען איך דיר ברענגען פון די פוסקים אז היינט איז שוין נישט שייך רבו מובהק וכו‘ צוליב וואס די תורה איז שוין פארשריבן און מען קען אליינס לערנען.
אבער באלבאטיש און נגלה‘דיג גערעדט, עס איז בעיקר שייך רבי אויף די פאלגענדע דריי נקודות
א די חלק המסורה ביי זאכן וואס שטייט נישט קלאר פארשריבן, ביי מורה הוראה רופט מען עס שימוש וכו‘
ב אויכעט איז שייך א רבי אויף די חלק המעשה וויאזוי זיך בפועל צו פירן וואו און ווען צו לייגן א דגוש אויף וואס וכו‘
ג אויכעט איז שייך א רבי אלץ א בפועל‘דיגע המחשה צו ממחיש זיין אן ערליכער איד להבדיל ווי מען ווייזט א בפועל‘דיגע שחיטה ווען מען לערנט יורה דעה חלק א

אבער טריקן נגלה׳דיג גערעדט, די היתר צו אפשרייבן די תורה שבעל פה, חתימת התלמוד, חתימת זמן הראשונים, און דאס דריקן ספרים אין קץ האט זייער אסאך אוועקגענומען. - נאכאמאל, כגיי עס איבערחזרן: נגלה‘דיג גערעדט. איך ווייס אז קבלה און חסידות איז מחדש און מגלה דא.

איך הייב נישט אן צו פארשטיין וואס עס איז אפילו שווער לויטן רמב״ם. באמת נישט. פונקט ווי רבוש״ע האט באשאפן די וועלט אז מלמעלה למטה זאל די תורה ומסורה איבערגעגעבן ווערן דורך די צדיקי וגדולי עולם מדור לדור, און דירעקט נישט געמאכט א מציאות אז יעדע איד זאל ביי דיפאולט האבן די רוח השם, ווי די חתם סופר דרוקט זיך אויף די צדיקים׳ס דיבורים, די זעלבע זאך איז פון אונטן ארויף, דו דארפסט האבן אמונה אז זייערע דיבורים איז א רוח השם, דו דארפסט האבן ביטול צו זיי, און התקשרות מיט זיי, רון אזוי קען דיין נמשה באקומען די שפע וואס עס דארף. און דורך זיי ביסטו מתקן דיינע תיקונים אויף וואס די רבוש״ע האט דיר אראפגעשיקט דא. די זעלבע צינור מלמעלה למטה און מלמטה לעילא. נאכאמאל. מ׳דינט נישט דעם צדיק! נאכאמאל, מ׳דינט נישט דעם צדיק!

דו קריכסט ליטערלי אויף גראדע ווענט.

שימוש מיינט דביקות? פאר ריעל?

[בן מלך]

לערנען וואס? אלע ספרים איז אוועילעבעל פאר יעדער וואס וויל. פארוואס. דארף. מען. א. רבי.? ענטפער מיר.

תורה מונחת בקרן זוית איז געווען שיטת ינאי המלך, אבער די פאקט איז אז מ'קען נישט לערנען פון ספרים וואס מ'קען לערנען פון א לעבעדיגע מענטש.

פארוואס נישט?

מיין צווייטע שאלה איז אויך פארענטפערט מיט דעם?

[בן מלך]

וואס טייטש ״דביקות״ בתלמידי חכמים? וואס טייטש דביקות אין אידיש? פארוואס פעלט דאס אויס? פארוואס קען איך נישט פלעין הערן שיעורים פון א מגיד שיעור לדעת את המעשה אשר יעשון? פארוואס פעלט אויס דביקות פון איין בשר ודם צום צווייטן אלץ תנאי צו לימוד התורה פון א רבי?

כנ"ל דורכן קשר צו א רבי לערנט מען וואס מ'קען נישט לערנען פון הערן א דרשה פון א מגי"ש. לימוד איז נישט פלעין וויסן געוויסע ידיעות נאר אויך עקספיריענס וויאזוי צו לעבן אן אמת'ע גוטע לעבן. מ'רעדט אבער נאכאלס נישט פון א קשר צום אייבערשטען באופן סגולי.

ווייטער איגאנרירסטו מיין שאלה. פארוואס למען השם ותורתו פעלט אויס דביקות?? קענסט טייטשן די ווארט אין אידיש?

[בן מלך]

איך וועל פרעגן נאך מער. איינע פון די שש מצוות תמידית איז צו נישט מסיח דעת פונעם בורא. וויאזוי שטומט עס מיטן אויבנדערמאנטע חתם סופר אז מען דארף טראכטן תמיד פון די רבי? טראכטן פון ביידע? איז דאס נישט שיתוף חלילה?

