תועבת ה' עקשי לב

[תינוק הבורח]

באמת אפילו מיט די אלע מושגים פון קבלה ווי לית אתר פנוי מיני' (אגב, פארוואס איז עס א קבלה'דיגער מושג? מיר האבן עס נעכטן געזאגט ביים שיר היחוד צענדליגער מאל), איז נישט קיין סתירה צום שי' הרמב''ם ווייל דער רמב''ם האלט אויך פון דעם מושג סיי אלץ עצם מציאות הנברא ווי ער שרייבט (הל' יסוה''ת פ''ב ה''ט) כל הנמצאים חוץ מן הבורא מצורה הראשונה עד יתוש קטן שיהיה בטבור הארץ הכל מכח אמתתו נמצאו, און סיי מכח ידיעתו ווי ער שרייבט (שם) ולפי שהוא יודע עצמו ומכיר גדולתו ותפארתו ואמתתו הוא יודע הכל ואין דבר נעלם ממנו. נאר דער רמב''ם טיילט אפ ידיעה פון השגחה צוליב סיבות שונות ווי ער איז מאריך אין מו''נ.

ועדיין יש להאריך בנושא

אגב, דער שיר היחוד איז געשריבן דורך די מקובלי אשכנז.

איז רבי יהודה החסיד פון די מקובלי אשכנז? איך פרעג ווייל איך ווייס נישט.

רבי יהודה החסיד ומשפחתו הם הם החסידי אשכנז.

[שטיינזאלץ]

מען זעט אין מורה נבוכים פונעם רמב״ם ווי ער שרייבט אז השגחה היא סיבת הדביקות, און דער ייטב לב ברענגט עס אראפ אז די מדריגה פון השגחה איז לויט ווי דער מענטש איז דבוק אין השי״ת.

ממילא קומט אויס אז ס׳זענען דא פארשידענע מדריגות אין השגחה, ווען דער מענטש לעבט מיטן אויבערשטן, במחשבה, בדיבור ובמעשה, איז ער מער מושגח בהשגחה פרטית, און די השגחה אליין האלט אים ווייטער און ברענגט אים נאך נענטער צום בורא.

לויט דעם רמב״ם קומט ארויס א נקודה: ווען דער מענטש זוכט נישט קיין דביקות אין דעם אייבערשטן, און ער לעבט אן קיין מחשבה פון נאנטקייט, ווערט זיין השגחה ווייניגער, נישט ח״ו ווייל דער אויבערשטער וויל אים אוועקשטויסן, נאר ווייל ער אליינס האט זיך ארויסגעלאזט פון השגחה, דער מענטש וואס לעבט אן דביקות ווערט איבערגעגעבן צו די טבע און די מקרה.

און ווען מען לעבט מיט אמונה און דביקות, האט ער השגחה אין יעדן פרט פון לעבן, און די השגחה אליין האלט אים נאנט צום באשעפער, אזוי ווערט די השגחה דער וועג פון דביקות, און די דביקות די סיבה פון השגחה.

[וואוילער]

ליינענדיג די טייערע ווערטער פון @צווייטער, האב איך מיך דערמאנט פון די פארקערטע מציאות וואס שטערט מיר שוין לאנג.

