היעלינג; א היילונג אדער א מכה?

[האאפטשאהההה]

סארי פארן רעדן שארף, אבער איך דולד נישט מענטשן וואס רייסן אראפ די וועלכע זוכן זיך צו היילן - נעמענדיג דאס ווי איין גרויסן בילד.

אונזערע זיידעס נאכן קריג וואלטן געדארפט זיך גיין היילן. דאס אז זיי זענען נישט געגאנגען איז נישט קיין מעלה אדער ראי’ אז אזוי באלאנגט עס, נאר פארקערט.

הגם מ’קען זיי נישט בלעימען, זיי האבן נישט געהאט צו וועמען זיך צו ווענדן. אבער ווער וויל לייקענען דאס אז ביז היינט ליידן מיר פון א שוואכע דור, און פארשידענע ביטערע דיסארדערס וועלכע קומען אין דירעקטע רעזולטאט פונעם קריג?

דער שטיק פון אראפרייסן היילונג אין דזשענעראל, קומט פאר זיידעס וועלכע קענען נישט שלום מאכן מיטן מצב אז זייער לעבן וואלט געקענט זיין אסאך גרינגער...

דיינע ווערטער שרייט זיידע ווייטאג, ווארשיינליך שפירט נאך דיין אינערליכע מיכקינד די ווייטאג פונעם צופ וואס דיין זיידע האט דיר געגעבן פרייטאג צונאכטס ביים זאגן גוט שבת.

איך האב נישט געקענט אלע דיינע זיידעס קען זיין אז זיי האבן אוועקגעשטעלט אין דיינע אויגן א דמות פון אן אלטן אנגעווייטאגטער איד און לכבוד דעם ביזטו מכבד אלע אונזערע זיידעס צו גיין פאר הילף. גאנץ מעגליך אז נישט די קריג איז שולדיג אין דיין זיידנס התנהגות, פרעג דיר נאר נאך ווי אזוי דיין זיידנס זיידע האט געפראסקעט. אוי יוי איז האט דאס געציפט און דאס איז נאך געווען פאר היטלער ימ"ש.
אני הקטן האב נאך געקענט מיינע פיר עלטער זיידעס און נאך פילע קריגס איבערלעבער און איך פארשטיי נישט פארוואס די שרייבסט אז די "קריגס איבערלעבער" כאולי על הכלל כולו האבן געדארפט גיין הילף. איך האב זיי געקענט אלס פרייליכע אידן (מיט אן אייגענארטיגע שפראך...) גאנץ מעגליך אז דו האסט געקענט דיינע זיידעס נאר אין די גאר עלטערע יארן ווען מלעבט שוין מיטן יום המיתה. טא אפשר איז דאס די נאטורליכע "זיידע נאטור"? ווארט נאר ביז דו וועסט זיין א זיידע.. איך וועל רעדן צו דיינע אייניקלעך...
דאס יא, זיי האבן געארבעט ביטער שווער פיזיש צו לייגן ברויט אויפן טיש און אהיימגעקומען אויסגעמוטשעט און אפשר איבערגעשטרענגט אבער שבת ווען זיי האבן געהאט צייט האבן זיי זיך אפגעגעבן מיט די קינדער, ווי אויך די מאמע'ס -אונזערע באבע'ס- זענען געווען פונקט אזוי און אפשר מער ליבליך צו די קינדער ווי די היינטיגע.
די איינציגע פלאץ ווי מקען זאגן אז עס איז געווען א ריכטיגע חלל איז ווען עס איז געקומען צו א קינד וואס האט געדארפט ספעציעלע הילף וואס דעמאלטס האט מען נישט פארשטאנען דערצו, נישט נאר ביי אונז אידן.
איך בין כמעט זיכער אז ווען יענע נערוועזע אנגעצויגענע זיידעס\עלטער פעטערס וואס דו רעדסט גייען ווען פאר הילף, וואלטן אסאך פון זיי נישט געהאלפן געווארן נאר ס"ה וואלט מען זיי נישט "געזשאשט" ווארום זיי האבן דאך מיטגעמאכט אן עביוסיוו טשיילדהוד. און מעגליך וואלט זיך שוין די פאדקעסט מחלה אנגעהויבן א זיבעציג יאר צוריק...
איך גיי נישט אוועקמאכן די מציאות אז היינט דארפן מער מענטשן צוקומען צו הילף, אבער לענ"ד די אויסדריק פון @Azoi Tzi Zugen "עכטע נפשיות'דיגע היעלינג איז א וויכטיגע זאך פאר א ריזיגער חלק עולם" איז איבערגעטריבן, א "ריזיגע חלק עולם" איז ב"ה געזונט און שטארק, עס איז דא וואס דארפן פשוט צולייגן אביסל תוכן אין זייער לעבן, און עס איז דא אידן וואס דארפן הילף, מאנכע דארפן ל"ע צוקומען צו קימא און מאנכע צו אנדערע מעדעצין און טריעטמענטס ל"ע, זיי האבן קיינער נישט געזינדיגט און עס איז נישט קיין בושה. דער עיקר איז מ'זאל קיינמאל נישט וויסן פון קיין צער.

נ.ב. אויב קענסטו צוצייכענען וועלכע פארשידענע ביטערע דיסארדערס קומען אין דירעקטע רעזולטאט פונעם קריג

דער דור פון קריגס איבערלעבער האבן געהאט פארהאקטע געפילן. נאר אזוי האט מען געקענט אנגיין נאכן צוזען אזעלכע גרוילטאטן ביים קריג.

דער הויפט אפעקט וואס דאס האט געהאט - לכאורה - איז געווען אז קינדער האבן נישט באקומען קיין ליבשאפט און געפילן, און ס’האט געשטערט די סעלף עסטיעם וכו’.

מיר קענען אריינגיין אין אן אריכות וועלכע דיסארדערס זענען אלץ געלינקט צו לאו סעלף עסטיעם, א שטייגער ווי בי-פי-די (יא! שאקינג, אמת?), אבער פון דיין תגובה קוקט אויס ווי - במחילת כבודך - פארשטייסטו גאנץ ווייניג צו עמאציאנאלע געזונט, און אויב האלטן מיר ביי אלף, מיטן זיך טענה’ן צי דער מלחמה דור איז געווען געדעמעדזשט עמאציאנאל, גלייב איך נישט אז מיר קענען בכלל האבן א טיפערן שמועס דערוועגן.

הרב פופציגער, איר קענט אביסל אראפ סלהען (slow down בלע"ז) פון די גענצע טעאריע און פון פארשטיין צו עמאציאנאלע געזונט.

און אזוי ווי ChatGPT האט געשריבן, קען איך אויך מענשטן איבערלעבער, זיידעס וואס זענען געווען ליבליך אסאך מער אפען רואיג פון וואס מען זעהט היינט, און אפילו זיי האבן נישט געוואלט רעדן פון די מלחמה און זיי האבן געהאט זייערע שווערקייטן איז געווען א געשמאק צו זיין און זייער געגענווארט, פאזעטיוועטי האט זיך געגאסן.

און ווי איך האב געשריבן, ביי גוים, איז דא די זעלבע זאכן אן דורך גיין א מלחמה. חוץ אויב וועסט מיר זאגן אז בי פי די איז נאר דא ביי מלחמה געליטענע.

די גאנצע טעאריע פון היינטיגע חולי נפש איז פון די מלחמה, איז לאקשן...(הייסע בריעדיגע), עס איז דא אנדערע סיבות פארוואס עס איז היינט דא אזוי סאך פראבלעמען.
נאר אויב מען טראכט נישט אריין, איז זייער גרינג צו ציען א לאקשן פון מלחמה צו דיסארדערס.

[פופציגער]

דיינע ווערטער שרייט זיידע ווייטאג, ווארשיינליך שפירט נאך דיין אינערליכע מיכקינד די ווייטאג פונעם צופ וואס דיין זיידע האט דיר געגעבן פרייטאג צונאכטס ביים זאגן גוט שבת.

