היסטאריע, דרכי הנהגה און דרך מלחמה קעגן השכלה, דורך גדולי אונגארן

[שטיינער]

היעב"ץ כותב כן ג"כ על הזוהר, וכו'.

גדולי דור הקדום ודורינו התנגדו להדפיס מחדש הספר מטפחת ספרים בימינו משום כמה טעמים וכו' ואכמ''ל

נעמען ביטע. דער חת"ס שרייבט אויף דעם ספר 'כי דבר גדול דיבר הנביא ז"ל וכו' הלא ישתוממו רואיו' עכ"ל. קיין זכר פון התנגדות.

ער רעדט פון חסידים וואו אזעלכע ווערטער איז כפירה.
ידוע ההשמטה מדרשות צל"ח.
פון חת"ס אליין איז דא וואס ברענגען אז כמעט גאנץ זוהר האט נישט מיט רשב"י והדברים עתיקים ואכ"מ.

[גרינטליך]

כוויל נישט אויסמעקן דעם נאמען פון הרב הילדעסהיימער, אבער די תלמידי חת''ס און אלע גדולי ישראל זענען געווען קעגן..
די רעיון פון ביהמ''ד לרבנים האט חרוב געמאכט דייטשלאנד און איטאליע ואכמ''ל

טעות. די תלמידי החת"ס בכלליות זענען נישט געווען פערזענליך קעגן ר' עזריאל זצ"ל. די ביהמ"ד לרבנים לאו דוקא אין שטיצע, לאו דוקא דערקעגן. דער עיקר התנגדות איז געווען אויף די 'תוכן' וואס מהאט געלערנט אין די בתי מדרש לרבנים ווי צום ביישפיל דעם מיאוס באקאנטע ברעסלויער ביהמ"ד לרבנים מיוסד דורך הכופר זכריה פרענקל וואו מען האט געלערנט זיין ספר 'דרכי המשנה' וואס לייקנט גאנץ בפירוש צווישן די שורות אין תורה מסיני. ר' שמשון רפאל הירש זצ"ל און פילע תלמידי חת"ס זענען ארויס קעגן די ספר דרכי המשנה. ר' עזריאל'ס ענטפער איז געווען מייסד זיין אן ערליכע ביהמ"ד לרבנים זה לעומת זה, רוב תלמידי חת"ס האבן זיך נישט מתנגד געווען צו זיין מהלך אויכעט נישט, הגם זיי האבן עס אויכעט נישט דוקא מקבל געווען. ר' עזריאל האט געמאכט די טיילונג אין בערלין און מייסד געווען קהל עדת ישראל וואס זייערע אייניקלעך זענען גא-טס פארכטיגע אידן עד היום הזה, מדקדקים בקלה כבחמורה. אין אלענפאלס האט מען פון ר' עזריאל'ס פערזענליכקייט און ערליכקייט געהאלטן עולם ומלואו.

ער רעדט פון תלמידי חת"ס פון אינטערלאנד כמו הג"ר הלל קאלעמייער והמחנה חיים וואס האבן געהאלטן קעגן.
איר רעדט פון רבנים פון אויבערלאנד דוגמת הכתב סופר ודעימיה אדער מער מעסיגע רבנים דוגמת הדברי ירמיה וואס האבן געהאלטן פון אים (ע"ע אגרות ר' עזריאל בענין המחלוקת באוהעל נגד החסידים).
די טיילונג אין דייטטשלאנד איז ווייט נישט געווען אויף אזא פארנעם ווי אין אונגארן כידוע (די עיקר סיבה פארוואס ר' עזריאל איז אוועק פון אייזנשטאט קיין בערלין איז וויל ער האט זיך נישט פארשטאנען מיט די מער רעכטע רבנים בעניני טיילונג חכמות חיצוניות והמסתעף. ע"ע הקרע שלא נתאחה פון יעקב כ"ץ)

אפשר מאכט מען אויף דעם א באזונדערע אשכול
פאר די אלע וואס ווילן מעיין זיין אין די היסטוריא פון ספרי המשכילים, ווייל צו דעם אשכול געהערט דאס נישט

[מסתמא]

גדולי דור הקדום ודורינו התנגדו להדפיס מחדש הספר מטפחת ספרים בימינו משום כמה טעמים וכו' ואכמ''ל

נעמען ביטע. דער חת"ס שרייבט אויף דעם ספר 'כי דבר גדול דיבר הנביא ז"ל וכו' הלא ישתוממו רואיו' עכ"ל. קיין זכר פון התנגדות.

ער רעדט פון חסידים וואו אזעלכע ווערטער איז כפירה.
ידוע ההשמטה מדרשות צל"ח.
פון חת"ס אליין איז דא וואס ברענגען אז כמעט גאנץ זוהר האט נישט מיט רשב"י והדברים עתיקים ואכ"מ.

אין דעי פאוסט שטייט גארנישט. עס איז נישטא א צווייטע תורה ביי חסידים, עס איז דא נאר איין תורה. וז”ל החת”ס בשו”ת קצז: כי מרגלא בפומי כי כל האמור להלכה בש"ע היא תורה נתונה לכל ישראל בשוה ואין אדם בודד במועדיו. די השמטה פון די דרשות הצל”ח האט עפעס א מדפוס משמיט געווען, קענסט עס רואיגערהייט צוריקלייגן ווייל די יסוד פון דרשה איז קאי וקיים בלי שום חולק, והיינו אז ווען איינער צוטיילט כביכול די מציאות השם אין 10 ספירות און דאוונט צו די 10 ספירות עקסטער איז יענער אן עובד עבודה זרה ממש, די עשר ספירות זענען אלעס איינס און ווערט בס”ה צוטיילט אין אונזער הבנה. מיר ליינען קרי”ש יעדן טאג און זאגן השם אחד, דאס איז אן עיקר שבעיקרים אויב ווייסטו דאס נישט באדייט דאס אז דו ווייסט נישט א יסוד אין יהדות וואס א טועה אין דעם באדייט אז יענער איז נכשל אין כפירה ממש. אדרבה זיי יא מאריך אין וועלכע טעמע דו געפינסט אז די טעמע איז פאסיג.

[גארנישט]

די בד''ץ עדה החרדית בשנת תשנ''ה.