פונקט ווי ס'דא וואס מאכן א קוגל פון אלע קלות און ווערן א קל, און כאפן זיך צו צו יעדע האלבע ווארט פון א זאך וואס שמעקט צו גיין מיט זייער אגענדע, איז אין די לעצטערע יארן געווארן א טרענד צו נאשן מנהגים/חומרות/ענינים/מסורה וכו' פון יעדעם.
ס'איז מיר שווער צו מאריך זיין יעצט אין די פרטים, אבער די נקודה איז אז דער ציבור כאפט פון אלע זייטן, און מ'טוט טאקע נאר גוטע זאכן, אבער ס'האט מיט זיין מסורה גארנישט.
נעמען ענינים און מנהגים, און אזוי אויך חומרות פון אלע עקן וועלט, ברענגט נישט קיין גוטס, און איז נישט ריכטיג עפ״י הלכה ומסורה, און אין פיל פעלער ווערט עס א חומרא דאתי לידי קולא.
ס'איז אן אפענע וועלט, אכשר דרא, יעדע מנהג טוב און ענין ווערט גרינג פארשפרייט, און אין א געוויסע זין האט זיך עס שוין אנגעפאנגען מיט א דור צוריק ווען גאנץ כלל ישראל איז געווארן אויסגעמישט צווישן די לענדער און שטעט, און ס'פעלט גאר אסאך קלארקייט ביי א גרויסע חלק כלל ישראל ווי איין און ווי אויס, וואס דארף איך טוהן און וואס איז א שיינע ענין וואס עפעס א צדיק האט געזאגט פאר זיינע תלמידים.
ודו״ק

[יאנטשי]

@וואוילער גאר א שטארקע אמת, א חלק זענען טאקע שולדיג די אלע ספרי לקיטים, נאכדעם זענען דא אסאך מענטשן וואס די אלע שיינע ענינים ווערן דאך ווי דער עיקר... און ווער עס טוט נישט אזוי איז א שטיקל קל...

[וואוילער]

מענין לענין, נישט ממש די זעלבע זאך, אבער אויך ארויסצוברענגען וויאזוי זאכן ריקן זיך.
דעם צווייטן טאג יום טוב סוכות האט גערעגנט, און בעפארן דאווענען שטייען אידן (נישט זיצן, ווייל אלע בענקלעך זענען נאס) און מוטשען זיך צו טרינקען א קאווע אין סוכה בשעת ס'טראפט אריין פונעם סכך אין די קאווע.

נקודה א', איך זעה אידן טרינקן די קאווע בעפאר נטילת לולב, וואס איז א גרעסערע הלכה פראבלעם ווי טרינקן די קאווע חוץ לסוכה.

נקודה ב', א קאווע איז קלאר פטור פון סוכה. ווען ס'רעגנט איז מען פטור פון סוכה. א קאווע אין א רעגן האט נישט קיין מקום צו געטרינקן ווערן אין סוכה.
יעצט שריי מיך אן, יא יא, וועגן די מענטשן וואס האבן מיך אנגעשריגן פאריגע יאר און פאר צוויי יאר צוריק, איז מיר גרינגער געוועהן צו טרינקן א קאווע מיט סכך וואסער ווי אין שול, אבער ס'איז קלאר אז דאס איז נישט ריכטיג!
איך האב גענישטערעט אין גאר אסאך הלכה און מנהגים ספרים, און ארויס מיט די קלארקייט אז אן איש פשוט וואס טרינקט קאווע מיט צוקער פארן דאווענען (וכל שכן פאר נטילת לולב) האט נישט וואס צו טוהן די געהויבענע אויסגעלייטערטע ענין פון טרינקן א קאווע אין סוכה ווען ס'רעגנט.
נאר וואס דען... קומטס אריין מיט די ענקער חוות דעת.

[מסתמא]

@וואוילער און נאכדעם וועסטו זיך ווינדערן פארוואס איך בין אבסעסד מיט די דרך הממוצע. נישט בלויז ווייל איך שטאם פון תלמידי החת”ס ברענט עס מיר, נאר ממש צוליב דיין נקודה. דער רמב”ם רופט אן חסידות יתירה מיטן נאמען ’שממון’ (ער שרייבט למה תשומם), עפעס וואס איז נישט קלאר קיין הלכה אין שו”ע אדער א מסורת/מנהג אבות איז ביי מיר פערזענליך פשוט נישט רעלעוואנט. דער לקטן מעג מלקט זיין וויפיל ער וויל אבער מחמירי בית שמאי און מחמירי בית הלל איז פשוט און סימפל נישט קיין מהלך. יעצט נאכאמאל, צו איך האב ארויס די דרך הממוצע? קלאר אז נישט, אבער פלאכערהייט איז די הגדרה, 1 די הלכה אין שו”ע (רמ”א, מג”א, אליהו רבה) 2 די מנהג ומסורת אבות. אלעס אנדערש איז פשוט כמאן דליתי דמיא, זיכער נישט באופן מחייב וכו’ ענדערש אלץ פריוואטע שטילע אינטערנעמונג, אויב/ווען איך טו יא אזאנס.