[מסתמא]

שימוש מיינט דביקות? פאר ריעל?

אויף גראדע ווענט קריכט מען ווען מען זאגט זאכן אן קיין מראי מקומות און מיט קולות וברקים.

ניין. שימוש מיינט זיין א תלמיד. האסט מיר געפרעגט צוויי קשיות:

א וואס מיינט דביקות לתלמידי חכמים?
אויף דעם האב איך געענטפערט דא
viewtopic.php?p=232693#p232693

נאכדעם האסטו געפרעגט,
ב פארוואס דארף מען א רבי?
אויף דעם האב איך געענטפערט דא
viewtopic.php?p=232699#p232699

מה עוד?

[בן מלך]

שימוש מיינט דביקות? פאר ריעל?

אויף גראדע ווענט קריכט מען ווען מען זאגט זאכן אן קיין מראי מקומות און מיט קולות וברקים.

ניין. שימוש מיינט זיין א תלמיד. האסט מיר געפרעגט צוויי קשיות:

א וואס מיינט דביקות לתלמידי חכמים?
אויף דעם האב איך געענטפערט דא
viewtopic.php?p=232693#p232693

נאכדעם האסטו געפרעגט,
ב פארוואס דארף מען א רבי?
אויף דעם האב איך געענטפערט דא
viewtopic.php?p=232699#p232699

מה עוד?

אויב דו זעהסט אין דעם א ענטפער צו מיינע שאלות פארוואס די חתם סופר דרוקט זיך אויס אזוי שטארק וויאזוי א קשר פון א תלמיד צו א רבי דארף צוגיין, בין איך פארטיג.

קולות האבן איך און אנדערע געשריגן אויף די חוצפה פון רופן אנדערע ערליכע אידן עבודי עבודה זרה ווייל ס׳שטימט נישט מיט דיין פאדרייטע הבנה און שיטה אין די יסודות היהדות. הער אויף מיט די רעטאריק וועל איך אויך אויפהערן.

[בן מלך]

התקשרות לצדיקים מיינט וואס? א פראקטישע זאך? איך הער נישט!

פשוט פשט אין נגלה? א ודאי! כלייג עס איבער דא לכבודך - נאכאמאל מיר גייען יעצט רעדן נגלה בעפאר די הוספות פון חסידות און קבלה

בגמרא כתובות (קיא:): ואתם הדבקים בה' א-לקיכם חיים כלכם היום. וכי אפשר לדבוקי בשכינה, והכתיב כי ה' א-לקיך אש אוכלה. אלא כל המשיא בתו לתלמיד חכם והעושה פרקמטיא לתלמידי חכמים והמהנה תלמידי חכמים מנכסיו, מעלה עליו הכתוב כאילו מדבק בשכינה. עכ"ל הגמרא.
קודם כל רואים מדברי חז"ל שכל הדרשה מוסבת על הזכות לתמוך כלכלית ב"תלמידי חכמים" באופן כללי, ולא בתלמיד חכם מסוים, או מיוחד. שנית, אין כאן שום רמז אפילו שהכוונה לדבק רוחנית.
ובפי’ רש”י על הגמרא העושה פרקמטיא - מתעסק בממון ת"ח כדי להגיע לידם שכר והם פנויין לעסוק בתורה ע"י אלו וכתיב חיים כולכם היום ע"י דיבוקן של תלמידי חכמים יזכו לחיות עכ”ל. נמצא שהענין לעשות פרקמטיא עם התלמוד חכם הוא כמו יששכר זבולון, דע”י הפרקמטיא התלמוד חכם יושב ולומד ונחשב הדבר כאילו התומך עצמו ישב ולמד ודבק בקב”ה ע”י הלימוד התורה אפילו שלא למד בעצמו.
במדרש רבה נמצאת גם דרשה זו ובמלים קצת שונות (במדבר רבה כב, א): ובו תדבק. וכי יכול אדם לדבק בשכינה, והלא כבר נאמר "כי ה' א-לקיך אש אכלה הוא". אלא לומר לך כל המשיא בתו לתלמיד שקורא ושונה, ועושה פרקמטיא ומהנהו מנכסיו, זהו שנאמר עליו ובו תדבק. עכ"ל המדרש רבה. ראינו שלא הזכיר אלא תלמיד, וכ”ש שאין הכוונה על חכם מיוחד.