מהגהות שארית ציון (מר' מענדל קרענגיל) על שם הגדולים:
הערה (ש'צ נב): סי' ק"א. מטפחת ספרים. כולל השגות רבות ע"ד ספר הזוהר, ומראה לעין כל כמה מקומות המזויפים ולא ממעין קדוש יהלכון, וכל דבריו כלפידי אש שלהבת י' וכדרכו בקודש, וכבר נדפס נגדו ספר בר יוחאי לח"א שלוחם מלחמת מצוה, וסותר כל דבריו מרישא עד גמירא, איבעית אימא גמרא, ואיבעית אימא סברה, ופשט את בגדיו ולובש צורה, והחזיר ליושנה העטרה, וכמו כן נדפס נגדו גם ספר קדמות הזוהר וכדומה. ואמנם כבר ידוע התנצלותו של הג"מ יעב"ץ לכל בני עבר כי דבר בעתו היה, והוראת שעה היה, על כי פשתה נגע צרעת בימיו, כת ש"ץ ימ"ש, ועיקר למודם רק בספר הזוהר היה והעמיקו בו סטים וזרה, לפי דרכם ואמונתם, עד שהי' מחזיק טעותם

ספר בר יוחאי איז לוחם מלחמת מצוה? דו ווייסט אז דער מחבר האט געהאט א שמעק פון השכלה? זוך נאך ווער ר' משה קוניץ איז. ער איז געווען איינע פון די מסכימים אויפן נוגה הצדק פון די רעפארמער (כאטש געוויסע טענה'ן אז עס איז געווען כוונתו לטובה). נישט אומזינסט האט די חתם סופר געזאגט "ערבים עלי דברי דודים שבס' מטפחת סופרים ממענות הבר יוחאי".

די ספר קדמות הזוהר איז בכלל נישט געשריבן געווארן קעגן די מטפחת ספרים, אזויווי איך האב געברענגט אויבן viewtopic.php?p=205689#p205689

די התנצלות איז א טעות, די יעב"ץ האט דאס קיינמאל געזאגט, עס איז די חיד"א וואס האט פארענטפערט דעם יעב"ץ, און זעה אין אויבנדערמאנטן הערה וואס ער שרייבט איבער אחד מגדולי אחרונים זצוק"ל

יא יא, דער בן יוחאי איז געווען א מיאוס'ער פערזאן א פארשאלטענע משכיל, וואס האט זיך געטראפן זיין וועג אריין אין אידישע ספרים שאנק דורך זיין א קנאי קעגן דעם יעב''ץ,
מען דארף נישט מער ווי דערמאענען די שאנדע קאמפיין וואס ער האט געפירט אנטקעגן דעם גרויסען גאון דער ישועות יעקב

[מסתמא]

כוויל נישט אויסמעקן דעם נאמען פון הרב הילדעסהיימער, אבער די תלמידי חת''ס און אלע גדולי ישראל זענען געווען קעגן..
די רעיון פון ביהמ''ד לרבנים האט חרוב געמאכט דייטשלאנד און איטאליע ואכמ''ל

טעות. די תלמידי החת"ס בכלליות זענען נישט געווען פערזענליך קעגן ר' עזריאל זצ"ל. די ביהמ"ד לרבנים לאו דוקא אין שטיצע, לאו דוקא דערקעגן. דער עיקר התנגדות איז געווען אויף די 'תוכן' וואס מהאט געלערנט אין די בתי מדרש לרבנים ווי צום ביישפיל דעם מיאוס באקאנטע ברעסלויער ביהמ"ד לרבנים מיוסד דורך הכופר זכריה פרענקל וואו מען האט געלערנט זיין ספר 'דרכי המשנה' וואס לייקנט גאנץ בפירוש צווישן די שורות אין תורה מסיני. ר' שמשון רפאל הירש זצ"ל און פילע תלמידי חת"ס זענען ארויס קעגן די ספר דרכי המשנה. ר' עזריאל'ס ענטפער איז געווען מייסד זיין אן ערליכע ביהמ"ד לרבנים זה לעומת זה, רוב תלמידי חת"ס האבן זיך נישט מתנגד געווען צו זיין מהלך אויכעט נישט, הגם זיי האבן עס אויכעט נישט דוקא מקבל געווען. ר' עזריאל האט געמאכט די טיילונג אין בערלין און מייסד געווען קהל עדת ישראל וואס זייערע אייניקלעך זענען גא-טס פארכטיגע אידן עד היום הזה, מדקדקים בקלה כבחמורה. אין אלענפאלס האט מען פון ר' עזריאל'ס פערזענליכקייט און ערליכקייט געהאלטן עולם ומלואו.

ער רעדט פון תלמידי חת"ס פון אינטערלאנד כמו הג"ר הלל קאלעמייער והמחנה חיים וואס האבן געהאלטן קעגן.
איר רעדט פון רבנים פון אויבערלאנד דוגמת הכתב סופר ודעימיה אדער מער מעסיגע רבנים דוגמת הדברי ירמיה וואס האבן געהאלטן פון אים (ע"ע אגרות ר' עזריאל בענין המחלוקת באוהעל נגד החסידים).
די טיילונג אין דייטטשלאנד איז ווייט נישט געווען אויף אזא פארנעם ווי אין אונגארן כידוע (די עיקר סיבה פארוואס ר' עזריאל איז אוועק פון אייזנשטאט קיין בערלין איז וויל ער האט זיך נישט פארשטאנען מיט די מער רעכטע רבנים בעניני טיילונג חכמות חיצוניות והמסתעף. ע"ע הקרע שלא נתאחה פון יעקב כ"ץ)

רעד מיט @אסמכתא בעלמא איבער מיר לאזן שרייבן מה שיש בעטי לכתוב, לדעתו איז שרייבן דעם אמת א זילזול אין ר’ הלל קאלעמייער. ר’ הלל און דער מחנה חיים זענען געווען די יוצא דופן אנדערש פון רובם ככולם תלמידי חת”ס. אז דו ווילסט רעדן פון גאליציע/דברי חיים האסטו רעכט, היינט וויל מען זייער שטארק מישן די צוויי אלץ איינס און די זעלבע, עס איז נישט.

[שטיינער]

די בד''ץ עדה החרדית בשנת תשנ''ה.

מהגהות שארית ציון (מר' מענדל קרענגיל) על שם הגדולים:
הערה (ש'צ נב): סי' ק"א. מטפחת ספרים. כולל השגות רבות ע"ד ספר הזוהר, ומראה לעין כל כמה מקומות המזויפים ולא ממעין קדוש יהלכון, וכל דבריו כלפידי אש שלהבת י' וכדרכו בקודש, וכבר נדפס נגדו ספר בר יוחאי לח"א שלוחם מלחמת מצוה, וסותר כל דבריו מרישא עד גמירא, איבעית אימא גמרא, ואיבעית אימא סברה, ופשט את בגדיו ולובש צורה, והחזיר ליושנה העטרה, וכמו כן נדפס נגדו גם ספר קדמות הזוהר וכדומה. ואמנם כבר ידוע התנצלותו של הג"מ יעב"ץ לכל בני עבר כי דבר בעתו היה, והוראת שעה היה, על כי פשתה נגע צרעת בימיו, כת ש"ץ ימ"ש, ועיקר למודם רק בספר הזוהר היה והעמיקו בו סטים וזרה, לפי דרכם ואמונתם, עד שהי' מחזיק טעותם

ספר בר יוחאי איז לוחם מלחמת מצוה? דו ווייסט אז דער מחבר האט געהאט א שמעק פון השכלה? זוך נאך ווער ר' משה קוניץ איז. ער איז געווען איינע פון די מסכימים אויפן נוגה הצדק פון די רעפארמער (כאטש געוויסע טענה'ן אז עס איז געווען כוונתו לטובה). נישט אומזינסט האט די חתם סופר געזאגט "ערבים עלי דברי דודים שבס' מטפחת סופרים ממענות הבר יוחאי".