[גארנישט]

ר' @וואוילער דו רעדסט כאטש פון הרי זה משובח'דיגע זאכן, וואס איז מיט די מקוואות צו יעדע געלעגנהייט? (פאר די הקפות, מגילה ליינען, תקיעות, סדר נאכט וכו', נאך אביסל וועט זיין הושע''ר פאר משנ''ת, און סתם אזוי בעפאר של''ס יעדע שבת), פרעג סיי וועלכער 60 יעריגער ווען דאס האט זיך אנגעהויבן, ווער רעדט נאך פון קלאפן ביי קריאת זכירת עמלק, אאו''ו.

[שוהם]

ר' @וואוילער דו רעדסט כאטש פון הרי זה משובח'דיגע זאכן, וואס איז מיט די מקוואות צו יעדע געלעגנהייט? (פאר די הקפות, מגילה ליינען, תקיעות, סדר נאכט וכו', נאך אביסל וועט זיין הושע''ר פאר משנ''ת, און סתם אזוי בעפאר של''ס יעדע שבת), פרעג סיי וועלכער 60 יעריגער ווען דאס האט זיך אנגעהויבן, ווער רעדט נאך פון קלאפן ביי קריאת זכירת עמלק, אאו''ו.

סתם א זייטיגע נושא.

איידער די הקפות איז רביה"ק מסאטמאר געגאנגען אין מקוה, מגילה ליינען דאכט זיך אויך. תקיעות זענען געווען תלמידי בע"ש וואס זענען געגאנגען.

הקיצור דאס וואס היינט גייט יעדער און נישט נאר געציילטע מענטשן האט זיך אנגעהויבן לכאורה ווען די מקוה איז שוין נישט געווען אייז אינעם טייך און האנטוכער זענען געווארן צוגעשטעלט.

[אנדערער]

מענין לענין, נישט ממש די זעלבע זאך, אבער אויך ארויסצוברענגען וויאזוי זאכן ריקן זיך.
דעם צווייטן טאג יום טוב סוכות האט גערעגנט, און בעפארן דאווענען שטייען אידן (נישט זיצן, ווייל אלע בענקלעך זענען נאס) און מוטשען זיך צו טרינקען א קאווע אין סוכה בשעת ס'טראפט אריין פונעם סכך אין די קאווע.

נקודה א', איך זעה אידן טרינקן די קאווע בעפאר נטילת לולב, וואס איז א גרעסערע הלכה פראבלעם ווי טרינקן די קאווע חוץ לסוכה.

נקודה ב', א קאווע איז קלאר פטור פון סוכה. ווען ס'רעגנט איז מען פטור פון סוכה. א קאווע אין א רעגן האט נישט קיין מקום צו געטרינקן ווערן אין סוכה.
יעצט שריי מיך אן, יא יא, וועגן די מענטשן וואס האבן מיך אנגעשריגן פאריגע יאר און פאר צוויי יאר צוריק, איז מיר גרינגער געוועהן צו טרינקן א קאווע מיט סכך וואסער ווי אין שול, אבער ס'איז קלאר אז דאס איז נישט ריכטיג!
איך האב גענישטערעט אין גאר אסאך הלכה און מנהגים ספרים, און ארויס מיט די קלארקייט אז אן איש פשוט וואס טרינקט קאווע מיט צוקער פארן דאווענען (וכל שכן פאר נטילת לולב) האט נישט וואס צו טוהן די געהויבענע אויסגעלייטערטע ענין פון טרינקן א קאווע אין סוכה ווען ס'רעגנט.
נאר וואס דען... קומטס אריין מיט די ענקער חוות דעת.