איך האב נישט געקענט אלע דיינע זיידעס קען זיין אז זיי האבן אוועקגעשטעלט אין דיינע אויגן א דמות פון אן אלטן אנגעווייטאגטער איד און לכבוד דעם ביזטו מכבד אלע אונזערע זיידעס צו גיין פאר הילף. גאנץ מעגליך אז נישט די קריג איז שולדיג אין דיין זיידנס התנהגות, פרעג דיר נאר נאך ווי אזוי דיין זיידנס זיידע האט געפראסקעט. אוי יוי איז האט דאס געציפט און דאס איז נאך געווען פאר היטלער ימ"ש.
אני הקטן האב נאך געקענט מיינע פיר עלטער זיידעס און נאך פילע קריגס איבערלעבער און איך פארשטיי נישט פארוואס די שרייבסט אז די "קריגס איבערלעבער" כאולי על הכלל כולו האבן געדארפט גיין הילף. איך האב זיי געקענט אלס פרייליכע אידן (מיט אן אייגענארטיגע שפראך...) גאנץ מעגליך אז דו האסט געקענט דיינע זיידעס נאר אין די גאר עלטערע יארן ווען מלעבט שוין מיטן יום המיתה. טא אפשר איז דאס די נאטורליכע "זיידע נאטור"? ווארט נאר ביז דו וועסט זיין א זיידע.. איך וועל רעדן צו דיינע אייניקלעך...
דאס יא, זיי האבן געארבעט ביטער שווער פיזיש צו לייגן ברויט אויפן טיש און אהיימגעקומען אויסגעמוטשעט און אפשר איבערגעשטרענגט אבער שבת ווען זיי האבן געהאט צייט האבן זיי זיך אפגעגעבן מיט די קינדער, ווי אויך די מאמע'ס -אונזערע באבע'ס- זענען געווען פונקט אזוי און אפשר מער ליבליך צו די קינדער ווי די היינטיגע.
די איינציגע פלאץ ווי מקען זאגן אז עס איז געווען א ריכטיגע חלל איז ווען עס איז געקומען צו א קינד וואס האט געדארפט ספעציעלע הילף וואס דעמאלטס האט מען נישט פארשטאנען דערצו, נישט נאר ביי אונז אידן.
איך בין כמעט זיכער אז ווען יענע נערוועזע אנגעצויגענע זיידעס\עלטער פעטערס וואס דו רעדסט גייען ווען פאר הילף, וואלטן אסאך פון זיי נישט געהאלפן געווארן נאר ס"ה וואלט מען זיי נישט "געזשאשט" ווארום זיי האבן דאך מיטגעמאכט אן עביוסיוו טשיילדהוד. און מעגליך וואלט זיך שוין די פאדקעסט מחלה אנגעהויבן א זיבעציג יאר צוריק...
איך גיי נישט אוועקמאכן די מציאות אז היינט דארפן מער מענטשן צוקומען צו הילף, אבער לענ"ד די אויסדריק פון @Azoi Tzi Zugen "עכטע נפשיות'דיגע היעלינג איז א וויכטיגע זאך פאר א ריזיגער חלק עולם" איז איבערגעטריבן, א "ריזיגע חלק עולם" איז ב"ה געזונט און שטארק, עס איז דא וואס דארפן פשוט צולייגן אביסל תוכן אין זייער לעבן, און עס איז דא אידן וואס דארפן הילף, מאנכע דארפן ל"ע צוקומען צו קימא און מאנכע צו אנדערע מעדעצין און טריעטמענטס ל"ע, זיי האבן קיינער נישט געזינדיגט און עס איז נישט קיין בושה. דער עיקר איז מ'זאל קיינמאל נישט וויסן פון קיין צער.

נ.ב. אויב קענסטו צוצייכענען וועלכע פארשידענע ביטערע דיסארדערס קומען אין דירעקטע רעזולטאט פונעם קריג

דער דור פון קריגס איבערלעבער האבן געהאט פארהאקטע געפילן. נאר אזוי האט מען געקענט אנגיין נאכן צוזען אזעלכע גרוילטאטן ביים קריג.

דער הויפט אפעקט וואס דאס האט געהאט - לכאורה - איז געווען אז קינדער האבן נישט באקומען קיין ליבשאפט און געפילן, און ס’האט געשטערט די סעלף עסטיעם וכו’.

מיר קענען אריינגיין אין אן אריכות וועלכע דיסארדערס זענען אלץ געלינקט צו לאו סעלף עסטיעם, א שטייגער ווי בי-פי-די (יא! שאקינג, אמת?), אבער פון דיין תגובה קוקט אויס ווי - במחילת כבודך - פארשטייסטו גאנץ ווייניג צו עמאציאנאלע געזונט, און אויב האלטן מיר ביי אלף, מיטן זיך טענה’ן צי דער מלחמה דור איז געווען געדעמעדזשט עמאציאנאל, גלייב איך נישט אז מיר קענען בכלל האבן א טיפערן שמועס דערוועגן.

הרב פופציגער, איר קענט אביסל אראפ סלהען (slow down בלע"ז) פון די גענצע טעאריע און פון פארשטיין צו עמאציאנאלע געזונט.

און אזוי ווי ChatGPT האט געשריבן, קען איך אויך מענשטן איבערלעבער, זיידעס וואס זענען געווען ליבליך אסאך מער אפען רואיג פון וואס מען זעהט היינט, און אפילו זיי האבן נישט געוואלט רעדן פון די מלחמה און זיי האבן געהאט זייערע שווערקייטן איז געווען א געשמאק צו זיין און זייער געגענווארט פאזעטיוועטי האט זיך געגאסן.

און ווי איך האב געשריבן, ביי גוים, איז דא די זעלבע זאכן אן דורך גיין א מלחמה. חוץ אויב וועסט מיר זאגן אז בי פי די איז נאר דא ביי מלחמה געליטענע.

די גאנצע טעאריע פון היינטיגע חולי נפש איז פון די מלחמה, איז לאקשן...(הייסע בריעדיגע), עס איז דא אנדערע סיבות פארוואס עס איז היינט דא אזוי סאך פראבלעמען.
נאר אויב מען טראכט נישט אריין, איז זייער גרינג צו ציען א לאקשן פון מלחמה צו דיסארדערס.

איך געס אז דו האסט דעם נושא קיינמאל נישט אויסגעשמועסט מיט א טעראפיסט אדער מומחה.

בין איך גערעכט?

[פופציגער]

לאמיר קלארשטעלן אפאר פיציקייטן.

דאס אז טראומא האט אן אפעקט אויף א מענטש, איז יעדער מודה - הגם מיר קענען אריינגיין אין א דעבאטע צי דער ווארט טראומא ווערט אביוזט דורך אומגעצייטיגטע אויסווארפן - עפעס וואס איז לשיטתי שקר, אבער עכ"פ א דעבאטע פאר זיך.

טראומא מיינט פון א קליינע קלאפ, ביז א מאנסטערישן שווערן דורכגאנג. כמובן, די אפעקטן זענען געוואנדן אין די שוועריגקייט פונעם דורכגאנג. לייכטע טראומא וועט דער מענטש עווענטועל פארדייען, און וואס שווערער ס’איז, אלס שווערער פארדייט זיך עס. - ווידער קען זיין א דעבאטע פאר זיך צי אונזער דור איז שוואכער און פארדייט שווערער, פארוואס ס’איז אזוי, און צי דאס איז גאר אן אויסגעזויגענער פאקט.

לייקענען אז די מלחמה איבערלעבער זענען אריבער א טראומא וואס איז שוין לאנגע דורות נישט געווען ענליכס, איז קאפ-אין-וואנטיזם מיט די שארפסטע פארבן.

איז וואס זאגסטו דא? ס’האט זיי נישט געשאדט?

טראכט א רגע, יעדע נארמאלע מענטש פארלירט שלאף פון בלויז הערן איינצלענע געשיכטעס.
וואס קלערט איר האט פאסירט מיט די וואס האבן דאס מיטגעלעבט, טאג טעגליך, מיטגעהאלטן ווי די אלע בארבארישע גרוילטאטן ווערן דורכגעפירט אויף זייערע נאנטע און באליבטע, עלטערן, געשוויסטער, קינדער, אוי טאטע... ניטאמאל טראכטן דערפון קען איך...

קלערט איר ס’בכלל דא א מציאות אז ס’זאל זיי נישט האבן געשאדט?

[פופציגער]

לאמיר קלארשטעלן אפאר פיציקייטן.

דאס אז טראומא האט אן אפעקט אויף א מענטש, איז יעדער מודה - הגם מיר קענען אריינגיין אין א דעבאטע צי דער ווארט טראומא ווערט אביוזט דורך אומגעצייטיגטע אויסווארפן - עפעס וואס איז לשיטתי שקר, אבער עכ"פ א דעבאטע פאר זיך.