די ספר קדמות הזוהר איז בכלל נישט געשריבן געווארן קעגן די מטפחת ספרים, אזויווי איך האב געברענגט אויבן viewtopic.php?p=205689#p205689

די התנצלות איז א טעות, די יעב"ץ האט דאס קיינמאל געזאגט, עס איז די חיד"א וואס האט פארענטפערט דעם יעב"ץ, און זעה אין אויבנדערמאנטן הערה וואס ער שרייבט איבער אחד מגדולי אחרונים זצוק"ל

יא יא, דער בן יוחאי איז געווען א מיאוס'ער פערזאן א פארשאלטענע משכיל, וואס האט זיך געטראפן זיין וועג אריין אין אידישע ספרים שאנק דורך זיין א קנאי קעגן דעם יעב''ץ,
מען דארף נישט מער ווי דערמאענען די שאנדע קאמפיין וואס ער האט געפירט אנטקעגן דעם גרויסען גאון דער ישועות יעקב

ח"ו אזוי צו רעדן אויף א תלמיד חכם עצום און תלמיד פון ר' משה מינץ ואב"ד אובן ישן.
ער איז בכלל נישט געווען צופיל אנדערש פון גאוני איטליה וגאוני אשכנז.

[קרני פרה]

@מסתמא קומט אריין זייער קלאר כדרכו

[שטיינער]

טעות. די תלמידי החת"ס בכלליות זענען נישט געווען פערזענליך קעגן ר' עזריאל זצ"ל. די ביהמ"ד לרבנים לאו דוקא אין שטיצע, לאו דוקא דערקעגן. דער עיקר התנגדות איז געווען אויף די 'תוכן' וואס מהאט געלערנט אין די בתי מדרש לרבנים ווי צום ביישפיל דעם מיאוס באקאנטע ברעסלויער ביהמ"ד לרבנים מיוסד דורך הכופר זכריה פרענקל וואו מען האט געלערנט זיין ספר 'דרכי המשנה' וואס לייקנט גאנץ בפירוש צווישן די שורות אין תורה מסיני. ר' שמשון רפאל הירש זצ"ל און פילע תלמידי חת"ס זענען ארויס קעגן די ספר דרכי המשנה. ר' עזריאל'ס ענטפער איז געווען מייסד זיין אן ערליכע ביהמ"ד לרבנים זה לעומת זה, רוב תלמידי חת"ס האבן זיך נישט מתנגד געווען צו זיין מהלך אויכעט נישט, הגם זיי האבן עס אויכעט נישט דוקא מקבל געווען. ר' עזריאל האט געמאכט די טיילונג אין בערלין און מייסד געווען קהל עדת ישראל וואס זייערע אייניקלעך זענען גא-טס פארכטיגע אידן עד היום הזה, מדקדקים בקלה כבחמורה. אין אלענפאלס האט מען פון ר' עזריאל'ס פערזענליכקייט און ערליכקייט געהאלטן עולם ומלואו.

ער רעדט פון תלמידי חת"ס פון אינטערלאנד כמו הג"ר הלל קאלעמייער והמחנה חיים וואס האבן געהאלטן קעגן.
איר רעדט פון רבנים פון אויבערלאנד דוגמת הכתב סופר ודעימיה אדער מער מעסיגע רבנים דוגמת הדברי ירמיה וואס האבן געהאלטן פון אים (ע"ע אגרות ר' עזריאל בענין המחלוקת באוהעל נגד החסידים).
די טיילונג אין דייטטשלאנד איז ווייט נישט געווען אויף אזא פארנעם ווי אין אונגארן כידוע (די עיקר סיבה פארוואס ר' עזריאל איז אוועק פון אייזנשטאט קיין בערלין איז וויל ער האט זיך נישט פארשטאנען מיט די מער רעכטע רבנים בעניני טיילונג חכמות חיצוניות והמסתעף. ע"ע הקרע שלא נתאחה פון יעקב כ"ץ)

רעד מיט @אסמכתא בעלמא וועגן ער לאזט מיר שרייבן מה שיש בעטי לכתוב, לדעתו איז שרייבן דעם אמת א זילזול אין ר’ הלל קאלעמייער. ר’ הלל און דער מחנה חיים זענען געווען די יוצא דופן אנדערש פון רובם ככולם תלמידי חת”ס. אז דו ווילסט רעדן פון גאליציע/דברי חיים האסטו רעכט, היינט וויל מען זייער שטארק מישן די צוויי אלץ איינס און די זעלבע, עס איז נישט.

מסכים מיט יעדע ווארט.
אבער דא איז א סאטמארע סייט.
סאטמאר איז אין רוב בחינות ממשיך די דרך פון די אולטרא רעכטע רבני אונטערלאנד (בעיקרון. היינטיגע פרשיות נעמען זיי מער א מעסיגע ראלע, אין א געוויסע בחינה איז בני יואל ותפארת יואל ממשיך די "עכטע" סאטמאר)

[שטיינער]

נעמען ביטע. דער חת"ס שרייבט אויף דעם ספר 'כי דבר גדול דיבר הנביא ז"ל וכו' הלא ישתוממו רואיו' עכ"ל. קיין זכר פון התנגדות.

ער רעדט פון חסידים וואו אזעלכע ווערטער איז כפירה.
ידוע ההשמטה מדרשות צל"ח.
פון חת"ס אליין איז דא וואס ברענגען אז כמעט גאנץ זוהר האט נישט מיט רשב"י והדברים עתיקים ואכ"מ.

