כת לב טהור אין גוואטעמאלע

[שמואל פוקס]

דער עסקן הנמרץ פון קאנאדא, דער מציל ומושיע פון די יוצאי לב-טהור אין לאנד, אונזער אלעמען באליבטער הרב שרייבער שליט"א, האט נאר-וואס אפגעשטאט א באזוך על אדמת גואטאמאלא, צום ערשטן מאל זינט די פרשה, אט זענען זיינע רשימות וואס ער האט אפגעשריבן אויפן פליגער, נאך זייענדיג אונטערן טיפן רושם פון די נסיעה.

...
לאמיר אפאר מינוט פארגעסן פון די ארום און ארום און לאמיר אביסל צוריק אריינגיין אין שעלטער.

און די לעצטערע טעג האט מיר די באשעפער געגעבן די זכיה צו גיין באזוכן אחינו בני ישראל הנתונים בצרה ובשביה אין די שעלטערס און גואטעמאלא, צוזאמען מיט אפאר צדיקים וואס זענען עוסק אגאנצן טאג מיטן העלפן אונזערע אידישע ברודער יוצאי לב טהור.

אסאך האבן מיר שוין געהערט, געליינט און געזעהן בילדער פון די קינדער און שעלטער, געקומען זענען מיר ביי די מיינונג אז מיר האבן ארויס די מצב נאר מיר גייען עס זעהן פון די נאנט, אבער ווי נאר מיר זענען אנקומען אהין האבן מיר גלייך געזעהן אז מיר ווייסן נאך גארנישט.

עוללי ובחורי הלכו שבי לפני צר…
אנגעהויבן האט זיך עס ביי די בחורים שעלטער ווי עס זענען יעצט דא ב״ה נאר דריי בחורים, מיר זענען אנגעקומען מיט פילע הענט מיט עסן, מתנות, קליידער וכדומה און אזוי וועט מען זיכער קענען אריינגיין זיך באגריסן מיט אונזערע טייערע ברודער, נעמענדיג אין באטראכט אז זיי זענען זיכער נישט אינגאנצן פארשפארט ווייל זיי האבן דאך גארנישט שלעכט געטוהן פאר קיין נשמה.

צו אונזער גרויס אנטוישונג האבן מיר אנגעהויבן צו טאפן א וואנט, אלע געוויינען און צעקות אז מיר זענען געקומען צופארן שעות ארוכות איז געפאלן אויף גראבע שטיינערנע ווענט מיט שטעכל דראטן פון אויבן.

נאך אריבער א שעה פון פארהאנדלונגען בדורן תפילה ומלחמה האט זיך ב״ה געעפנט א קליינע לעכל אינעם אייזערנע הערמעטיש פארמאכטע טיר, און די גארד ברוב רחמיו האט געברענגט איין בחור צום לאך אז מיר זאלן אים קענען זעהן און איבערגעבן די פעקלעך.

טייערע ברודער מה נאמר ומה נדבר!!!
יעצט ביים שרייבן די שורות קומען צוריק ארויף די טרערן וואס האט אונז אלע באנומען ביים זעהן פאר די אויגן א אידיש נפש אונטער גראטעס אין גואטעמאלא.
א טייערע בחור וואס הכרת פניו ענתה בו, די איידעלקייט וואס שיינט ארויס אפילו נאכן זיצן אכט חדשים צוזאמען מיט די גוים, עס שרייט זיך ארויס ׳מי נתן למשיסה יעקב וישראל לבוזזים׳.

שטייענדיג דארט אקעגן איבער אזא בחור א בעל מסירת נפש איז נישט געווען מער וואס צוטוהן ווי באהאלטן די טרערן און אים צו פראבירן געבן אביסל חיזוק אז כלל ישראל טראכט פון אים, מיר ווארטן אויף זיין באפרייאונג, און מיר קוקן ארויס אים מקבל פנים צו זיין.

אזוי זענען מיר געשטאנען פאר אפאר מינוט אינדרויסן פון שעלטער, מ׳קוקט אריין פון די לעכל, די אויגן פיל מיט טרערן און די הימלען וויינען מיט.
״על נהרות בבל שם ישבנו גם בכינו״

נאך זייענדיג אונטער די איינפלוס זעמיר תיכף צוגעגאנגען צו די לאקאלע בית חב״ד נעמען אפאר ריזיגע באקסעס מצה וואס הצדיק ר׳ שמעון ישראל האט דארט ליגן.