ולמרות ששני מאמרים אלו רק הזכירו את הפן של התמיכה הכלכלית, הרמב"ם לקח מאמר זה צעד אחד קדימה ומבאר שהמצוה היא גם לשהות בקרבתם כדי ללמוד ממעשיהם ולהאמין הדעות האמיתיות מדבריהם, וכך פסק (הל' דעות ו, ב): מצות עשה להדבק בחכמים כדי ללמוד ממעשיהם, שנאמר "ובו תדבק". וכי אפשר לאדם להדבק בשכינה? אלא כך אמרו חכמים בפירוש מצוה זו: הדבק בחכמים ותלמידיהם. לפיכך צריך אדם להשתדל שישא בת תלמיד חכמים וישיא בתו לתלמיד חכמים ולאכול ולשתות עם תלמידי חכמים ולעשות פרקמטיא לתלמידי חכמים ולהתחבר להן בכל מיני חבור, שנאמר "ולדבקה בו". וכך צוו חכמים ואמרו והוי מתאבק בעפר רגליהם ושותה בצמא את דבריהם. עכ"ל. ובספר המצוות כתב הרמב”ם: והמצוה השישית היא שצונו להדבק עם החכמים ולהתייחד עמהם ולהתמיד בישיבתם ולהשתתף עמהם בכל אופן מאופני החברה במאכל ובמשתה ובעסק כדי שיגיע לנו בזה להדמות במעשיהם ולהאמין הדעות האמיתיות מדבריהם והוא אמרו יתעלה (עקב י) ובו תדבק, עכ"ל.
אבל לומר שזה הגמרא מכווין לדבר סגולי של דביקות נפשי בין פשוטי בני אדם לכללות התלמידי חכמים, לא ראינו ולא מצינו. הגם שמסתבר לומר כן, מטעם טוב לצדיק וטוב לשכניו אבל אין זה כוונת הגמרא כאן. וקל וחומר בן בנו של קל וחומר שאין ללמוד מזה הגמרא שיש חיוב התקשרות על בן אדם ישראלי להתקשר נפשי אם רבי מסויים יהיה מי שיהיה, הגמרא כאן בודאי אינו מכווין שיש לדבק לתלמוד חכם מסויים. הגם שיש חיוב של עשה לך רב, אבל אין זה כוונת הגמרא כאן. על כל פנים.
הגמרא בפירוש לא מכווין לדבר סגולי של דביקות נפשי בין פשוטי בני אדם לכללות התלמידי חכמים וכ”ש לא לתלמוד חכם מסויים.

בגמרא פסחים (כב:): עד שבא ר"ע ודרש את ה' אלהיך תירא לרבות תלמידי חכמים. פי’ רש”י לרבות תלמידי חכמים - שיהא מורא רבך כמורא שמים עכ”ל.
ובמשנה אבות (פרק ד משנה יב): רבי אלעזר אומר: יהי כבוד תלמידך, חביב עליך - כשלך, וכבוד חברך - כמורא רבך, ומורא רבך - כמורא שמים. ע”כ.
ופי’ בבטנורא וז”ל: ומורא רבך כמורא שמים - דכתיב (שם יא) אדוני משה כלאם, כלם מן העולם, כיון שמרדו בך כאילו מרדו בהקב"ה וחייבים כליה: עכ”ל.
ובתו”ס יו”ט: ולא שמשוה אותם לגמרי שא"כ הכל שוה וכו’ ונ"ל דכל זה הוא דרך דרש ואסמכתא בעלמא ומשנת חסידים היא. עכ”ל.
ובתפארת ישראל ז”ל: ומורא רבך כמורא שמים - מה מצות ה' אינך רשאי להרהר אחריהם, ואפילו כשאין סברתך מסכמת להם. ותו שהרי גם בכל מקום הרי צריך שיהיה מורא שמים עליך, כמ"ש שויתי ה' לנגדי תמיד. כ"כ ברבך לא תסתור דבריו, אפילו נראין דבריך מדבריו [כי"ד ר"מ ורמ"ב]. וגם בכל מקום אפילו שלא בפניו לא תחלוק עליו, רק תחשוב א"ע תמיד כיושב לפני רבך. וכדאמרינן [פסחים דנ"א ב'] אני ראיתי רבי יוחנן שאכל, אוכל בין בפניו ובין שלא בפניו. דכל המהרהר אחר רבו מהרהר אחר השכינה [כסנהדרין דק"י ע"א] עכ”ל.
תוכן כוונת המשנה נראה לי שכל המפרשים אמרו דבר אחד בסגנון כמו שמצינו בגמרא שבת (לא.) בגוי שבא לפני הלל להתגייר ורצה לקבל רק את התורה שבכתב ולא את התורה שבעל פה, והלל קיבלו וכשבא ללמדו שנה לו "אבגד" (סדר האל"ף בי"ת). למחר לימדו בסדר הפוך, וכשהתרעם הנכרי אמר לו: "הרי אתה סומך על מה שאמרתי, ולמה לא תאמין בתורה שבעל פה", וכך שכנעו. עד כאן תוכן דברי הגמרא. כוונת כל הדברים הוא שבכדי שהמסורת התורה יעבור מדור לדור בלי שאדם ישנה כלום מחייב הדבר שהתלמיד המקבל תורה מרבו יתבטל לגמרי את עצמו ושכלו לדברי רבו ויקבל את מורשת התורה מסיני כמו שהוא בלי שום שינוי וגירעון. והדבר מחייב התבטלות גמורה להורים ומורים המנחילים לנו את התורה הקדושה הנתנה לנו בסיני. על כל פנים לא ראינו ולא מצינו שום ”כח” או ”עצמיות” לתלמידי חכמים, והאומר כן בדברי הגמרא הוא מסלף דברי חז”ל.