אסאך מענטשן זענען מקפיד נישט צו עסן גארנישט חוץ לסוכה

[אנדערער]

ר' @וואוילער דו רעדסט כאטש פון הרי זה משובח'דיגע זאכן, וואס איז מיט די מקוואות צו יעדע געלעגנהייט? (פאר די הקפות, מגילה ליינען, תקיעות, סדר נאכט וכו', נאך אביסל וועט זיין הושע''ר פאר משנ''ת, און סתם אזוי בעפאר של''ס יעדע שבת), פרעג סיי וועלכער 60 יעריגער ווען דאס האט זיך אנגעהויבן, ווער רעדט נאך פון קלאפן ביי קריאת זכירת עמלק, אאו''ו.

סתם א זייטיגע נושא.

איידער די הקפות איז רביה"ק מסאטמאר געגאנגען אין מקוה, מגילה ליינען דאכט זיך אויך. תקיעות זענען געווען תלמידי בע"ש וואס זענען געגאנגען.

הקיצור דאס וואס היינט גייט יעדער און נישט נאר געציילטע מענטשן האט זיך אנגעהויבן לכאורה ווען די מקוה איז שוין נישט געווען אייז אינעם טייך און האנטוכער זענען געווארן צוגעשטעלט.

מפי השמיעה. דער רבי האט געפרעגט איינעם פארוואס ער גייט אין מקוה פאר תקיעת שופר. די דאווענען האט דיך מטמא געווען?

[שוהם]

ר' @וואוילער דו רעדסט כאטש פון הרי זה משובח'דיגע זאכן, וואס איז מיט די מקוואות צו יעדע געלעגנהייט? (פאר די הקפות, מגילה ליינען, תקיעות, סדר נאכט וכו', נאך אביסל וועט זיין הושע''ר פאר משנ''ת, און סתם אזוי בעפאר של''ס יעדע שבת), פרעג סיי וועלכער 60 יעריגער ווען דאס האט זיך אנגעהויבן, ווער רעדט נאך פון קלאפן ביי קריאת זכירת עמלק, אאו''ו.

סתם א זייטיגע נושא.

איידער די הקפות איז רביה"ק מסאטמאר געגאנגען אין מקוה, מגילה ליינען דאכט זיך אויך. תקיעות זענען געווען תלמידי בע"ש וואס זענען געגאנגען.

הקיצור דאס וואס היינט גייט יעדער און נישט נאר געציילטע מענטשן האט זיך אנגעהויבן לכאורה ווען די מקוה איז שוין נישט געווען אייז אינעם טייך און האנטוכער זענען געווארן צוגעשטעלט.

מפי השמיעה. דער רבי האט געפרעגט איינעם פארוואס ער גייט אין מקוה פאר תקיעת שופר. די דאווענען האט דיך מטמא געווען?

דאס זאגט מען אויפן אהבת ישראל אז ער האט געזאגט אז די סיבה פארוואס ער גייט נישט אין מקוה איז כנ"ל אויפן רבי'ן האב איך עס קיינמאל נישט געהערט און ס'סאונדט אויך נישט אמת.

[וואוילער]

מענין לענין, נישט ממש די זעלבע זאך, אבער אויך ארויסצוברענגען וויאזוי זאכן ריקן זיך.
דעם צווייטן טאג יום טוב סוכות האט גערעגנט, און בעפארן דאווענען שטייען אידן (נישט זיצן, ווייל אלע בענקלעך זענען נאס) און מוטשען זיך צו טרינקען א קאווע אין סוכה בשעת ס'טראפט אריין פונעם סכך אין די קאווע.