טראומא מיינט פון א קליינע קלאפ, ביז א מאנסטערישן שווערן דורכגאנג. כמובן, די אפעקטן זענען געוואנדן אין די שוועריגקייט פונעם דורכגאנג. לייכטע טראומא וועט דער מענטש עווענטועל פארדייען, און וואס שווערער ס’איז, אלס שווערער פארדייט זיך עס. - ווידער קען זיין א דעבאטע פאר זיך צי אונזער דור איז שוואכער און פארדייט שווערער, פארוואס ס’איז אזוי, און צי דאס איז גאר אן אויסגעזויגענער פאקט.

לייקענען אז די מלחמה איבערלעבער זענען אריבער א טראומא וואס איז שוין לאנגע דורות נישט געווען ענליכס, איז קאפ-אין-וואנטיזם מיט די שארפסטע פארבן.

איז וואס זאגסטו דא? ס’האט זיי נישט געשאדט?

טראכט א רגע, יעדע נארמאלע מענטש פארלירט שלאף פון בלויז הערן איינצלענע געשיכטעס.
וואס קלערט איר האט פאסירט מיט די וואס האבן דאס מיטגעלעבט, טאג טעגליך, מיטגעהאלטן ווי די אלע בארבארישע גרוילטאטן ווערן דורכגעפירט אויף זייערע נאנטע און באליבטע, עלטערן, געשוויסטער, קינדער, אוי טאטע... ניטאמאל טראכטן דערפון קען איך...

קלערט איר ס’בכלל דא א מציאות אז ס’זאל זיי נישט האבן געשאדט?

המשך:

(אגב, אויב איינער קווענקלט דערין, זאל ער טראכטן פון די יוצאי לב טהור, וועלכע זענען נישט אריבער א טויזנטסטל פון וויפיל אונזערע זיידעס ביים קריג זענען אריבער...)

יעצט, הגם מ’קען ציטירן יעדן טעראפיסט, וועל איך ענדערש נוצן אונזערע אייגענע קאמאן סענס, וואס יעדער פארשטייט אז די איינציגע וועג די אידן האבן געקענט אנגיין אין לעבן, איז געווען דורכן פארהאקן דאס הארץ.

פארגעסט נישט, זיי האבן נאכנישט געהאט די טעראפי וואס איז דא היינט...

אלזא, זיי זענען געווען העלדן, צדיקים, וואוילע לייט, און קרבנות ציבור לדורות. אבער, געבן געפיל פאר א קינד, איז געווען איינס פון זייערע שווערע סטראגלס.

איך געדענק נאך אויך מיינע עלטער זיידעס און עלטער באבעס. איך געדענק אויך זייער שטענדיגע ווארימקייט. זייער לויטערע ערליכקייט, און ווי זיי פלעגן מיט הארץ זיך אינטערסירן אויף די אייניקלעך.

אבער, ס’איז דא דער טיפערער געפיל, וואס א קליין קינד דארף האבן צו פילן זיין סעקיורעטי, און צו בויען זיין זעלבסטשאץ.

[הדסים]

לאמיר קלארשטעלן אפאר פיציקייטן.

דאס אז טראומא האט אן אפעקט אויף א מענטש, איז יעדער מודה - הגם מיר קענען אריינגיין אין א דעבאטע צי דער ווארט טראומא ווערט אביוזט דורך אומגעצייטיגטע אויסווארפן - עפעס וואס איז לשיטתי שקר, אבער עכ"פ א דעבאטע פאר זיך.

שקר? דהיינו? דו האסט עס נאך נישט באגעגנט.

[האאפטשאהההה]

דער דור פון קריגס איבערלעבער האבן געהאט פארהאקטע געפילן. נאר אזוי האט מען געקענט אנגיין נאכן צוזען אזעלכע גרוילטאטן ביים קריג.

דער הויפט אפעקט וואס דאס האט געהאט - לכאורה - איז געווען אז קינדער האבן נישט באקומען קיין ליבשאפט און געפילן, און ס’האט געשטערט די סעלף עסטיעם וכו’.

מיר קענען אריינגיין אין אן אריכות וועלכע דיסארדערס זענען אלץ געלינקט צו לאו סעלף עסטיעם, א שטייגער ווי בי-פי-די (יא! שאקינג, אמת?), אבער פון דיין תגובה קוקט אויס ווי - במחילת כבודך - פארשטייסטו גאנץ ווייניג צו עמאציאנאלע געזונט, און אויב האלטן מיר ביי אלף, מיטן זיך טענה’ן צי דער מלחמה דור איז געווען געדעמעדזשט עמאציאנאל, גלייב איך נישט אז מיר קענען בכלל האבן א טיפערן שמועס דערוועגן.

הרב פופציגער, איר קענט אביסל אראפ סלהען (slow down בלע"ז) פון די גענצע טעאריע און פון פארשטיין צו עמאציאנאלע געזונט.

און אזוי ווי ChatGPT האט געשריבן, קען איך אויך מענשטן איבערלעבער, זיידעס וואס זענען געווען ליבליך אסאך מער אפען רואיג פון וואס מען זעהט היינט, און אפילו זיי האבן נישט געוואלט רעדן פון די מלחמה און זיי האבן געהאט זייערע שווערקייטן איז געווען א געשמאק צו זיין און זייער געגענווארט פאזעטיוועטי האט זיך געגאסן.

און ווי איך האב געשריבן, ביי גוים, איז דא די זעלבע זאכן אן דורך גיין א מלחמה. חוץ אויב וועסט מיר זאגן אז בי פי די איז נאר דא ביי מלחמה געליטענע.

די גאנצע טעאריע פון היינטיגע חולי נפש איז פון די מלחמה, איז לאקשן...(הייסע בריעדיגע), עס איז דא אנדערע סיבות פארוואס עס איז היינט דא אזוי סאך פראבלעמען.
נאר אויב מען טראכט נישט אריין, איז זייער גרינג צו ציען א לאקשן פון מלחמה צו דיסארדערס.

איך געס אז דו האסט דעם נושא קיינמאל נישט אויסגעשמועסט מיט א טעראפיסט אדער מומחה.

בין איך גערעכט?

שוין איינמאל אדורכגעשמוסט.......מיט כמה. און איך ווייס אז אסאך טעראפיסטן האלטן אזוי.

[פופציגער]

לאמיר קלארשטעלן אפאר פיציקייטן.

דאס אז טראומא האט אן אפעקט אויף א מענטש, איז יעדער מודה - הגם מיר קענען אריינגיין אין א דעבאטע צי דער ווארט טראומא ווערט אביוזט דורך אומגעצייטיגטע אויסווארפן - עפעס וואס איז לשיטתי שקר, אבער עכ"פ א דעבאטע פאר זיך.

טראומא מיינט פון א קליינע קלאפ, ביז א מאנסטערישן שווערן דורכגאנג. כמובן, די אפעקטן זענען געוואנדן אין די שוועריגקייט פונעם דורכגאנג. לייכטע טראומא וועט דער מענטש עווענטועל פארדייען, און וואס שווערער ס’איז, אלס שווערער פארדייט זיך עס. - ווידער קען זיין א דעבאטע פאר זיך צי אונזער דור איז שוואכער און פארדייט שווערער, פארוואס ס’איז אזוי, און צי דאס איז גאר אן אויסגעזויגענער פאקט.

לייקענען אז די מלחמה איבערלעבער זענען אריבער א טראומא וואס איז שוין לאנגע דורות נישט געווען ענליכס, איז קאפ-אין-וואנטיזם מיט די שארפסטע פארבן.

איז וואס זאגסטו דא? ס’האט זיי נישט געשאדט?

טראכט א רגע, יעדע נארמאלע מענטש פארלירט שלאף פון בלויז הערן איינצלענע געשיכטעס.
וואס קלערט איר האט פאסירט מיט די וואס האבן דאס מיטגעלעבט, טאג טעגליך, מיטגעהאלטן ווי די אלע בארבארישע גרוילטאטן ווערן דורכגעפירט אויף זייערע נאנטע און באליבטע, עלטערן, געשוויסטער, קינדער, אוי טאטע... ניטאמאל טראכטן דערפון קען איך...

קלערט איר ס’בכלל דא א מציאות אז ס’זאל זיי נישט האבן געשאדט?