אגב וועם קוואוטסטו דא אין לשון הקודש? נישט די מראה מקומות, נאר די גאנצע שקלא וטריא.

[זוכער]

טאטע לעבן: איך וויל דיך 4 קשיות פרעגן:

מה נשתנה:

1) פארוואס האט שלמה ארז ובנו החכם נישט קיין בארעכטיגונג צו פארלאנגען פולשטענדיגע השתעבדות הגוף והנפש פון זיינע חסידים צו זייער הייליגן רבי׳ן?

2) פארוואס האט שלמה ארז ובנו החכם נישט געמעגט פאדערן פון זיינע חסידים צו גלייבן אין אים, און טאן וואס ער הייסט אפילו ס׳איז בניגוד לדת תוה״ק?

3) פארוואס האט שלמה ארז ובנו החכם נישט געמעגט אפטיילן פרויען פון מענער - שכך גזרה רשעותו און מ׳טאר נישט פרעגן אויף זיי קיין שום קשיות?


4) פארוואס האט שלמה ארז ובנו החכם נישט געמעגט אוועקנעמען קינדער פון עלטערן, געבן ד׳ מיתות בי״ד וכו׳ וכו׳

מיט וואס איז זייער דביקות אין א צדיק ווינציגער אין אונזערע אויגן ווי ביים הייליגן חתם סופר?

[Who knows]

לערנען וואס? אלע ספרים איז אוועילעבעל פאר יעדער וואס וויל. פארוואס. דארף. מען. א. רבי.? ענטפער מיר.

תורה מונחת בקרן זוית איז געווען שיטת ינאי המלך, אבער די פאקט איז אז מ'קען נישט לערנען פון ספרים וואס מ'קען לערנען פון א לעבעדיגע מענטש.

פארוואס נישט?

מיין צווייטע שאלה איז אויך פארענטפערט מיט דעם?

ווייל דאס איז די טרוקענע מציאות, מ'קען נישט אלס אראפשרייבן און עס גייען אייביג זיין זאכן וואס גייט נאר אריבער מרב לתלמיד, להבדיל אין אלגעמיינע זאכן איז אויך אזוי, קענסט ליינען צענדליגע בוקס וויאזוי צו פירן א ביזנעס אבער אן לערנען פון א צווייטן פערזענליך איז עס נישט קיין פארגלייך. און ווען מ'רעדט פון תורה און עבודת השם רעדט מען פון עפעס וואס איז מקיף די גאנצע לעבן און עס פעלט דערפאר אויס א שטארקע קשר ודביקות צו א רבי מ'זאל עס קענען קונה זיין.

[בן מלך]

תורה מונחת בקרן זוית איז געווען שיטת ינאי המלך, אבער די פאקט איז אז מ'קען נישט לערנען פון ספרים וואס מ'קען לערנען פון א לעבעדיגע מענטש.

פארוואס נישט?

מיין צווייטע שאלה איז אויך פארענטפערט מיט דעם?

ווייל דאס איז די טרוקענע מציאות, מ'קען נישט אלס אראפשרייבן און עס גייען אייביג זיין זאכן וואס גייט נאר אריבער מרב לתלמיד, להבדיל אין אלגעמיינע זאכן איז אויך אזוי, קענסט ליינען צענדליגע בוקס וויאזוי צו פירן א ביזנעס אבער אן לערנען פון א צווייטן פערזענליך איז עס נישט קיין פארגלייך. און ווען מ'רעדט פון תורה און עבודת השם רעדט מען פון עפעס וואס איז מקיף די גאנצע לעבן און עס פעלט דערפאר אויס א שטארקע קשר ודביקות צו א רבי מ'זאל עס קענען קונה זיין.