אין דעי פאוסט שטייט גארנישט. עס איז נישטא א צווייטע תורה ביי חסידים, עס איז דא נאר איין תורה. וז”ל החת”ס בשו”ת קצז: כי מרגלא בפומי כי כל האמור להלכה בש"ע היא תורה נתונה לכל ישראל בשוה ואין אדם בודד במועדיו. די השמטה פון די דרשות הצל”ח האט עפעס א מדפוס משמיט געווען, קענסט עס רואיגערהייט צוריקלייגן ווייל די יסוד פון דרשה איז קאי וקיים בלי שום חולק, והיינו אז ווען איינער צוטיילט כביכול די מציאות השם אין 10 ספירות און דאוונט צו די 10 ספירות עקסטער איז יענער אן עובד עבודה זרה ממש, די עשר ספירות זענען אלעס איינס און ווערט בס”ה צוטיילט אין אונזער הבנה. מיר ליינען קרי”ש יעדן טאג און זאגן השם אחד, דאס איז אן עיקר שבעיקרים אויב ווייסטו דאס נישט באדייט דאס אז דו ווייסט נישט א יסוד אין יהדות וואס א טועה אין דעם באדייט אז יענער איז נכשל אין כפירה ממש. אדרבה זיי יא מאריך אין וועלכע טעמע דו געפינסט אז די טעמע איז פאסיג.

איר ווילט פארלייקענען אז ס'איז דא פארשידענע מהלכים ליחס לקבלה ולזוהר?
ביי חסידים האט מען דאס אנגענימען פאר קודש קדשים שאסור להרהר אחריה
וכן ביי מתנגדי ליטא.
אבער ביי מתנגדי אשכנז ואונגארן איז געווען און איז נאך דא כמה דרכים.
בענין עשר ספירות ידוע תשובת הריב"ש שהיו שרצו לומר שהוא ע"ז כנצרות וכן דעת רבינו בעל המאורות ועוד ראשוני פרובנס
וע"ע עבודת הקודש (גבאי) על דברי הריב"ש.

[קרני פרה]

ספר בר יוחאי איז לוחם מלחמת מצוה? דו ווייסט אז דער מחבר האט געהאט א שמעק פון השכלה? זוך נאך ווער ר' משה קוניץ איז. ער איז געווען איינע פון די מסכימים אויפן נוגה הצדק פון די רעפארמער (כאטש געוויסע טענה'ן אז עס איז געווען כוונתו לטובה). נישט אומזינסט האט די חתם סופר געזאגט "ערבים עלי דברי דודים שבס' מטפחת סופרים ממענות הבר יוחאי".

די ספר קדמות הזוהר איז בכלל נישט געשריבן געווארן קעגן די מטפחת ספרים, אזויווי איך האב געברענגט אויבן viewtopic.php?p=205689#p205689

די התנצלות איז א טעות, די יעב"ץ האט דאס קיינמאל געזאגט, עס איז די חיד"א וואס האט פארענטפערט דעם יעב"ץ, און זעה אין אויבנדערמאנטן הערה וואס ער שרייבט איבער אחד מגדולי אחרונים זצוק"ל

יא יא, דער בן יוחאי איז געווען א מיאוס'ער פערזאן א פארשאלטענע משכיל, וואס האט זיך געטראפן זיין וועג אריין אין אידישע ספרים שאנק דורך זיין א קנאי קעגן דעם יעב''ץ,
מען דארף נישט מער ווי דערמאענען די שאנדע קאמפיין וואס ער האט געפירט אנטקעגן דעם גרויסען גאון דער ישועות יעקב

ח"ו אזוי צו רעדן אויף א תלמיד חכם עצום און תלמיד פון ר' משה מינץ ואב"ד אובן ישן.
ער איז בכלל נישט געווען צופיל אנדערש פון גאוני איטליה וגאוני אשכנז.

אויך איז ער געווען א תלמיד פון ברעסלאו אוניווערסיטעט.... און געשריבן אין די רעפארמישע "נוגה הצדק"... בקיצור א משכיל איז ער זיכער געווען , מען קען דן זיין צו ער איז א שייגעץ אויך אדער נישט, אבער דיין מחאה איז נישט אין פלאץ,

אגב, ווער זיינען דיינע "גדולי איטליה" וואס דו ביסט אזוי חושש לכבודם, שד"ל ? רגיו ? די מודינא ?

[שטיינער]

יא יא, דער בן יוחאי איז געווען א מיאוס'ער פערזאן א פארשאלטענע משכיל, וואס האט זיך געטראפן זיין וועג אריין אין אידישע ספרים שאנק דורך זיין א קנאי קעגן דעם יעב''ץ,
מען דארף נישט מער ווי דערמאענען די שאנדע קאמפיין וואס ער האט געפירט אנטקעגן דעם גרויסען גאון דער ישועות יעקב

ח"ו אזוי צו רעדן אויף א תלמיד חכם עצום און תלמיד פון ר' משה מינץ ואב"ד אובן ישן.
ער איז בכלל נישט געווען צופיל אנדערש פון גאוני איטליה וגאוני אשכנז.

אויך איז ער געווען א תלמיד פון ברעסלאו אוניווערסיטעט.... און געשריבן אין די רעפארמישע "נוגה הצדק"... בקיצור א משכיל איז ער זיכער געווען , מען קען דן זיין צו ער איז א שייגעץ אויך אדער נישט, אבער דיין מחאה איז נישט אין פלאץ,

אגב, ווער זיינען דיינע "גדולי איטליה" וואס דו ביסט אזוי חושש לכבודם, שד"ל ? רגיו ? די מודינא ?

איר וויסט וויפיל רבנים פון איטליה האבן געשריבן אין נוגה הצדק? מ'דארף קוקן "וואס" זיי האבן געשריבן.
כ'האב נישט יעצט קיין ספרים ביי מיר אבער הגאון המפורסם בעל ריקאנטי אחרון מחשובי רבני איטליה האט אויך געשריבן אין נוגה הצדק. כמדומה אז מאיר בניהו האט א מאמר וועגן דעת רבני איטליה וועגן עוגב בבית הכנסת.
ועגן רבני איטליה פון דעם דור איז דא הג"ר אברהם רג'יו הג"ר חננאל ניפי הג"ר משה שמואל גרינדו און נאך אסאך. עי' באריכות אינעם ספר פון ר' משה הלל מסכת תמורות.

[שטיינער]

ח"ו אזוי צו רעדן אויף א תלמיד חכם עצום און תלמיד פון ר' משה מינץ ואב"ד אובן ישן.
ער איז בכלל נישט געווען צופיל אנדערש פון גאוני איטליה וגאוני אשכנז.

אויך איז ער געווען א תלמיד פון ברעסלאו אוניווערסיטעט.... און געשריבן אין די רעפארמישע "נוגה הצדק"... בקיצור א משכיל איז ער זיכער געווען , מען קען דן זיין צו ער איז א שייגעץ אויך אדער נישט, אבער דיין מחאה איז נישט אין פלאץ,

אגב, ווער זיינען דיינע "גדולי איטליה" וואס דו ביסט אזוי חושש לכבודם, שד"ל ? רגיו ? די מודינא ?