המשך:

(אגב, אויב איינער קווענקלט דערין, זאל ער טראכטן פון די יוצאי לב טהור, וועלכע זענען נישט אריבער א טויזנטסטל פון וויפיל אונזערע זיידעס ביים קריג זענען אריבער...)

יעצט, הגם מ’קען ציטירן יעדן טעראפיסט, וועל איך ענדערש נוצן אונזערע אייגענע קאמאן סענס, וואס יעדער פארשטייט אז די איינציגע וועג די אידן האבן געקענט אנגיין אין לעבן, איז געווען דורכן פארהאקן דאס הארץ.

פארגעסט נישט, זיי האבן נאכנישט געהאט די טעראפי וואס איז דא היינט...

אלזא, זיי זענען געווען העלדן, צדיקים, וואוילע לייט, און קרבנות ציבור לדורות. אבער, געבן געפיל פאר א קינד, איז געווען איינס פון זייערע שווערע סטראגלס.

איך געדענק נאך אויך מיינע עלטער זיידעס און עלטער באבעס. איך געדענק אויך זייער שטענדיגע ווארימקייט. זייער לויטערע ערליכקייט, און ווי זיי פלעגן מיט הארץ זיך אינטערסירן אויף די אייניקלעך.

אבער, ס’איז דא דער טיפערער געפיל, וואס א קליין קינד דארף האבן צו פילן זיין סעקיורעטי, און צו בויען זיין זעלבסטשאץ.

המשך:

דאס קענען מיר זען פון די ספרים הקדושים, און פון קלארע מציאות, אז דער לעצטער שלב פון אונזער ביטערער גלות, איז דער פאזע פון "דיסקאנעקשאן".

מיר זענען אין א "דיסקאנעקטעט" גענעראציע. סיי ברחניות, און סיי בגשמיות (דער חרבן פון סאושעל מידיע).

מיר האבן פון אלעם גוטן, אין א מאטעריאליסטישער שטאנדפונקט. אבער גייסטיש זעמיר ביטער אנגעזעצט.

לא רעב ללחם ולא מצא למים כי אם לשמוע את דבר ה’, דאס זעען מיר אין אונזער רחניות’דיגער לעבן, ווי מענטשן זוכן און לעכצן צו "קאנעקשאן" - און איך רעד נישט פון די גיטאר קאנעקשאן, נאר אמת’ע מבקשים. אידן ווילן זיין מקושר צום רבוש"ע, און ווי שווער איז דאס אין אונזער דור.

דער גלות פון "דיסקאנעקשאן" איז אויך אין א גשמיות’דיגער פארעם. עס איז א לאנגער שמועס אין וואס איך וויל דוקא יא אריינגיין, אבער כהאב נישט קיין צייט... אזויפיל קען מען אבער זאגן, מיר זענען ווייניג קאנעקטעט צו אונזער הארץ. מיר שוועבן.

און דערפאר איז אזוי שווער פאר אונז זיך צו באטראכטן און זען אונזערע לעכער אין הארץ. און דערפאר דארפן מיר מער צוקומען צו דרויסנדיגע הילף. און דערפאר ווערן מענטשן ווילד ווען מען רעדט פון זיך היילן דעם נפש, ווייל דאס איז א פארנעפלטע טעריטאריע.

-

יוי, צו וואס האב איך געוואלט צוקומען?.... אוטש... כבין טאטאל פארפארן... נו שוין. שיק. כמיין מיין פוינט איז קלאר.

[פופציגער]

הרב פופציגער, איר קענט אביסל אראפ סלהען (slow down בלע"ז) פון די גענצע טעאריע און פון פארשטיין צו עמאציאנאלע געזונט.

און אזוי ווי ChatGPT האט געשריבן, קען איך אויך מענשטן איבערלעבער, זיידעס וואס זענען געווען ליבליך אסאך מער אפען רואיג פון וואס מען זעהט היינט, און אפילו זיי האבן נישט געוואלט רעדן פון די מלחמה און זיי האבן געהאט זייערע שווערקייטן איז געווען א געשמאק צו זיין און זייער געגענווארט פאזעטיוועטי האט זיך געגאסן.

און ווי איך האב געשריבן, ביי גוים, איז דא די זעלבע זאכן אן דורך גיין א מלחמה. חוץ אויב וועסט מיר זאגן אז בי פי די איז נאר דא ביי מלחמה געליטענע.

די גאנצע טעאריע פון היינטיגע חולי נפש איז פון די מלחמה, איז לאקשן...(הייסע בריעדיגע), עס איז דא אנדערע סיבות פארוואס עס איז היינט דא אזוי סאך פראבלעמען.
נאר אויב מען טראכט נישט אריין, איז זייער גרינג צו ציען א לאקשן פון מלחמה צו דיסארדערס.

איך געס אז דו האסט דעם נושא קיינמאל נישט אויסגעשמועסט מיט א טעראפיסט אדער מומחה.

בין איך גערעכט?

שוין איינמאל אדורכגעשמוסט.......מיט כמה. און איך ווייס אז אסאך טעראפיסטן האלטן אזוי.

טעראפיסטן האלטן אפשר אזוי אויך ספעציפישע דיסארדערס, ווי או-סי-די, עי-די-די, און אנטי-וואקסין.

ווייל באופן כללי מיין איך ביסטו ראונג.

[האאפטשאהההה]

לאמיר קלארשטעלן אפאר פיציקייטן.

דאס אז טראומא האט אן אפעקט אויף א מענטש, איז יעדער מודה - הגם מיר קענען אריינגיין אין א דעבאטע צי דער ווארט טראומא ווערט אביוזט דורך אומגעצייטיגטע אויסווארפן - עפעס וואס איז לשיטתי שקר, אבער עכ"פ א דעבאטע פאר זיך.

טראומא מיינט פון א קליינע קלאפ, ביז א מאנסטערישן שווערן דורכגאנג. כמובן, די אפעקטן זענען געוואנדן אין די שוועריגקייט פונעם דורכגאנג. לייכטע טראומא וועט דער מענטש עווענטועל פארדייען, און וואס שווערער ס’איז, אלס שווערער פארדייט זיך עס. - ווידער קען זיין א דעבאטע פאר זיך צי אונזער דור איז שוואכער און פארדייט שווערער, פארוואס ס’איז אזוי, און צי דאס איז גאר אן אויסגעזויגענער פאקט.

לייקענען אז די מלחמה איבערלעבער זענען אריבער א טראומא וואס איז שוין לאנגע דורות נישט געווען ענליכס, איז קאפ-אין-וואנטיזם מיט די שארפסטע פארבן.

איז וואס זאגסטו דא? ס’האט זיי נישט געשאדט?

טראכט א רגע, יעדע נארמאלע מענטש פארלירט שלאף פון בלויז הערן איינצלענע געשיכטעס.
וואס קלערט איר האט פאסירט מיט די וואס האבן דאס מיטגעלעבט, טאג טעגליך, מיטגעהאלטן ווי די אלע בארבארישע גרוילטאטן ווערן דורכגעפירט אויף זייערע נאנטע און באליבטע, עלטערן, געשוויסטער, קינדער, אוי טאטע... ניטאמאל טראכטן דערפון קען איך...

קלערט איר ס’בכלל דא א מציאות אז ס’זאל זיי נישט האבן געשאדט?

וואס מיינט געשאדט?
יא איך קען מלחמה איבערלעבער וואס האבן זיך אויפגעוועקט אינמיטן די נאכט פון שרעק, אבער זיי האבן נישט געהאט קיין פראבלעם דערמיט, עס איז געווען ווי גאר א שלעכטער חלום, און יא זיי האבן געהאט אסאך צער ווען זיי האבן זיך דערמאכנט דערפון
עס מיינט אבער קלאר נישט אז די אלע דיסארדערס האבן מיט דעם, א מענטש קען אדורך גיין שווערקייטן און נאכאלץ זיין אפען און געשמאק צו זיינע קינדער אפילו ער האט ביינאכט פחדים וכו

[האאפטשאהההה]

איך געס אז דו האסט דעם נושא קיינמאל נישט אויסגעשמועסט מיט א טעראפיסט אדער מומחה.

בין איך גערעכט?

שוין איינמאל אדורכגעשמוסט.......מיט כמה. און איך ווייס אז אסאך טעראפיסטן האלטן אזוי.

טעראפיסטן האלטן אפשר אזוי אויך ספעציפישע דיסארדערס, ווי או-סי-די, עי-די-די, און אנטי-וואקסין.