נקודה א', איך זעה אידן טרינקן די קאווע בעפאר נטילת לולב, וואס איז א גרעסערע הלכה פראבלעם ווי טרינקן די קאווע חוץ לסוכה.

נקודה ב', א קאווע איז קלאר פטור פון סוכה. ווען ס'רעגנט איז מען פטור פון סוכה. א קאווע אין א רעגן האט נישט קיין מקום צו געטרינקן ווערן אין סוכה.
יעצט שריי מיך אן, יא יא, וועגן די מענטשן וואס האבן מיך אנגעשריגן פאריגע יאר און פאר צוויי יאר צוריק, איז מיר גרינגער געוועהן צו טרינקן א קאווע מיט סכך וואסער ווי אין שול, אבער ס'איז קלאר אז דאס איז נישט ריכטיג!
איך האב גענישטערעט אין גאר אסאך הלכה און מנהגים ספרים, און ארויס מיט די קלארקייט אז אן איש פשוט וואס טרינקט קאווע מיט צוקער פארן דאווענען (וכל שכן פאר נטילת לולב) האט נישט וואס צו טוהן די געהויבענע אויסגעלייטערטע ענין פון טרינקן א קאווע אין סוכה ווען ס'רעגנט.
נאר וואס דען... קומטס אריין מיט די ענקער חוות דעת.

אסאך מענטשן זענען מקפיד נישט צו עסן גארנישט חוץ לסוכה

יאפס, דאס האב איך געוויסט.
און רוב פון די מענטשן ווייסן נישט פארוואס, און ווי איין און ווי אויס (צב"ש ווען ס'רעגנט האט עס ממש נישט קיין מקום).

איך ברענג ארויס, אז מקפיד זיין אויף אזא זאך דארף קומען פון עפעס ארבעט וואס מ'לייגט אריין אין זיך צו ליב האבן מצוות און טוהן יעדע דוקדוק הלכה, און אויב ער טרינקט קאווע בעפאר נטילת לולב קען ער רואיג טרינקן אינדויסן פון סוכה ווען עס רעגנט.

[זאלמעלע באלד]

מענין לענין, נישט ממש די זעלבע זאך, אבער אויך ארויסצוברענגען וויאזוי זאכן ריקן זיך.
דעם צווייטן טאג יום טוב סוכות האט גערעגנט, און בעפארן דאווענען שטייען אידן (נישט זיצן, ווייל אלע בענקלעך זענען נאס) און מוטשען זיך צו טרינקען א קאווע אין סוכה בשעת ס'טראפט אריין פונעם סכך אין די קאווע.

נקודה א', איך זעה אידן טרינקן די קאווע בעפאר נטילת לולב, וואס איז א גרעסערע הלכה פראבלעם ווי טרינקן די קאווע חוץ לסוכה.

נקודה ב', א קאווע איז קלאר פטור פון סוכה. ווען ס'רעגנט איז מען פטור פון סוכה. א קאווע אין א רעגן האט נישט קיין מקום צו געטרינקן ווערן אין סוכה.
יעצט שריי מיך אן, יא יא, וועגן די מענטשן וואס האבן מיך אנגעשריגן פאריגע יאר און פאר צוויי יאר צוריק, איז מיר גרינגער געוועהן צו טרינקן א קאווע מיט סכך וואסער ווי אין שול, אבער ס'איז קלאר אז דאס איז נישט ריכטיג!
איך האב גענישטערעט אין גאר אסאך הלכה און מנהגים ספרים, און ארויס מיט די קלארקייט אז אן איש פשוט וואס טרינקט קאווע מיט צוקער פארן דאווענען (וכל שכן פאר נטילת לולב) האט נישט וואס צו טוהן די געהויבענע אויסגעלייטערטע ענין פון טרינקן א קאווע אין סוכה ווען ס'רעגנט.
נאר וואס דען... קומטס אריין מיט די ענקער חוות דעת.