וואס טייטש דביקות און פארוואס פעלט דאס אויס צו באקומען דיין אויבנדערמאנטע? פעלט נישט אויס קיין לאנגע דרשות. פארוואס דארף פראקטישע שימוש און כביכול דעי-טו-דעי פראקטיק א תנאי פון ביטול, טאטאלע הכנעה, דביקות, כסדר טראכטן פון אים, און זיין שטארק בקשר? פלעין סימפל טערמס.

[מסתמא]

קולות האבן איך און אנדערע געשריגן אויף די חוצפה פון רופן אנדערע ערליכע אידן עבודי עבודה זרה ווייל ס׳שטימט נישט מיט דיין פאדרייטע הבנה און שיטה אין די יסודות היהדות. הער אויף מיט די רעטאריק וועל איך אויך אויפהערן.

שטארקע הרגשים. אין עני קעיס אויב גלייבסטו אנדערש ווי די ראשונים והפוסקים זענען מברר די עיקרי האמונה זייט וויסן אז איר זענט א כופר. איך זאג נישט ח”ו אז דו ביסט, אדער אז פלוני איז, אדער אז אלמוני איז, חוץ אויף מרחץ וואס דארטן איז עס מיר ברור כשמש בצהרים אז זיי זענען כופרים גמורים ומינים ואפיקורסים. איך ריר מיך נישט פון פלאץ, נישט מדברי און ניטאמאל פון מיין נוסח הכתיבה. אדרבה זאל עס דארטן טיעף טיעף בייסן וועמען עס דארף און מזאל זיך אליינס מבחין זיין, אויב האט מען די זכיה. אמונה בהעיקרים איז די סאמע יסוד היסודות.

[מסתמא]

לערנען וואס? אלע ספרים איז אוועילעבעל פאר יעדער וואס וויל. פארוואס. דארף. מען. א. רבי.? ענטפער מיר.

נאכאמאל, דו דאגה‘סט אויף כסדר‘דיגע גוטע קשיות צו מיר אנשטאט א הארבע רמב”ם צו דיר, אתמהה. אבער אין עני קעיס אז דו גייסט מיר דריקן צו די וואנט קען איך דיר ברענגען פון די פוסקים אז היינט איז שוין נישט שייך רבו מובהק וכו‘ צוליב וואס די תורה איז שוין פארשריבן און מען קען אליינס לערנען.
אבער באלבאטיש און נגלה‘דיג גערעדט, עס איז בעיקר שייך רבי אויף די פאלגענדע דריי נקודות
א די חלק המסורה ביי זאכן וואס שטייט נישט קלאר פארשריבן, ביי מורה הוראה רופט מען עס שימוש וכו‘
ב אויכעט איז שייך א רבי אויף די חלק המעשה וויאזוי זיך בפועל צו פירן וואו און ווען צו לייגן א דגוש אויף וואס וכו‘
ג אויכעט איז שייך א רבי אלץ א בפועל‘דיגע המחשה צו ממחיש זיין אן ערליכער איד להבדיל ווי מען ווייזט א בפועל‘דיגע שחיטה ווען מען לערנט יורה דעה חלק א

אבער טריקן נגלה׳דיג גערעדט, די היתר צו אפשרייבן די תורה שבעל פה, חתימת התלמוד, חתימת זמן הראשונים, און דאס דריקן ספרים אין קץ האט זייער אסאך אוועקגענומען. - נאכאמאל, כגיי עס איבערחזרן: נגלה‘דיג גערעדט. איך ווייס אז קבלה און חסידות איז מחדש און מגלה דא.

איך הייב נישט אן צו פארשטיין וואס עס איז אפילו שווער לויטן רמב״ם. באמת נישט. פונקט ווי רבוש״ע האט באשאפן די וועלט אז מלמעלה למטה זאל די תורה ומסורה איבערגעגעבן ווערן דורך די צדיקי וגדולי עולם מדור לדור, און דירעקט נישט געמאכט א מציאות אז יעדע איד זאל ביי דיפאולט האבן די רוח השם, ווי די חתם סופר דרוקט זיך אויף די צדיקים׳ס דיבורים, די זעלבע זאך איז פון אונטן ארויף, דו דארפסט האבן אמונה אז זייערע דיבורים איז א רוח השם, דו דארפסט האבן ביטול צו זיי, און התקשרות מיט זיי, נאר אזוי קען דיין נשמה באקומען די שפע וואס עס דארף. און דורך זיי ביסטו מתקן דיינע תיקונים אויף וואס די רבוש״ע האט דיר אראפגעשיקט דא. די זעלבע צינור מלמעלה למטה און מלמטה לעילא. נאכאמאל. מ׳דינט נישט דעם צדיק! נאכאמאל, מ׳דינט נישט דעם צדיק!