ווייל באופן כללי מיין איך ביסטו ראונג.

דו מאכסט די קשיא גרעסער, או-סי-די, עי-די-די, און אנטי-וואקסין. איז א מכה איבעראל ביי גוים אויך.

[האאפטשאהההה]

לאמיר קלארשטעלן אפאר פיציקייטן.

דאס אז טראומא האט אן אפעקט אויף א מענטש, איז יעדער מודה - הגם מיר קענען אריינגיין אין א דעבאטע צי דער ווארט טראומא ווערט אביוזט דורך אומגעצייטיגטע אויסווארפן - עפעס וואס איז לשיטתי שקר, אבער עכ"פ א דעבאטע פאר זיך.

טראומא מיינט פון א קליינע קלאפ, ביז א מאנסטערישן שווערן דורכגאנג. כמובן, די אפעקטן זענען געוואנדן אין די שוועריגקייט פונעם דורכגאנג. לייכטע טראומא וועט דער מענטש עווענטועל פארדייען, און וואס שווערער ס’איז, אלס שווערער פארדייט זיך עס. - ווידער קען זיין א דעבאטע פאר זיך צי אונזער דור איז שוואכער און פארדייט שווערער, פארוואס ס’איז אזוי, און צי דאס איז גאר אן אויסגעזויגענער פאקט.

לייקענען אז די מלחמה איבערלעבער זענען אריבער א טראומא וואס איז שוין לאנגע דורות נישט געווען ענליכס, איז קאפ-אין-וואנטיזם מיט די שארפסטע פארבן.

איז וואס זאגסטו דא? ס’האט זיי נישט געשאדט?

טראכט א רגע, יעדע נארמאלע מענטש פארלירט שלאף פון בלויז הערן איינצלענע געשיכטעס.
וואס קלערט איר האט פאסירט מיט די וואס האבן דאס מיטגעלעבט, טאג טעגליך, מיטגעהאלטן ווי די אלע בארבארישע גרוילטאטן ווערן דורכגעפירט אויף זייערע נאנטע און באליבטע, עלטערן, געשוויסטער, קינדער, אוי טאטע... ניטאמאל טראכטן דערפון קען איך...

קלערט איר ס’בכלל דא א מציאות אז ס’זאל זיי נישט האבן געשאדט?

המשך:

(אגב, אויב איינער קווענקלט דערין, זאל ער טראכטן פון די יוצאי לב טהור, וועלכע זענען נישט אריבער א טויזנטסטל פון וויפיל אונזערע זיידעס ביים קריג זענען אריבער...)

יעצט, הגם מ’קען ציטירן יעדן טעראפיסט, וועל איך ענדערש נוצן אונזערע אייגענע קאמאן סענס, וואס יעדער פארשטייט אז די איינציגע וועג די אידן האבן געקענט אנגיין אין לעבן, איז געווען דורכן פארהאקן דאס הארץ.

פארגעסט נישט, זיי האבן נאכנישט געהאט די טעראפי וואס איז דא היינט...

אלזא, זיי זענען געווען העלדן, צדיקים, וואוילע לייט, און קרבנות ציבור לדורות. אבער, געבן געפיל פאר א קינד, איז געווען איינס פון זייערע שווערע סטראגלס.

איך געדענק נאך אויך מיינע עלטער זיידעס און עלטער באבעס. איך געדענק אויך זייער שטענדיגע ווארימקייט. זייער לויטערע ערליכקייט, און ווי זיי פלעגן מיט הארץ זיך אינטערסירן אויף די אייניקלעך.

אבער, ס’איז דא דער טיפערער געפיל, וואס א קליין קינד דארף האבן צו פילן זיין סעקיורעטי, און צו בויען זיין זעלבסטשאץ.

איך וויל נישט פארקריכן דא און די נושא
איך האף אבער אז די לב טהור עסקנים שיקן נישט יעדע יוצאי צו טעראפי, און איך גלייב אז נישט.
עס איז מן הסתמא דא אסאך וואס דארפן נישט קיין טעראפי, נאר פשוט א הארץ זיי אויסצוהערן און פארשטיין.

[פופציגער]

לאמיר קלארשטעלן אפאר פיציקייטן.

דאס אז טראומא האט אן אפעקט אויף א מענטש, איז יעדער מודה - הגם מיר קענען אריינגיין אין א דעבאטע צי דער ווארט טראומא ווערט אביוזט דורך אומגעצייטיגטע אויסווארפן - עפעס וואס איז לשיטתי שקר, אבער עכ"פ א דעבאטע פאר זיך.

שקר? דהיינו? דו האסט עס נאך נישט באגעגנט.

לאמיר דא אראפגעבן נאך א פרק פון מיין ספר הנפשי... אבער בקיצור נמרץ.

ביי דיפאולט, וועט א מאראנצן בוים, וואקסן מאראנצן. דאס זעלביגע מיט אן עפל בוים, מיט א באקסער בוים, און אזוי ווייטער.

האדם עץ השדה, און ביי דיפאלט וועט א קינד זיין אזויווי זיינע עלטערן.

אזוי איז עס בטבע, און ס’איז אויך דא לאגישע ערקלערונגען דערצו, דהיינו: א מענטש וועט ביי דיפאלט ווילן לעבן א גוטע פאמיליע לעבן, און דאס זיין אנדערש ווי די עלטערן ברענגט אן אייביגע שוועריגקייט דערין (אפילו ווען די עלטערן עקסעפטן דאס קינד אזוי); אזוי אויך איז עס פשוט פראקטישער און לייכטער צו גיין אויף אן אויסגעטראטענעם וועג ווי איידער אויסטרעטן אן אייגן וועג. ועוד.

איך רעד שוין נישט פון דעם וואס נושרים האבן אייביג אייביג א שווערן געפיל מיט זיך. אבער אייביג.

נאר וואס דען? אמאל קומט אונטער עפעס וואס מאכט אז דער מאראנץ זאל וואקסן אנדערש. צום ביישפיל:

אמאל איז עס אז ער באקומט נישט די סעקיורעטי פון זיינע עלטערן (לדוגמא, א טאטע אן אנטי-סיסטעם אויבער-חכם, וואס די קינדער שפירן אז ער איז אויך נאר דא געצווינגענערהייט, איז אויב קומט א נישט גוטער חבר און צייגט זיי דעם עץ הדעת לויפן זיי אהין).
אמאל איז ליידער א מצב אז קינדער זוכן דירעקט צו אנטלויפן, צוליב א שווערע שלום בית, אדער עלטערן מיט גאר שווערע פערסאנעליטיס.
אמאל איז דאס קינד אריבער א שווערן דורכגאנג, ווי בוליאינג אדער געמיינע אביוז, וואס מאכט אים זוכן צו לויפן שעפן פרישע לופט.
אמאל האט דער קינד געהאט א שוועריגקייט מיטן לערנען אדער איינזיצן און ער איז נישט פארשטאנען געווארן, וואס דאס האט אים געמאכט אויפוואקסן מיטן געפיל אז דא איז נישט זיין פלאץ.
וכדומה.

אודאי בלעימט מען נישט קיינעם, און אודאי נישט די עלטערן. אבער דער געדאנק איז אז ביי דיפאלט זוכט קיינער נישט צו אנטלויפן. א קליין קינד וועט ליב האבן צו זיין אינדערהיים, נישט ביי א בעביסיטער, אפילו דער בעביסיטער טיילט גוטע זאכן.

אודאי האט יעדע כלל א יוצא מן הכלל, אבער באופן כללי איז נישטא קיין אויסווארפן וועלכע "זוכן" צו ארויספאלן, און "זוכן" תירוצים.

און כגיי דיר זאגן א פני זאך. טראכט אריין, טראכט פון עני נאמען פון אן אויסווארף וועמען דו קענסט עכט גוט זיין פערזענליכע לעבן... וועסט זען אז כבין אין רוב פעלער גערעכט.

-

איידער דו שרייסט אז זאכן זענען באשערט און מען קען זיך נישט גענוג באווארענען, וועל איך נאכברענגען א ווארט וואס כ’האב געהערט פון אבי מורי שליט"א, וואס ער נוצט אפט ווען ער רעדט צו סעילסלייט.

שטעלט ער אוועק כללים, וואס אויב פאלאוט מען כלל א’ ב’ און ג’, איז מען מצליח.