איר וויסט וויפיל רבנים פון איטליה האבן געשריבן אין נוגה הצדק? מ'דארף קוקן "וואס" זיי האבן געשריבן.
כ'האב נישט יעצט קיין ספרים ביי מיר אבער הגאון המפורסם בעל ריקאנטי אחרון מחשובי רבני איטליה האט אויך געשריבן אין נוגה הצדק. כמדומה אז מאיר בניהו האט א מאמר וועגן דעת רבני איטליה וועגן עוגב בבית הכנסת.
ועגן רבני איטליה פון דעם דור איז דא הג"ר אברהם רג'יו הג"ר חננאל ניפי הג"ר משה שמואל גרינדו און נאך אסאך. עי' באריכות אינעם ספר פון ר' משה הלל מסכת תמורות.

בענין ר' משה קוניץ.

בן יוחאי.pdf

(2.93 MiB) דאונלאודעד 34 מאל

https://forum.otzar.org/viewtopic.php?f ... 7%99%D7%A5
https://forum.otzar.org/viewtopic.php?f ... A5#p517349
https://forum.otzar.org/viewtopic.php?f ... 7%99%D7%A5

[צווייטער]

ער רעדט פון חסידים וואו אזעלכע ווערטער איז כפירה.
ידוע ההשמטה מדרשות צל"ח.
פון חת"ס אליין איז דא וואס ברענגען אז כמעט גאנץ זוהר האט נישט מיט רשב"י והדברים עתיקים ואכ"מ.

אין דעי פאוסט שטייט גארנישט. עס איז נישטא א צווייטע תורה ביי חסידים, עס איז דא נאר איין תורה. וז”ל החת”ס בשו”ת קצז: כי מרגלא בפומי כי כל האמור להלכה בש"ע היא תורה נתונה לכל ישראל בשוה ואין אדם בודד במועדיו. די השמטה פון די דרשות הצל”ח האט עפעס א מדפוס משמיט געווען, קענסט עס רואיגערהייט צוריקלייגן ווייל די יסוד פון דרשה איז קאי וקיים בלי שום חולק, והיינו אז ווען איינער צוטיילט כביכול די מציאות השם אין 10 ספירות און דאוונט צו די 10 ספירות עקסטער איז יענער אן עובד עבודה זרה ממש, די עשר ספירות זענען אלעס איינס און ווערט בס”ה צוטיילט אין אונזער הבנה. מיר ליינען קרי”ש יעדן טאג און זאגן השם אחד, דאס איז אן עיקר שבעיקרים אויב ווייסטו דאס נישט באדייט דאס אז דו ווייסט נישט א יסוד אין יהדות וואס א טועה אין דעם באדייט אז יענער איז נכשל אין כפירה ממש. אדרבה זיי יא מאריך אין וועלכע טעמע דו געפינסט אז די טעמע איז פאסיג.

איר ווילט פארלייקענען אז ס'איז דא פארשידענע מהלכים ליחס לקבלה ולזוהר?
ביי חסידים האט מען דאס אנגענימען פאר קודש קדשים שאסור להרהר אחריה
וכן ביי מתנגדי ליטא.
אבער ביי מתנגדי אשכנז ואונגארן איז געווען און איז נאך דא כמה דרכים.
בענין עשר ספירות ידוע תשובת הריב"ש שהיו שרצו לומר שהוא ע"ז כנצרות וכן דעת רבינו בעל המאורות ועוד ראשוני פרובנס
וע"ע עבודת הקודש (גבאי) על דברי הריב"ש.

וע''ע בספר דרך מצוותיך (ליובאוויטש) בשורש מצוות התפילה שמבאר בארוכה ישוב נכון לקושיית הריב"ש ז"ל

[שטייטער]

ער רעדט פון חסידים וואו אזעלכע ווערטער איז כפירה.
ידוע ההשמטה מדרשות צל"ח.
פון חת"ס אליין איז דא וואס ברענגען אז כמעט גאנץ זוהר האט נישט מיט רשב"י והדברים עתיקים ואכ"מ.

אין ספר 'מי מנוחות' - תלמיד החת"ס, ברענגט ער בשם החת"ס אז מדרשי רשב"י אן די מימרות פון אנדערע תנאים ואמוראים, איז 'רק ספר קטן'. למעשה שרייבט אבער דער חת"ס אויף אן אנדערע פלאץ, אז ווען מען האט געטראפן דעם זוהר, איז דאס געווען אזוי סאך 'כמשא גמל'

[תינוק הבורח]

ער רעדט פון חסידים וואו אזעלכע ווערטער איז כפירה.
ידוע ההשמטה מדרשות צל"ח.
פון חת"ס אליין איז דא וואס ברענגען אז כמעט גאנץ זוהר האט נישט מיט רשב"י והדברים עתיקים ואכ"מ.

אין ספר 'מי מנוחות' - תלמיד החת"ס, ברענגט ער בשם החת"ס אז מדרשי רשב"י אן די מימרות פון אנדערע תנאים ואמוראים, איז 'רק ספר קטן'. למעשה שרייבט אבער דער חת"ס אויף אן אנדערע פלאץ, אז ווען מען האט געטראפן דעם זוהר, איז דאס געווען אזוי סאך 'כמשא גמל'

מקור לדברי החתם סופר השניים?

[מסתמא]

מסכים מיט יעדע ווארט.
אבער דא איז א סאטמארע סייט.
סאטמאר איז אין רוב בחינות ממשיך די דרך פון די אולטרא רעכטע רבני אונטערלאנד (בעיקרון. היינטיגע פרשיות נעמען זיי מער א מעסיגע ראלע, אין א געוויסע בחינה איז בני יואל ותפארת יואל ממשיך די "עכטע" סאטמאר)

כהער, כווייס נישט

[איד]

אבער דא איז א סאטמארע סייט.

?
פון ווי נעמסטו דאס?

לויט ווי איך געדענק די גרינדונג פון דעם סייט, איז עס פאר ערליכע אידן, פון אלע שיכטן און קרייזן

[מסתמא]

ער רעדט פון חסידים וואו אזעלכע ווערטער איז כפירה.
ידוע ההשמטה מדרשות צל"ח.
פון חת"ס אליין איז דא וואס ברענגען אז כמעט גאנץ זוהר האט נישט מיט רשב"י והדברים עתיקים ואכ"מ.