מיין טייערע פריינט פארשטייט נישט וואס איז שווער אויף זיינע דיבורים אז ממוז האבן א צינור א מקשר צום אויבערשטן דורך וועמען עס קומט די שפע און א צינור וואס נאר על ידם קען מען זיך מתקן זיין. ער פרעגט: וואס איז דא מינות? וואס איז דא עבודה זרה בשיתוף?

נו העמיר נאכאמאל ברענגען די צוויי רמב”ם'ס

רמב”ם (הלכות תשובה פרק ג הלכה ז): “חמשה הן הנקראים מינים: האומר שאין שם אלוה ואין לעולם מנהיג, והאומר שיש שם (פי’ במציאות) מנהיג אבל הן שנים או יותר, והאומר שיש שם רבון אחד אבל שהוא גוף ובעל תמונה, וכן האומר שאינו לבדו הראשון וצור לכל, וכן העובד כוכב או מזל וזולתו כדי להיות מליץ [=פי’ מתווך] בינו ובין רבון העולמים. כל אחד מחמשה אלו הוא מין“. ע”כ.

הערסט? מיר דארפן נישט קיינעם אלץ מתווך! וואס כביכול טוט, און וויאזוי כביכול טוט, איז נישט אונזער ביזנעס. ווער עס גלויבט אנדערש איז א מין.

הרמב”ם בהאני מאמין מגדיר את היסוד החמישי מהעקרי האמונה בזה הלשון וז”ל: היסוד החמישי שהוא יתברך הוא הראוי לעבדו ולגדלו ולהודיע גדולתו ולעשות מצוותיו ושלא יעשה כזה למי שהוא תחתיו במציאות מן המלאכים והכוכבים והגלגלים והיסודות ומה שהורכב מהם, לפי שכולם מוטבעים בפעולותיהם, אין להם יכולת ולא בחירה אלא רצונו יתעלה. וכן אין ראוי לעבדם כדי להיותם אמצעים לקרבה אליו, אלא אליו בלבד יכוונו המחשבות ויניחו כל מה שזולתו, וזהו היסוד החמישי הוא שהזהיר על עבודת כוכבים ורוב התורה מזהרת עליו. ע"כ דבריו.

הערסט? אליו בלבד יכוונו המחשבות ויניחו כל מה שזולתו!. וואס כביכול טוט, און וויאזוי כביכול טוט, איז נישט אונזער ביזנעס. ווער עס טוט אנדערש איז אן עובד עבודה זרה בשיתוף.


דאס זענען צוויי רמב”ם‘ס וואס דו דארפסט מסדר זיין.

----------

יעצט לאמיר נעמען א רמב''ן וואס ידידנו @צווייטער האט צוגעוויזן.

לשון רמב”ן פ' יתרו (עה''כ לא יהיה לך אלהים אחרים):
וממין העבודה הזאת היו מהם עובדים לאנשים כי בראותם לאחד מבני האדם ממשלה גדולה ומזלו עולה מאד כנבוכדנצר היו אנשי ארצו חושבים כי בקבלם עליהם עבודתו וכוונתם אליו יעלה מזלם עם מזלו, והוא ג"כ יחשוב כי בהדבק מחשבתם בו תוסיף לו הצלחה בכח נפשותיהם המכוונות אליו וזה היה דעת פרעה כדברי רבותינו (שמו"ר ט ז) ודעת סנחריב שאמר הכתוב במחשבתו אעלה על במתי עב אדמה לעליון (ישעיהו יד יד) וחירם וחביריו שעשו עצמם אלוהות כי היו רשעים לא שוטים גמורים. ע”כ.

דא זעהט מען ווייטער אז קאנעקטן=מקשר זיין מחשבות און כוחות צו עפעס אנדערש חוץ צו כביכול אליינס בכדי צו באקומען השפעות און נפשיות‘דיגע כח איז עבודה זרה ממש.

מיין פריינט מדיעלט דא מיט עיקרי עיקרים. סאיז נישט קיין געלעכטער. מיינע עלטערן (און לכאורה דיינע) האבן נישט גערעדט קיין רמז רמיזא צו גלייבן אין אזאנע ענינים מוזרים. ענינים מוזרים??! מרעדט דא פון עיקרי עיקרים!!!אויב/טאמער מיר טרעפן דיבורים אין ספרי גדולי האחרונים וואס זענען ח”ו משמע אנדערש, דאן זענען מיר מחיוב למשכוני אנפשין עס צו מוקים זיין אנדערש, און אויב קענען מיר נישט מוזן מיר עס אדער אויסלאזן אדער זאגן בדיבור בעלמא על דעת די גדולים וואס האבן עס יא פארשטאנען. אבער סיי וויאזוי, די עיקרי היהדות כמו שהורו לנו גדולי הראשונים איז נישט דעבאטירבאר כלל וכלל.