איז אלעמאל דא דער ביים טיש וואס שפרינגט אויף "העי! דו גלייבסט נישט אז פרנסה איז באשערט? ווי קען מען זאגן מיט א זיכערקייט אז ווער ס’טוט דאס איז מצליח?"

איז זיין ענטפער, אז ערפארונג צייגט, אז דער וואס איז אים באשערט פרנסה, טוט כלל א’ ב’ און ג’...

דאס זעלביגע דא.


ידיד נפש...

[פופציגער]

שוין איינמאל אדורכגעשמוסט.......מיט כמה. און איך ווייס אז אסאך טעראפיסטן האלטן אזוי.

טעראפיסטן האלטן אפשר אזוי אויך ספעציפישע דיסארדערס, ווי או-סי-די, עי-די-די, און אנטי-וואקסין.

ווייל באופן כללי מיין איך ביסטו ראונג.

דו מאכסט די קשיא גרעסער, או-סי-די, עי-די-די, און אנטי-וואקסין. איז א מכה איבעראל ביי גוים אויך.

דאס זאג איך, די דיסארדערס קומען אפשר נישט פון די האלאקאוסט

[פופציגער]

לאמיר קלארשטעלן אפאר פיציקייטן.

דאס אז טראומא האט אן אפעקט אויף א מענטש, איז יעדער מודה - הגם מיר קענען אריינגיין אין א דעבאטע צי דער ווארט טראומא ווערט אביוזט דורך אומגעצייטיגטע אויסווארפן - עפעס וואס איז לשיטתי שקר, אבער עכ"פ א דעבאטע פאר זיך.

טראומא מיינט פון א קליינע קלאפ, ביז א מאנסטערישן שווערן דורכגאנג. כמובן, די אפעקטן זענען געוואנדן אין די שוועריגקייט פונעם דורכגאנג. לייכטע טראומא וועט דער מענטש עווענטועל פארדייען, און וואס שווערער ס’איז, אלס שווערער פארדייט זיך עס. - ווידער קען זיין א דעבאטע פאר זיך צי אונזער דור איז שוואכער און פארדייט שווערער, פארוואס ס’איז אזוי, און צי דאס איז גאר אן אויסגעזויגענער פאקט.

לייקענען אז די מלחמה איבערלעבער זענען אריבער א טראומא וואס איז שוין לאנגע דורות נישט געווען ענליכס, איז קאפ-אין-וואנטיזם מיט די שארפסטע פארבן.

איז וואס זאגסטו דא? ס’האט זיי נישט געשאדט?

טראכט א רגע, יעדע נארמאלע מענטש פארלירט שלאף פון בלויז הערן איינצלענע געשיכטעס.
וואס קלערט איר האט פאסירט מיט די וואס האבן דאס מיטגעלעבט, טאג טעגליך, מיטגעהאלטן ווי די אלע בארבארישע גרוילטאטן ווערן דורכגעפירט אויף זייערע נאנטע און באליבטע, עלטערן, געשוויסטער, קינדער, אוי טאטע... ניטאמאל טראכטן דערפון קען איך...

קלערט איר ס’בכלל דא א מציאות אז ס’זאל זיי נישט האבן געשאדט?

וואס מיינט געשאדט?
יא איך קען מלחמה איבערלעבער וואס האבן זיך אויפגעוועקט אינמיטן די נאכט פון שרעק, אבער זיי האבן נישט געהאט קיין פראבלעם דערמיט, עס איז געווען ווי גאר א שלעכטער חלום, און יא זיי האבן געהאט אסאך צער ווען זיי האבן זיך דערמאכנט דערפון
עס מיינט אבער קלאר נישט אז די אלע דיסארדערס האבן מיט דעם, א מענטש קען אדורך גיין שווערקייטן און נאכאלץ זיין אפען און געשמאק צו זיינע קינדער אפילו ער האט ביינאכט פחדים וכו

בקיצור, מיר האלטן ביי אלף בית.

דו ווייסט וואס דאס מיינט אז טראומא שאדט?

[תינוק הבורח]

לאמיר קלארשטעלן אפאר פיציקייטן.

דאס אז טראומא האט אן אפעקט אויף א מענטש, איז יעדער מודה - הגם מיר קענען אריינגיין אין א דעבאטע צי דער ווארט טראומא ווערט אביוזט דורך אומגעצייטיגטע אויסווארפן - עפעס וואס איז לשיטתי שקר, אבער עכ"פ א דעבאטע פאר זיך.

טראומא מיינט פון א קליינע קלאפ, ביז א מאנסטערישן שווערן דורכגאנג. כמובן, די אפעקטן זענען געוואנדן אין די שוועריגקייט פונעם דורכגאנג. לייכטע טראומא וועט דער מענטש עווענטועל פארדייען, און וואס שווערער ס’איז, אלס שווערער פארדייט זיך עס. - ווידער קען זיין א דעבאטע פאר זיך צי אונזער דור איז שוואכער און פארדייט שווערער, פארוואס ס’איז אזוי, און צי דאס איז גאר אן אויסגעזויגענער פאקט.

לייקענען אז די מלחמה איבערלעבער זענען אריבער א טראומא וואס איז שוין לאנגע דורות נישט געווען ענליכס, איז קאפ-אין-וואנטיזם מיט די שארפסטע פארבן.

איז וואס זאגסטו דא? ס’האט זיי נישט געשאדט?

טראכט א רגע, יעדע נארמאלע מענטש פארלירט שלאף פון בלויז הערן איינצלענע געשיכטעס.
וואס קלערט איר האט פאסירט מיט די וואס האבן דאס מיטגעלעבט, טאג טעגליך, מיטגעהאלטן ווי די אלע בארבארישע גרוילטאטן ווערן דורכגעפירט אויף זייערע נאנטע און באליבטע, עלטערן, געשוויסטער, קינדער, אוי טאטע... ניטאמאל טראכטן דערפון קען איך...

קלערט איר ס’בכלל דא א מציאות אז ס’זאל זיי נישט האבן געשאדט?

המשך:

(אגב, אויב איינער קווענקלט דערין, זאל ער טראכטן פון די יוצאי לב טהור, וועלכע זענען נישט אריבער א טויזנטסטל פון וויפיל אונזערע זיידעס ביים קריג זענען אריבער...)

יעצט, הגם מ’קען ציטירן יעדן טעראפיסט, וועל איך ענדערש נוצן אונזערע אייגענע קאמאן סענס, וואס יעדער פארשטייט אז די איינציגע וועג די אידן האבן געקענט אנגיין אין לעבן, איז געווען דורכן פארהאקן דאס הארץ.

פארגעסט נישט, זיי האבן נאכנישט געהאט די טעראפי וואס איז דא היינט...

אלזא, זיי זענען געווען העלדן, צדיקים, וואוילע לייט, און קרבנות ציבור לדורות. אבער, געבן געפיל פאר א קינד, איז געווען איינס פון זייערע שווערע סטראגלס.

איך געדענק נאך אויך מיינע עלטער זיידעס און עלטער באבעס. איך געדענק אויך זייער שטענדיגע ווארימקייט. זייער לויטערע ערליכקייט, און ווי זיי פלעגן מיט הארץ זיך אינטערסירן אויף די אייניקלעך.

אבער, ס’איז דא דער טיפערער געפיל, וואס א קליין קינד דארף האבן צו פילן זיין סעקיורעטי, און צו בויען זיין זעלבסטשאץ.

איך וויל נישט פארקריכן דא און די נושא
איך האף אבער אז די לב טהור עסקנים שיקן נישט יעדע יוצאי צו טעראפי, און איך גלייב אז נישט.
עס איז מן הסתמא דא אסאך וואס דארפן נישט קיין טעראפי, נאר פשוט א הארץ אויסצוהערן.

ברוך השם שמסר עולמו לשומרים, און האט אייך נישט געלאזט ווערן אן עסקן לטובת ילדי ל"ט.

[פופציגער]

לאמיר קלארשטעלן אפאר פיציקייטן.

דאס אז טראומא האט אן אפעקט אויף א מענטש, איז יעדער מודה - הגם מיר קענען אריינגיין אין א דעבאטע צי דער ווארט טראומא ווערט אביוזט דורך אומגעצייטיגטע אויסווארפן - עפעס וואס איז לשיטתי שקר, אבער עכ"פ א דעבאטע פאר זיך.