אין דעי פאוסט שטייט גארנישט. עס איז נישטא א צווייטע תורה ביי חסידים, עס איז דא נאר איין תורה. וז”ל החת”ס בשו”ת קצז: כי מרגלא בפומי כי כל האמור להלכה בש"ע היא תורה נתונה לכל ישראל בשוה ואין אדם בודד במועדיו. די השמטה פון די דרשות הצל”ח האט עפעס א מדפוס משמיט געווען, קענסט עס רואיגערהייט צוריקלייגן ווייל די יסוד פון דרשה איז קאי וקיים בלי שום חולק, והיינו אז ווען איינער צוטיילט כביכול די מציאות השם אין 10 ספירות און דאוונט צו די 10 ספירות עקסטער איז יענער אן עובד עבודה זרה ממש, די עשר ספירות זענען אלעס איינס און ווערט בס”ה צוטיילט אין אונזער הבנה. מיר ליינען קרי”ש יעדן טאג און זאגן השם אחד, דאס איז אן עיקר שבעיקרים אויב ווייסטו דאס נישט באדייט דאס אז דו ווייסט נישט א יסוד אין יהדות וואס א טועה אין דעם באדייט אז יענער איז נכשל אין כפירה ממש. אדרבה זיי יא מאריך אין וועלכע טעמע דו געפינסט אז די טעמע איז פאסיג.

א איר ווילט פארלייקענען אז ס'איז דא פארשידענע מהלכים ליחס לקבלה ולזוהר?

ב בענין עשר ספירות ידוע תשובת הריב"ש שהיו שרצו לומר שהוא ע"ז כנצרות וכן דעת רבינו בעל המאורות ועוד ראשוני פרובנס וע"ע עבודת הקודש (גבאי) על דברי הריב"ש.

א יא, וואס איז נוגע הלכה למעשה און וואס איז קובע עיקרי הדת. ועיין כאן.
viewtopic.php?p=202317#p202317

ב די עיקרי הדברים איז בכלל נישט שנוי במחלוקת. די עשר ספירות קען אויף קיין פאל נישט צוטיילן עצם עצמותו פון כביכול צו מער ווי איינס, די חולקים האלטן אז עס טוט יא צוטיילן במילה איז עס כפירה, די מקובלים זענען מסביר אז במהותו זענען אלע ספירות איינס נאר דא פעלט השגה ביי די צד החולקים, עס איז מצידנו. וכן דאס יא זאגן און נישט זאגן לשם יחוד איז א זייטיגע מחלוקה, אויף קיין פאל איז קיינער נישט מחולק אין די עיקרי הדברים צו זאגן חס ושלום אז קוב”ה ושכינתיה איז צוויי, היפוך די עיקרי הדת, אין כזה דבר. נמצא אז טראץ די מחלוקת זענען די עיקרים געקריצט אין שטיין.

[צווייטער]

ער רעדט פון חסידים וואו אזעלכע ווערטער איז כפירה.
ידוע ההשמטה מדרשות צל"ח.
פון חת"ס אליין איז דא וואס ברענגען אז כמעט גאנץ זוהר האט נישט מיט רשב"י והדברים עתיקים ואכ"מ.

אין דעי פאוסט שטייט גארנישט. עס איז נישטא א צווייטע תורה ביי חסידים, עס איז דא נאר איין תורה. וז”ל החת”ס בשו”ת קצז: כי מרגלא בפומי כי כל האמור להלכה בש"ע היא תורה נתונה לכל ישראל בשוה ואין אדם בודד במועדיו. די השמטה פון די דרשות הצל”ח האט עפעס א מדפוס משמיט געווען, קענסט עס רואיגערהייט צוריקלייגן ווייל די יסוד פון דרשה איז קאי וקיים בלי שום חולק, והיינו אז ווען איינער צוטיילט כביכול די מציאות השם אין 10 ספירות און דאוונט צו די 10 ספירות עקסטער איז יענער אן עובד עבודה זרה ממש, די עשר ספירות זענען אלעס איינס און ווערט בס”ה צוטיילט אין אונזער הבנה. מיר ליינען קרי”ש יעדן טאג און זאגן השם אחד, דאס איז אן עיקר שבעיקרים אויב ווייסטו דאס נישט באדייט דאס אז דו ווייסט נישט א יסוד אין יהדות וואס א טועה אין דעם באדייט אז יענער איז נכשל אין כפירה ממש. אדרבה זיי יא מאריך אין וועלכע טעמע דו געפינסט אז די טעמע איז פאסיג.

איר ווילט פארלייקענען אז ס'איז דא פארשידענע מהלכים ליחס לקבלה ולזוהר?
ביי חסידים האט מען דאס אנגענימען פאר קודש קדשים שאסור להרהר אחריה
וכן ביי מתנגדי ליטא.
אבער ביי מתנגדי אשכנז ואונגארן איז געווען און איז נאך דא כמה דרכים.
בענין עשר ספירות ידוע תשובת הריב"ש שהיו שרצו לומר שהוא ע"ז כנצרות וכן דעת רבינו בעל המאורות ועוד ראשוני פרובנס
וע"ע עבודת הקודש (גבאי) על דברי הריב"ש.

ביי חסידים, ריכטיג.
ביי הגר''א ותלמידיו, ריכטיג.
ביי מתנגדי אשכנז ואונגארן, איז געווען כמה דרכים אין וואס? אפשר ווען ס'קומט צו פסק הלכה למעשה, אבער אין סמכות הקבלה והזוהר אין שום מחלוקת בזה. און תיכף גייסטו צוריק צום ריב''ש? אויך אן אונגארישער?

[שטיינער]

אבער דא איז א סאטמארע סייט.

?
פון ווי נעמסטו דאס?

לויט ווי איך געדענק די גרינדונג פון דעם סייט, איז עס פאר ערליכע אידן, פון אלע שיכטן און קרייזן

שוין געווען אנדערע וואס האבן פרובירט..
כ'זוך מיך נישט קיין העיט.

[שטיינער]

אין דעי פאוסט שטייט גארנישט. עס איז נישטא א צווייטע תורה ביי חסידים, עס איז דא נאר איין תורה. וז”ל החת”ס בשו”ת קצז: כי מרגלא בפומי כי כל האמור להלכה בש"ע היא תורה נתונה לכל ישראל בשוה ואין אדם בודד במועדיו. די השמטה פון די דרשות הצל”ח האט עפעס א מדפוס משמיט געווען, קענסט עס רואיגערהייט צוריקלייגן ווייל די יסוד פון דרשה איז קאי וקיים בלי שום חולק, והיינו אז ווען איינער צוטיילט כביכול די מציאות השם אין 10 ספירות און דאוונט צו די 10 ספירות עקסטער איז יענער אן עובד עבודה זרה ממש, די עשר ספירות זענען אלעס איינס און ווערט בס”ה צוטיילט אין אונזער הבנה. מיר ליינען קרי”ש יעדן טאג און זאגן השם אחד, דאס איז אן עיקר שבעיקרים אויב ווייסטו דאס נישט באדייט דאס אז דו ווייסט נישט א יסוד אין יהדות וואס א טועה אין דעם באדייט אז יענער איז נכשל אין כפירה ממש. אדרבה זיי יא מאריך אין וועלכע טעמע דו געפינסט אז די טעמע איז פאסיג.