[צולייגער]

@מסתמא טייערער, צייט צו אגריען צו דיסאגריען.

איך זעה אין אלע ספרי חסידות, אז זיי זאגן קלאר אז מ'דארף זיין מקושר צו א צדיק, אז א צדיק איז א צינור פאר די שפע (דער זוהר הק' זאגט דאס גראדע אויך מערערע מאל, און דער ספר העקרים - לכו"ע נישט קיין חסיד - זאגט דאס אויך), און זיי זאגן אפילו אז דער צדיק איז מוריד דער שפע פון אייבערשטן אפילו ווען יענער ווייסט נישט דערפון. זיי זאגן קלאר אז דער צדיק איז א ממוצע צווישן אונז און הקב"ה סיי אויף צו אראפברענגען שפע און סיי אויף צו העלפן נתקרב ווערן צום אייבערשטן, און דאס איז א"ב אין זייערע הייליגע ספרים, וואס מיין טאטע'ס, זיידע'ס, און עלטער זיידע'ס רבי'ס האבן געלערנט, און געהייסן לערנען, אפילו פאר בחור'לעך און אינגעלייט, בלי חולק.

דו טרעפסט שטיקלעך אין די ראשונים וואס רעדן פון "דינען", פון "מכוון זיין לשם אלהות ואדנות" און דו ביסט מחליט אז זאגן די אויבנדערמאנטע גייט אריין אין דעם כלל, עד כדי אז דו ביסט מחליט אז דאס איז כפירה ממש און ענדערש זאגן אז יענס מיינט עפעס באהאלטענע כוונות וואס אונז פארשטייען נישט. בעת וואס איך (און יעדער איד וואס איז מחשיב און האלט הייליג צו אין ספרי חסידות) זעה דאס נישט אין זייערע ווערטער, מיר איז פשוט אז ווילאנג מ'ווייסט אז אונזער קשר צום צדיק איז אנצוקומען צו הקב"ה, און אז הקב"ה איז העכער און גרעסער פון יעדע מין השגה, און מיר ווייסן אז דער צדיק האט נישט בעצמותו קיין סרך אלהות ח"ו, שטימט מיר אלעס כמין חומר, און סאך ענדערש צו זאגן אז די ווערטער פון רמב"ם מיינט כפשוטו ממש אן קיין הוספה (דהיינו דינען, לשם דינען, און קיין שון אנדערע זאך נישט), ווי חלילה זאגן אז ער מיינט עפעס וואס אלע אונזערע רבי'ס האבן געהאלטן אז ס'איז גאר א יסוד אין אידישקייט.

איך זאג איבער וואס כ'האב געזאגט פאריגע וואך. דאס איז נאר גוט ווען דער צדיק איז בטל צו די תורה, ווייל די גאנצע רעיון קומט פון די תורה... און צו ווערן א צדיק איז דא זייער א שווערע קריטעריע, וואס איז עכט נישט אזוי שווער צו געוואר ווערן צו יענער איז דערביי צו נישט, און זיכער האט עס נישט קיין שייכות צו יענער איז א רבי'שע אייניקל אדער נישט. און צו די זעלבע צייט, די רגע וואס איינער וואס כ'האב געמיינט אז ער איז א צדיק הייסט עובר זיין אויף א אות קל פון די תורה, באופן וואס מ'קען עס נישט טרעפן אז ס'זאל זיין אויסגעהאלטן לויט כאטש א געוויסע שיטה בהלכה, איז אן איסור גמור אים צו פאלגן, און אויב זעהט מען אז ס'גייט אוט אוו פראפארשן איינמאל און נאכאמאל דארף מען געוויס ריקאלקולעיטן...

אבער דאס עצם קשר צו א צדיק ווילאנג ס'איז נישט קעגן די תורה, איז פשוט'ע אל"ף בי"ת, און שרייען דא - ווי רובי דרובי זענען חסיד'ישע אידן און האלטן אזוי, איז אבסורד. סארי.