טראומא מיינט פון א קליינע קלאפ, ביז א מאנסטערישן שווערן דורכגאנג. כמובן, די אפעקטן זענען געוואנדן אין די שוועריגקייט פונעם דורכגאנג. לייכטע טראומא וועט דער מענטש עווענטועל פארדייען, און וואס שווערער ס’איז, אלס שווערער פארדייט זיך עס. - ווידער קען זיין א דעבאטע פאר זיך צי אונזער דור איז שוואכער און פארדייט שווערער, פארוואס ס’איז אזוי, און צי דאס איז גאר אן אויסגעזויגענער פאקט.

לייקענען אז די מלחמה איבערלעבער זענען אריבער א טראומא וואס איז שוין לאנגע דורות נישט געווען ענליכס, איז קאפ-אין-וואנטיזם מיט די שארפסטע פארבן.

איז וואס זאגסטו דא? ס’האט זיי נישט געשאדט?

טראכט א רגע, יעדע נארמאלע מענטש פארלירט שלאף פון בלויז הערן איינצלענע געשיכטעס.
וואס קלערט איר האט פאסירט מיט די וואס האבן דאס מיטגעלעבט, טאג טעגליך, מיטגעהאלטן ווי די אלע בארבארישע גרוילטאטן ווערן דורכגעפירט אויף זייערע נאנטע און באליבטע, עלטערן, געשוויסטער, קינדער, אוי טאטע... ניטאמאל טראכטן דערפון קען איך...

קלערט איר ס’בכלל דא א מציאות אז ס’זאל זיי נישט האבן געשאדט?

המשך:

(אגב, אויב איינער קווענקלט דערין, זאל ער טראכטן פון די יוצאי לב טהור, וועלכע זענען נישט אריבער א טויזנטסטל פון וויפיל אונזערע זיידעס ביים קריג זענען אריבער...)

יעצט, הגם מ’קען ציטירן יעדן טעראפיסט, וועל איך ענדערש נוצן אונזערע אייגענע קאמאן סענס, וואס יעדער פארשטייט אז די איינציגע וועג די אידן האבן געקענט אנגיין אין לעבן, איז געווען דורכן פארהאקן דאס הארץ.

פארגעסט נישט, זיי האבן נאכנישט געהאט די טעראפי וואס איז דא היינט...

אלזא, זיי זענען געווען העלדן, צדיקים, וואוילע לייט, און קרבנות ציבור לדורות. אבער, געבן געפיל פאר א קינד, איז געווען איינס פון זייערע שווערע סטראגלס.

איך געדענק נאך אויך מיינע עלטער זיידעס און עלטער באבעס. איך געדענק אויך זייער שטענדיגע ווארימקייט. זייער לויטערע ערליכקייט, און ווי זיי פלעגן מיט הארץ זיך אינטערסירן אויף די אייניקלעך.

אבער, ס’איז דא דער טיפערער געפיל, וואס א קליין קינד דארף האבן צו פילן זיין סעקיורעטי, און צו בויען זיין זעלבסטשאץ.

המשך:

דאס קענען מיר זען פון די ספרים הקדושים, און פון קלארע מציאות, אז דער לעצטער שלב פון אונזער ביטערער גלות, איז דער פאזע פון "דיסקאנעקשאן".

מיר זענען אין א "דיסקאנעקטעט" גענעראציע. סיי ברחניות, און סיי בגשמיות (דער חרבן פון סאושעל מידיע).

מיר האבן פון אלעם גוטן, אין א מאטעריאליסטישער שטאנדפונקט. אבער גייסטיש זעמיר ביטער אנגעזעצט.

לא רעב ללחם ולא מצא למים כי אם לשמוע את דבר ה’, דאס זעען מיר אין אונזער רחניות’דיגער לעבן, ווי מענטשן זוכן און לעכצן צו "קאנעקשאן" - און איך רעד נישט פון די גיטאר קאנעקשאן, נאר אמת’ע מבקשים. אידן ווילן זיין מקושר צום רבוש"ע, און ווי שווער איז דאס אין אונזער דור.

דער גלות פון "דיסקאנעקשאן" איז אויך אין א גשמיות’דיגער פארעם. עס איז א לאנגער שמועס אין וואס איך וויל דוקא יא אריינגיין, אבער כהאב נישט קיין צייט... אזויפיל קען מען אבער זאגן, מיר זענען ווייניג קאנעקטעט צו אונזער הארץ. מיר שוועבן.

און דערפאר איז אזוי שווער פאר אונז זיך צו באטראכטן און זען אונזערע לעכער אין הארץ. און דערפאר דארפן מיר מער צוקומען צו דרויסנדיגע הילף. און דערפאר ווערן מענטשן ווילד ווען מען רעדט פון זיך היילן דעם נפש, ווייל דאס איז א פארנעפלטע טעריטאריע.

-

יוי, צו וואס האב איך געוואלט צוקומען?.... אוטש... כבין טאטאל פארפארן... נו שוין. שיק. כמיין מיין פוינט איז קלאר.

אה, איין פארגעסענע נקודה:

דאס איז זיכער אז היינט צוטאגס איז דא מער עמאציאנאלע פראבלעמען ווי פארן קריג.

שכל זאגט אז דאס קומט אין רעזולטאט פון די קריג. אבער איר קענט זיך קריגן דערויף - הגם נישט שכל און נישט די מומחים זענען אויף אייער זייט.

אבער לייקענען דער גאנצער מושג פון עמאציאנאלע צושטערונג וואס קומט פאר אין אונזער דור, איז א בלינדקייט וואס דער מענטשליכער אינסטינקט געבט צומאל, פשוט אויס מורא פון פעיסן דעם מאנסטער

[האאפטשאהההה]

לאמיר קלארשטעלן אפאר פיציקייטן.

דאס אז טראומא האט אן אפעקט אויף א מענטש, איז יעדער מודה - הגם מיר קענען אריינגיין אין א דעבאטע צי דער ווארט טראומא ווערט אביוזט דורך אומגעצייטיגטע אויסווארפן - עפעס וואס איז לשיטתי שקר, אבער עכ"פ א דעבאטע פאר זיך.

טראומא מיינט פון א קליינע קלאפ, ביז א מאנסטערישן שווערן דורכגאנג. כמובן, די אפעקטן זענען געוואנדן אין די שוועריגקייט פונעם דורכגאנג. לייכטע טראומא וועט דער מענטש עווענטועל פארדייען, און וואס שווערער ס’איז, אלס שווערער פארדייט זיך עס. - ווידער קען זיין א דעבאטע פאר זיך צי אונזער דור איז שוואכער און פארדייט שווערער, פארוואס ס’איז אזוי, און צי דאס איז גאר אן אויסגעזויגענער פאקט.

לייקענען אז די מלחמה איבערלעבער זענען אריבער א טראומא וואס איז שוין לאנגע דורות נישט געווען ענליכס, איז קאפ-אין-וואנטיזם מיט די שארפסטע פארבן.

איז וואס זאגסטו דא? ס’האט זיי נישט געשאדט?

טראכט א רגע, יעדע נארמאלע מענטש פארלירט שלאף פון בלויז הערן איינצלענע געשיכטעס.
וואס קלערט איר האט פאסירט מיט די וואס האבן דאס מיטגעלעבט, טאג טעגליך, מיטגעהאלטן ווי די אלע בארבארישע גרוילטאטן ווערן דורכגעפירט אויף זייערע נאנטע און באליבטע, עלטערן, געשוויסטער, קינדער, אוי טאטע... ניטאמאל טראכטן דערפון קען איך...

קלערט איר ס’בכלל דא א מציאות אז ס’זאל זיי נישט האבן געשאדט?

וואס מיינט געשאדט?
יא איך קען מלחמה איבערלעבער וואס האבן זיך אויפגעוועקט אינמיטן די נאכט פון שרעק, אבער זיי האבן נישט געהאט קיין פראבלעם דערמיט, עס איז געווען ווי גאר א שלעכטער חלום, און יא זיי האבן געהאט אסאך צער ווען זיי האבן זיך דערמאכנט דערפון
עס מיינט אבער קלאר נישט אז די אלע דיסארדערס האבן מיט דעם, א מענטש קען אדורך גיין שווערקייטן און נאכאלץ זיין אפען און געשמאק צו זיינע קינדער אפילו ער האט ביינאכט פחדים וכו

בקיצור, מיר האלטן ביי אלף בית.

דו ווייסט וואס דאס מיינט אז טראומא שאדט?