א איר ווילט פארלייקענען אז ס'איז דא פארשידענע מהלכים ליחס לקבלה ולזוהר?

ב בענין עשר ספירות ידוע תשובת הריב"ש שהיו שרצו לומר שהוא ע"ז כנצרות וכן דעת רבינו בעל המאורות ועוד ראשוני פרובנס וע"ע עבודת הקודש (גבאי) על דברי הריב"ש.

א יא, וואס איז נוגע הלכה למעשה און וואס איז קובע עיקרי הדת. ועיין כאן.
viewtopic.php?p=202317#p202317

ב די עיקרי הדברים איז בכלל נישט שנוי במחלוקת. די עשר ספירות קען אויף קיין פאל נישט צוטיילן עצם עצמותו פון כביכול צו מער ווי איינס, די חולקים האלטן אז עס טוט יא צוטיילן במילה איז עס כפירה, די מקובלים זענען מסביר אז במהותו זענען אלע ספירות איינס נאר דא פעלט השגה ביי די צד החולקים, עס איז מצידנו. וכן דאס יא זאגן און נישט זאגן לשם יחוד איז א זייטיגע מחלוקה, אויף קיין פאל איז קיינער נישט מחולק אין די עיקרי הדברים צו זאגן חס ושלום אז קוב”ה ושכינתיה איז צוויי, היפוך די עיקרי הדת, אין כזה דבר. נמצא אז טראץ די מחלוקת זענען די עיקרים געקריצט אין שטיין.

געוואלט ארויסברענגען אז למעשה איז דא מחלוקות ממילא איז פונקט אזוי דא מחלוקת אויב מ'מעג אננעמען די ווערטער פון רי"א די מודינא והיעב"ץ וועגן זוהר.

[שטיינער]

אין דעי פאוסט שטייט גארנישט. עס איז נישטא א צווייטע תורה ביי חסידים, עס איז דא נאר איין תורה. וז”ל החת”ס בשו”ת קצז: כי מרגלא בפומי כי כל האמור להלכה בש"ע היא תורה נתונה לכל ישראל בשוה ואין אדם בודד במועדיו. די השמטה פון די דרשות הצל”ח האט עפעס א מדפוס משמיט געווען, קענסט עס רואיגערהייט צוריקלייגן ווייל די יסוד פון דרשה איז קאי וקיים בלי שום חולק, והיינו אז ווען איינער צוטיילט כביכול די מציאות השם אין 10 ספירות און דאוונט צו די 10 ספירות עקסטער איז יענער אן עובד עבודה זרה ממש, די עשר ספירות זענען אלעס איינס און ווערט בס”ה צוטיילט אין אונזער הבנה. מיר ליינען קרי”ש יעדן טאג און זאגן השם אחד, דאס איז אן עיקר שבעיקרים אויב ווייסטו דאס נישט באדייט דאס אז דו ווייסט נישט א יסוד אין יהדות וואס א טועה אין דעם באדייט אז יענער איז נכשל אין כפירה ממש. אדרבה זיי יא מאריך אין וועלכע טעמע דו געפינסט אז די טעמע איז פאסיג.

איר ווילט פארלייקענען אז ס'איז דא פארשידענע מהלכים ליחס לקבלה ולזוהר?
ביי חסידים האט מען דאס אנגענימען פאר קודש קדשים שאסור להרהר אחריה
וכן ביי מתנגדי ליטא.
אבער ביי מתנגדי אשכנז ואונגארן איז געווען און איז נאך דא כמה דרכים.
בענין עשר ספירות ידוע תשובת הריב"ש שהיו שרצו לומר שהוא ע"ז כנצרות וכן דעת רבינו בעל המאורות ועוד ראשוני פרובנס
וע"ע עבודת הקודש (גבאי) על דברי הריב"ש.

ביי חסידים, ריכטיג.
ביי הגר''א ותלמידיו, ריכטיג.
ביי מתנגדי אשכנז ואונגארן, איז געווען כמה דרכים אין וואס? אפשר ווען ס'קומט צו פסק הלכה למעשה, אבער אין סמכות הקבלה והזוהר אין שום מחלוקת בזה. און תיכף גייסטו צוריק צום ריב''ש? אויך אן אונגארישער?

נודע ביהודה תשובה מאהבה חתם סופר בעניני זוהר (וי"א גם מהר"ץ חיות וכן מסתבר) והנוב"י בענין כתבי אר"י

[מסתמא]

א איר ווילט פארלייקענען אז ס'איז דא פארשידענע מהלכים ליחס לקבלה ולזוהר?

ב בענין עשר ספירות ידוע תשובת הריב"ש שהיו שרצו לומר שהוא ע"ז כנצרות וכן דעת רבינו בעל המאורות ועוד ראשוני פרובנס וע"ע עבודת הקודש (גבאי) על דברי הריב"ש.

א יא, וואס איז נוגע הלכה למעשה און וואס איז קובע עיקרי הדת. ועיין כאן.
viewtopic.php?p=202317#p202317

ב די עיקרי הדברים איז בכלל נישט שנוי במחלוקת. די עשר ספירות קען אויף קיין פאל נישט צוטיילן עצם עצמותו פון כביכול צו מער ווי איינס, די חולקים האלטן אז עס טוט יא צוטיילן במילה איז עס כפירה, די מקובלים זענען מסביר אז במהותו זענען אלע ספירות איינס נאר דא פעלט השגה ביי די צד החולקים, עס איז מצידנו. וכן דאס יא זאגן און נישט זאגן לשם יחוד איז א זייטיגע מחלוקה, אויף קיין פאל איז קיינער נישט מחולק אין די עיקרי הדברים צו זאגן חס ושלום אז קוב”ה ושכינתיה איז צוויי, היפוך די עיקרי הדת, אין כזה דבר. נמצא אז טראץ די מחלוקת זענען די עיקרים געקריצט אין שטיין.

געוואלט ארויסברענגען אז למעשה איז דא מחלוקות ממילא איז פונקט אזוי דא מחלוקת אויב מ'מעג אננעמען די ווערטער פון רי"א די מודינא והיעב"ץ וועגן זוהר.