איך ציטער צו זאגן א ווארט קעגן וואס די שרפי מעלה האבן געשריבן, אבער כ'גיי דיר געבן א פשוט'ע חומר למחשבה זאלסט לפחות קענען אגריען צו דיסאגריען (ווייל כ'קלער אז דו ביסט בשורש, סאך פאר די קאנווערסעישן, אביסל ריזערווד צו אננעמען די ווערטער פון די גדולי החסידות און אפילו זוה"ק און פריערדיגע ספרי קבלה אלס תורה שלימה, אלזא כ'רעד זאלסט קענען פארשטיין די אנדערע צד אלס אנדערע צד): אויב דאס - וואס ווערט אזוי אפן גע'חזר'ט אין זייערע הייליגע ספרים - וואלט געווען אפילו א רמז ורמיזא פון כפירה, וואלטן די גדולי המתנגדים נישט געהאט קיין פראבלעם צו טרעפן איסורים פון אונטער די ערד צו מחרים זיין רבותינו הק' הבעשטה"ק ותלמידיו, זיי וואלטן פשוט געקענט זאגן אז מ'רעדט פון כפירה... סאו אויב דו ווילסט האלטן אז מ'טאר נישט אזוי טייטשן, כל הכבוד. אבער ביי אונז איז דאס א שטיק תורה, און האט קיין שייכות מיט קיין סרך איסור.

[מסתמא]

דו טרעפסט שטיקלעך אין די ראשונים וואס רעדן פון "דינען", פון "מכוון זיין לשם אלהות ואדנות

ניין, מרעדט קלאר נישט פון דינען. אלהות און אדנות איז אויכעט קלאר דעפינירט אלץ א ממוצע אפילו בלי כח עצמו.

די ספרי קבלה וחסידות רעדן פון א מציאות און פון אן הנהגה פון כביכול.

איינער ביי וועמען השגות און באגריפן פירט אים צו מכוון זיין מעשיו ותפילותיו צו גיין ע”י אמצעים און נישט צו כביכול דירעקט איז 100% פראצענט נכשל אין שיתוף.

עס איז נישטא דא קיין דיסעגרימענט צווישן נגלה און נסתר.

[בן מלך]

קולות האבן איך און אנדערע געשריגן אויף די חוצפה פון רופן אנדערע ערליכע אידן עבודי עבודה זרה ווייל ס׳שטימט נישט מיט דיין פאדרייטע הבנה און שיטה אין די יסודות היהדות. הער אויף מיט די רעטאריק וועל איך אויך אויפהערן.

שטארקע הרגשים. אין עני קעיס אויב גלייבסטו אנדערש ווי די ראשונים והפוסקים זענען מברר די עיקרי האמונה זייט וויסן אז איר זענט א כופר. איך זאג נישט ח”ו אז דו ביסט, אדער אז פלוני איז, אדער אז אלמוני איז, חוץ אויף מרחץ וואס דארטן איז עס מיר ברור כשמש בצהרים אז זיי זענען כופרים גמורים ומינים ואפיקורסים. איך ריר מיך נישט פון פלאץ, נישט מדברי און ניטאמאל פון מיין נוסח הכתיבה. אדרבה זאל עס דארטן טיעף טיעף בייסן וועמען עס דארף און מזאל זיך אליינס מבחין זיין, אויב האט מען די זכיה. אמונה בהעיקרים איז די סאמע יסוד היסודות.

ס׳בייסט נישט און ס׳טוט נישט וויי ווען דו ביסט זיך טיף טועה. איך זאג נאר אס די רעטאריק שאפט אוטאמאטיש א שארפע רעספאנס אויף צוריק זהו

[צולייגער]

דו טרעפסט שטיקלעך אין די ראשונים וואס רעדן פון "דינען", פון "מכוון זיין לשם אלהות ואדנות

ניין, מרעדט קלאר נישט פון דינען.

ווי געזאגט, אונז גיימיר אגריען צו דיסאגריען.

איינער ביי וועמען השגות און באגריפן פירט אים צו מכוון זיין מעשיו ותפילותיו צו גיין ע”י אמצעים און נישט צו כביכול דירעקט איז 100% פראצענט נכשל אין שיתוף.

עס איז נישטא דא קיין דיסעגרימענט צווישן נגלה און נסתר.

אויף דעם אגרי מיר אונז צו אגריען... איך ווייס אויך אז ס'איז נישט דא קיין דיסעגרימענט צווישן נגלה און נסתר (אין דעם נושא). איך ווייס אויך אז מ'טאר נישט מכוון זיין תפלותיו צו קיין שום נברא. סאו מיט דעם אגריען מיר אויך.

אונזער דיסאגרימענט איז צו דאס האלטן אז דער צדיק איז א ממוצע איז ריכטיג אדער נישט. כ'ווייס אויך די ביכלעך וואס זענען ארויסגעקומען אויף דעם.