אסאך מענטשן זענען מקפיד נישט צו עסן גארנישט חוץ לסוכה

יאפס, דאס האב איך געוויסט.
און רוב פון די מענטשן ווייסן נישט פארוואס, און ווי איין און ווי אויס (צב"ש ווען ס'רעגנט האט עס ממש נישט קיין מקום).

איך ברענג ארויס, אז מקפיד זיין אויף אזא זאך דארף קומען פון עפעס ארבעט וואס מ'לייגט אריין אין זיך צו ליב האבן מצוות און טוהן יעדע דוקדוק הלכה, און אויב ער טרינקט קאווע בעפאר נטילת לולב קען ער רואיג טרינקן אינדויסן פון סוכה ווען עס רעגנט.

עס איז דא מקומות ווי עס איז די מנהג גארנישט צו עסן חוץ לסוכה אפי' ווען ס'רעגנט, קוקט אויס אז ס'איז יא דא א מקום להחמיר.

[וואוילער]

אסאך מענטשן זענען מקפיד נישט צו עסן גארנישט חוץ לסוכה

יאפס, דאס האב איך געוויסט.
און רוב פון די מענטשן ווייסן נישט פארוואס, און ווי איין און ווי אויס (צב"ש ווען ס'רעגנט האט עס ממש נישט קיין מקום).

איך ברענג ארויס, אז מקפיד זיין אויף אזא זאך דארף קומען פון עפעס ארבעט וואס מ'לייגט אריין אין זיך צו ליב האבן מצוות און טוהן יעדע דוקדוק הלכה, און אויב ער טרינקט קאווע בעפאר נטילת לולב קען ער רואיג טרינקן אינדויסן פון סוכה ווען עס רעגנט.

עס איז דא מקומות ווי עס איז די מנהג גארנישט צו עסן חוץ לסוכה אפי' ווען ס'רעגנט, קוקט אויס אז ס'איז יא דא א מקום להחמיר.

1. ביטע קום אריין מיט דיטעילס
2. איך רעד פון א "מקום" וואס ס'נישטא אזא מנהג, נאר ער האט געהערט פון איינעם וואס געדענקט אז ס'דא אזא ענין און יעדער טוט אזוי...

[שאינו יודע לשאול]

cc @וואוילער

[זאלמעלע באלד]

יאפס, דאס האב איך געוויסט.
און רוב פון די מענטשן ווייסן נישט פארוואס, און ווי איין און ווי אויס (צב"ש ווען ס'רעגנט האט עס ממש נישט קיין מקום).

איך ברענג ארויס, אז מקפיד זיין אויף אזא זאך דארף קומען פון עפעס ארבעט וואס מ'לייגט אריין אין זיך צו ליב האבן מצוות און טוהן יעדע דוקדוק הלכה, און אויב ער טרינקט קאווע בעפאר נטילת לולב קען ער רואיג טרינקן אינדויסן פון סוכה ווען עס רעגנט.

עס איז דא מקומות ווי עס איז די מנהג גארנישט צו עסן חוץ לסוכה אפי' ווען ס'רעגנט, קוקט אויס אז ס'איז יא דא א מקום להחמיר.

1. ביטע קום אריין מיט דיטעילס
2. איך רעד פון א "מקום" וואס ס'נישטא אזא מנהג, נאר ער האט געהערט פון איינעם וואס געדענקט אז ס'דא אזא ענין און יעדער טוט אזוי...

איך ווייס אין סקווירא איז די מנהג אזוי, און כ'גלייב אז ס'איז דא נאך.

[וואוילער]

cc @וואוילער

איז דאס נישט קיין שאלה להלכה, מאכן אן אוהל להגן?

[שאינו יודע לשאול]

cc @וואוילער

איז דאס נישט קיין שאלה להלכה, מאכן אן אוהל להגן?

אונטער צען טפחים קען זיין א פראבלעם?