כזעה אז דו פארשטייסט נישט. מוזן מוז מען אננעמען וואס איז מקובל מדור לדור בנגלה. נסתר מוז מען נישט גלייבן. צו קלארשטעלן, מען מוז גלייבן אין די מציאות פון תורת הנסתר, אבער וואס פונקטליך איז נכלל אין דעם און וואס פונקטליך איר באדייט איז איז נישט קיין חיוב אנצונעמען. מען ווערט נישט קיין כופר אויב מען גלייבט נישט. דאס זענען די פשוטע כללי הפסק.
דא קומט אבער א גרויסע אבער, א איד וואס גלייבט נישט אין עפעס וואס אלע גדולי ישראל האבן מקבל געווען, איז אין לך כפירה גדולה מזו. אויב גלייבסטו אין די סמכות פון די מורשי התורה ווי א איד א מאמין קענסטו נישט זאגן אז זיי האבן זיך טועה געווען. דאס איז טאקע א ענין פון השקפה אבער סאיז זייער יסודות’דיג און אן עיקר פאר זיך. כידוע די ווארט פונעם חת"ס: איינער וואס לייקנט בנגלה אין נסתר לייקנט בנסתר אין נגלה. אבער איר קאנטאקסט איז א יסוד אין השקפה, נישט אין הלכה.

אבער אחרי ככלות הכל זענען רוב פון אונזערע רבי’ס מובהקים די מורשי התורה געקומען צו די מסקנה שאין אתנו יודע עד מה און אז מאכן פון קבלה א שימוש לרבים און פסקים לרבים איז נישט קיין ענין, וטעמם ונמוקם:
א מיר ווייסן נישט וואס פונקטליך איז מוסמך
ב מיר פארשטייען עס נישט על בוריו
ג מחייב איז נאר וואס איז אריבער בנגלה מדור לדור און מקובל געווארן ביי כלל ישראל
ד נסתר קען נישט חולק זיין מיט נגלה, עס קען עס נאר מסביר זיין

און ריכטיג, די משקל און שימוש פון קבלה אויף הלכה למעשה איז עפעס וואס איז שטארק תלוי אין די מקומות און מסורות וכו’ אבער אין יעדן פאל קען עס נישט רירן די יסודות הדת, ווי עס שטייט אין גמרא מגילה יד (מובא להלכה ברמב”ם): ארבעים ושמונה נביאים ושבע נביאות נתנבאו להם לישראל, ולא פחתו ולא הותירו על מה שכתוב בתורה.

[איד]

אבער דא איז א סאטמארע סייט.

?
פון ווי נעמסטו דאס?

לויט ווי איך געדענק די גרינדונג פון דעם סייט, איז עס פאר ערליכע אידן, פון אלע שיכטן און קרייזן

שוין געווען אנדערע וואס האבן פרובירט..
כ'זוך מיך נישט קיין העיט.

קענסט זאגן אז זיי האבן דא די סופער פאוער,

אבער די סייט איז אויסדריקליך גארנישט געבינדן מיט סאטמאר, מער ווי סיי וועלכע חסידות,

לויט ווי איך געדענק האט מען ביים מיסד זיין די סייט, גענעמן אחראים פון פולע חצרות הקודש,

[שטיינער]

א יא, וואס איז נוגע הלכה למעשה און וואס איז קובע עיקרי הדת. ועיין כאן.
viewtopic.php?p=202317#p202317

ב די עיקרי הדברים איז בכלל נישט שנוי במחלוקת. די עשר ספירות קען אויף קיין פאל נישט צוטיילן עצם עצמותו פון כביכול צו מער ווי איינס, די חולקים האלטן אז עס טוט יא צוטיילן במילה איז עס כפירה, די מקובלים זענען מסביר אז במהותו זענען אלע ספירות איינס נאר דא פעלט השגה ביי די צד החולקים, עס איז מצידנו. וכן דאס יא זאגן און נישט זאגן לשם יחוד איז א זייטיגע מחלוקה, אויף קיין פאל איז קיינער נישט מחולק אין די עיקרי הדברים צו זאגן חס ושלום אז קוב”ה ושכינתיה איז צוויי, היפוך די עיקרי הדת, אין כזה דבר. נמצא אז טראץ די מחלוקת זענען די עיקרים געקריצט אין שטיין.

געוואלט ארויסברענגען אז למעשה איז דא מחלוקות ממילא איז פונקט אזוי דא מחלוקת אויב מ'מעג אננעמען די ווערטער פון רי"א די מודינא והיעב"ץ וועגן זוהר.

כזעה אז דו פארשטייסט נישט. מוזן מוז מען אננעמען וואס איז מקובל מדור לדור בנגלה. נסתר מוז מען נישט גלייבן. צו קלארשטעלן, מען מוז גלייבן אין די מציאות פון תורת הנסתר, אבער וואס פונקטליך איז נכלל אין דעם און וואס פונקטליך איר באדייט איז איז נישט קיין חיוב אנצונעמען. מען ווערט נישט קיין כופר אויב מען גלייבט נישט. דאס זענען די פשוטע כללי הפסק.
דא קומט אבער א גרויסע אבער, א איד וואס גלייבט נישט אין עפעס וואס אלע גדולי ישראל האבן מקבל געווען, איז אין לך כפירה גדולה מזו. אויב גלייבסטו אין די סמכות פון די מורשי התורה ווי א איד א מאמין קענסטו נישט זאגן אז זיי האבן זיך טועה געווען. דאס איז טאקע א ענין פון השקפה אבער סאיז זייער יסודות’דיג און אן עיקר פאר זיך. כידוע די ווארט פונעם חת"ס: איינער וואס לייקנט בנגלה אין נסתר לייקנט בנסתר אין נגלה. אבער איר קאנטאקסט איז א יסוד אין השקפה, נישט אין הלכה.

אבער אחרי ככלות הכל זענען רוב פון אונזערע רבי’ס מובהקים די מורשי התורה געקומען צו די מסקנה שאין אתנו יודע עד מה און אז מאכן פון קבלה א שימוש לרבים און פסקים לרבים איז נישט קיין ענין, וטעמם ונמוקם:
א מיר ווייסן נישט וואס פונקטליך איז מוסמך
ב מיר פארשטייען עס נישט על בוריו
ג מחייב איז נאר וואס איז אריבער בנגלה מדור לדור און מקובל געווארן ביי כלל ישראל
ד נסתר קען נישט חולק זיין מיט נגלה, עס קען עס נאר מסביר זיין

און ריכטיג, די משקל און שימוש פון קבלה אויף הלכה למעשה איז עפעס וואס איז שטארק תלוי אין די מקומות און מסורות וכו’ אבער אין יעדן פאל קען עס נישט רירן די יסודות הדת, ווי עס שטייט אין גמרא מגילה יד (מובא להלכה ברמב”ם): ארבעים ושמונה נביאים ושבע נביאות נתנבאו להם לישראל, ולא פחתו ולא הותירו על מה שכתוב בתורה.

נניח.
אבער פרובירט זיך פארצושטעלן אז איינער זאל זאגן פאר'ן דברי חיים אז זוהר קומט נישט פון רשב"י כדעת היעב"ץ חת"ס ונוב"י וואס די רעאקציע וואלט געווען.
(די תשובה בענין אור החיים הקדוש איז נאר א משל).