וואס אסאך טערעפיסטן זאגן, און אז די גלייבסט זיי, ווייס איך זייער גוט.

יא עס איז היינט דא ביטערע שווערקייטן און נפש, און קענסט עפענען אן אשכול וואס איז די סיבה אז עס איז היינט דא אזוי סאך חולי הנפש, און מען וועט עס דארט אויסשמעסן.

[פופציגער]

וואס מיינט געשאדט?
יא איך קען מלחמה איבערלעבער וואס האבן זיך אויפגעוועקט אינמיטן די נאכט פון שרעק, אבער זיי האבן נישט געהאט קיין פראבלעם דערמיט, עס איז געווען ווי גאר א שלעכטער חלום, און יא זיי האבן געהאט אסאך צער ווען זיי האבן זיך דערמאכנט דערפון
עס מיינט אבער קלאר נישט אז די אלע דיסארדערס האבן מיט דעם, א מענטש קען אדורך גיין שווערקייטן און נאכאלץ זיין אפען און געשמאק צו זיינע קינדער אפילו ער האט ביינאכט פחדים וכו

בקיצור, מיר האלטן ביי אלף בית.

דו ווייסט וואס דאס מיינט אז טראומא שאדט?

וואס אסאך טערעפיסטן זאגן, און אז די גלייבסט זיי, ווייס איך זייער גוט.

יא עס איז היינט דא ביטערע שווערקייטן און נפש, און קענסט עפענען אן אשכול וואס איז די סיבה אז עס איז היינט דא אזוי סאך חולי הנפש, און מען וועט עס דארט אויסשמעסן.

האסט ציטירט מיינס א פראגע, אבער געענטפערט שלא מן הענין בכלל.

באמערקט?

[פשוט און גראד]

@פופציגער

ביזט גערעכט מיט גאר אסאך פוינטס (הכפנים לפע"ד) אבער כ‘גיי דיר פרעגען א סטופיד שאלה,

ביזט קאנווינסד אז טעראפי וואלט אפי‘ געהאלפען פאר די איבערלעבער? אדער זיי וואלטען ענדערשט נישט אנגעהויבען מיטן לעבן פונדאסניי. (אויב יא, וואלט איך דיר געזאגט וועיק אפ ענד סמעל די קאפי)

טעראפי איז קריטיש וויכטיג, אבער ס‘דא צייטען וואס ס‘ארבעט נישט, סימפעל עז איט קען בי.

[פופציגער]

@פופציגער

ביזט גערעכט מיט גאר אסאך פוינטס (הכפנים לפע"ד) אבער כ‘גיי דיר פרעגען א סטופיד שאלה,

ביזט קאנווינסד אז טעראפי וואלט אפי‘ געהאלפען פאר די איבערלעבער? אדער זיי וואלטען ענדערשט נישט אנגעהויבען מיטן לעבן פונדאסניי. (אויב יא, וואלט איך דיר געזאגט וועיק אפ ענד סמעל די קאפי)

טעראפי איז קריטיש וויכטיג, אבער ס‘דא צייטען וואס ס‘ארבעט נישט, סימפעל עז איט קען בי.

זיכער וואלט טעראפי געהאלפן.

זיי וואלטן געדארפט שווערע טעראפי, און אודאי אויף אן אופן פון באגלייטן מזאל יא בויען ווייטער.

פון וואנעט קומט דיין הנחה אז נישט?


(בכל אופן איז דאס א שמועס פאר זיך)

[פופציגער]

@פופציגער

ביזט גערעכט מיט גאר אסאך פוינטס (הכפנים לפע"ד) אבער כ‘גיי דיר פרעגען א סטופיד שאלה,

ביזט קאנווינסד אז טעראפי וואלט אפי‘ געהאלפען פאר די איבערלעבער? אדער זיי וואלטען ענדערשט נישט אנגעהויבען מיטן לעבן פונדאסניי. (אויב יא, וואלט איך דיר געזאגט וועיק אפ ענד סמעל די קאפי)

טעראפי איז קריטיש וויכטיג, אבער ס‘דא צייטען וואס ס‘ארבעט נישט, סימפעל עז איט קען בי.

זיכער וואלט טעראפי געהאלפן.

זיי וואלטן געדארפט שווערע טעראפי, און אודאי אויף אן אופן פון באגלייטן מזאל יא בויען ווייטער.

פון וואנעט קומט דיין הנחה אז נישט?


(בכל אופן איז דאס א שמועס פאר זיך)

כהאב זיך נישט גוט אויסגעדרוקט.

אויבנאויף האלט איך אז טעראפי וואלט געהאלפן.

האסט א טעאריע אנדערש? אדרבה, לאמיר הערן. כהאב פשוט קיינמאל געטראכט אין דעם דירעקציע.

[האאפטשאהההה]

בקיצור, מיר האלטן ביי אלף בית.

דו ווייסט וואס דאס מיינט אז טראומא שאדט?

וואס אסאך טערעפיסטן זאגן, און אז די גלייבסט זיי, ווייס איך זייער גוט.

יא עס איז היינט דא ביטערע שווערקייטן און נפש, און קענסט עפענען אן אשכול וואס איז די סיבה אז עס איז היינט דא אזוי סאך חולי הנפש, און מען וועט עס דארט אויסשמעסן.

האסט ציטירט מיינס א פראגע, אבער געענטפערט שלא מן הענין בכלל.

באמערקט?

איך האב געענטפערט אויף צוויי פון דיינע תגובות

באמערקט?

[פופציגער]

וואס אסאך טערעפיסטן זאגן, און אז די גלייבסט זיי, ווייס איך זייער גוט.

יא עס איז היינט דא ביטערע שווערקייטן און נפש, און קענסט עפענען אן אשכול וואס איז די סיבה אז עס איז היינט דא אזוי סאך חולי הנפש, און מען וועט עס דארט אויסשמעסן.

האסט ציטירט מיינס א פראגע, אבער געענטפערט שלא מן הענין בכלל.

באמערקט?

איך האב געענטפערט אויף צוויי פון דיינע תגובות

באמערקט?

אבער נישט אויפן ציטירטן.

און הפלא ופלא, דער ציטירטער תגובה, איז א למפרע ענטפער אויף דעם...

זאג, דו ווייסט בכלל וואס דאס מיינט אז טראומא שאדט?

[פשוט און גראד]

@פופציגער

ביזט גערעכט מיט גאר אסאך פוינטס (הכפנים לפע"ד) אבער כ‘גיי דיר פרעגען א סטופיד שאלה,

ביזט קאנווינסד אז טעראפי וואלט אפי‘ געהאלפען פאר די איבערלעבער? אדער זיי וואלטען ענדערשט נישט אנגעהויבען מיטן לעבן פונדאסניי. (אויב יא, וואלט איך דיר געזאגט וועיק אפ ענד סמעל די קאפי)

טעראפי איז קריטיש וויכטיג, אבער ס‘דא צייטען וואס ס‘ארבעט נישט, סימפעל עז איט קען בי.

זיכער וואלט טעראפי געהאלפן.

זיי וואלטן געדארפט שווערע טעראפי, און אודאי אויף אן אופן פון באגלייטן מזאל יא בויען ווייטער.

פון וואנעט קומט דיין הנחה אז נישט?


(בכל אופן איז דאס א שמועס פאר זיך)

כהאב זיך נישט גוט אויסגעדרוקט.

אויבנאויף האלט איך אז טעראפי וואלט געהאלפן.

האסט א טעאריע אנדערש? אדרבה, לאמיר הערן. כהאב פשוט קיינמאל געטראכט אין דעם דירעקציע.

נישט אלס לוינט אויפצומאכען - באארבעטען ווייטאג, אסאך מאל לוינט אסאך מער די מהלך פון פראבירען דאס בעסטע זיך אפצווישען די נאז אין גיין ווייטער.

טערעפי אויף טראמא אין שווערערע דיסארדערס קען זייער גרינג טראגען א מענטש צו דראגס אין אווערדאויז (סוסייד)

ס‘איז מער ימלט צו זאגען, אז ווען די עלטערע דור זאלען ווען געגאנגען צו טעראפי, וואלטען זיי קיינמאל אנגעהויבען אין אויפגעבויעט דעיס וואס זיי האבען געבויעט.

[האאפטשאהההה]

יא איך ווייס וואס אסאך טעראפיסטן זאגן. און איך שטום נישט צו צי זיי.