[וואוילער]

cc @וואוילער

איז דאס נישט קיין שאלה להלכה, מאכן אן אוהל להגן?

אונטער צען טפחים קען זיין א פראבלעם?

איין טפח הייסט אן אוהל לגבי הל' שבת/יום טוב.
אויב האט עס נישט קיין ווענט איז גרינגער.

זיך מיר דא א תלמיד חכם צו מברר זיין.

[שוהם]

איז דאס נישט קיין שאלה להלכה, מאכן אן אוהל להגן?

אונטער צען טפחים קען זיין א פראבלעם?

איין טפח הייסט אן אוהל לגבי הל' שבת/יום טוב.
אויב האט עס נישט קיין ווענט איז גרינגער.

זיך מיר דא א תלמיד חכם צו מברר זיין.

נישטא קיין פותח טפח דא

[פשוט און גראד]

לעניות דעתי הקלושה, מיט די היינטיגע - אנלימיטיד - באשפריצטע - באלאנסירטע שכל, איז א מצוה גדולה צו טוהן 'עני' דבר טוב, ס'איז בכלל נישט קיין נפ"מ צו ס'איז אויסגעהאלטען אדער איינגעהאלטען אדער וואטעווער. וואטשען אויף די אידישע געפיל איז יהרג ואל יעבור
(דברים פונעם הייליגער חזון איש)

איך רעד פון/צו די סושי - פיצא אידען. (אזוינע ווי מיר)

די תלמידי חכמים זאלען ווייטער טוהן נאר אויסגעהאלטענע זאכען.

[נאסע שמאטעס]

מ'האט זיך בפירוש געפירט ביי אסאך חסידישע אידן נישט צו עסן חוץ לסוכה אפילו ווען עס רעגנט.

כ'ווייס נישט די פשט, איך קען נישט גענוג גרויסע אותיות און נישט גענוג קליינע אותיות, און כ'זאג נישט אז ס'איז מחייב יעדע אייניקל צו טון אזוי, אבער די וואס האבן דעם חומרא פאר זיך זענען געהויבענע אידן און נישט סתם נאריש.

[יאנטשי]

דאס איז זיכער אז עס איז בכלל נישט אפגעפרעגט זיך צו נעמען חומרות, למשל נישט עסן, טרינקען און שמעקן בשמים חוץ לסוכה אפילו ווען עס רעגענט. און דאס איז באקאנט אז אסאך ערליכע אידן האבן זיך געפירט נישט צו עסן א סעודה חוץ לסוכה אפילו ווען עס רעגענט.

די שאלה איז צו נישט טרינקען חוץ לסוכה איז גענוג א שטארקע חומרא אז איינער וואס טוט נישט אזוי זאל ווערן א שטיקל קל. ועל זה אנו דנין.

[אנדערער]

לעניות דעתי הקלושה, מיט די היינטיגע - אנלימיטיד - באשפריצטע - באלאנסירטע שכל, איז א מצוה גדולה צו טוהן 'עני' דבר טוב, ס'איז בכלל נישט קיין נפ"מ צו ס'איז אויסגעהאלטען אדער איינגעהאלטען אדער וואטעווער. וואטשען אויף די אידישע געפיל איז יהרג ואל יעבור
(דברים פונעם הייליגער חזון איש)

איך רעד פון/צו די סושי - פיצא אידען. (אזוינע ווי מיר)

די תלמידי חכמים זאלען ווייטער טוהן נאר אויסגעהאלטענע זאכען.

צופיל איז אויך נישט גוט

[וואוילער]

אונטער צען טפחים קען זיין א פראבלעם?

איין טפח הייסט אן אוהל לגבי הל' שבת/יום טוב.
אויב האט עס נישט קיין ווענט איז גרינגער.

זיך מיר דא א תלמיד חכם צו מברר זיין.

נישטא קיין פותח טפח דא

העכרן טיש איז יא דא.