אזוי זענען די אידן ארויס פון מצרים… לאז מיר זיך ארויס אויפן וועג צו די פרויען שעלטער זיי צו טראגן מצה צו עסן, נישט וויסנדיג וואס צו ערווארטן, מיר האבן אלע געהערט אז די פרויען האלטן זיך שטארק, א הונגערסטרייק וכדו׳.

אנקומענדיג אהין איז צו אונזער גוט מזל געווען אביסל אפן די פענסטער גלאז אונטער די גראטעס, און יא, אפאר פון אונזערע שוועסטער שטייען דארט און זענען מצפים לישועה.
תיכף האמיר זיי געמאלדן אז אונז האבן מצה פאר זיי, און די רעאקציע איז געווען אהילכיגע טאנץ פון די מיידלעך אז זיי האבן וואס צו עסן.

כמעשהו בראשונה האט מען דא אויך נישט געקענט אריינגיין אינעם שעלטער אליינס, אבער לכה״פ איז געווען א זכיה זיי צו מחיה זיין מיט מצת מצוה.

עס איז נאך דא זייער אסאך וואס צו שרייבן, אונזער באזוך אין בבל, שמועסן מיט די בי״ד, זקנים, הנהלה גשמי, הנהלה רוחני, די סופר, אונזער שמועס מיט די קיען און טשיקענס וואס ווערן אויפגעהאדעוועט אויף די שטח פון לב טהור, וכולי וגומר קען מען שרייבן און שרייבן.

קען זיין אז איין טאג קען מען ממשיך זיין און מער פארציילן, אדער קענען אנדערע באזוכער פארציילן פון זייער קוק ווינקל.

אבער ביזדערווייל שטייט אונז אין פראנט פון די אויגן די צורות פון די אומשולדיגע שעפעלעך וואס זענען נעבעך אין שרעקליכע אומשטענדן על לא עול בכפם.

זאל זיך די באשעפער מרחם זיין אויף זיי, ומי שאמר לעולמו די יאמר לצרותינו די, און בקרוב בימינו זאלן מיר זיצן צוזאמען ביים מלך המשיח, אבער ביזדערווייל לאמיר געדענקען אז אונזערע ברודערס די יוצאים זענען שוין אדורך די גיהינום אויף דעי וועלט ביז היינט, לאמיר אלע צוזאמען זיכער מאכן אז פון יעצט גייען זיי האבן די גן עדן אויף דעי וועלט ביז משיח׳ס טאג בקרוב.

[תיקון]

מאחורי הסורגים: ביקור מפתיע של האדמו"ר אצל ראש כת 'לב טהור' https://www.kikar.co.il/haredim-news/ro ... ison-visit

[שעפעריש]

מאחורי הסורגים: ביקור מפתיע של האדמו"ר אצל ראש כת 'לב טהור' https://www.kikar.co.il/haredim-news/ro ... ison-visit

דרייוו/דראפבאקס ביטע

[הדסים]

מאחורי הסורגים: ביקור מפתיע של האדמו"ר אצל ראש כת 'לב טהור' https://www.kikar.co.il/haredim-news/ro ... ison-visit

דרייוו/דראפבאקס ביטע

פארפירערישע קעפל אלערט.

האדמו"ר ממאחנובקא בעלזא איז געגאנגען באזוכן ר' אלעזר רומפלער אין תפיסה אין ארץ ישראל. (ר' אלעזר'ס זון איז געווען הויז בחור ביים רבי'ן)

[על פי תורה]

מאחורי הסורגים: ביקור מפתיע של האדמו"ר אצל ראש כת 'לב טהור' https://www.kikar.co.il/haredim-news/ro ... ison-visit

דרייוו/דראפבאקס ביטע

פארפירערישע קעפל אלערט.

האדמו"ר ממאחנובקא בעלזא איז געגאנגען באזוכן ר' אלעזר רומפלער אין תפיסה אין ארץ ישראל. (ר' אלעזר'ס זון איז געווען הויז בחור ביים רבי'ן)

ווי זאגט ר' אלעזר? ווען איך וואלט געווען פון די ראשי הכת וואלט איך דאך נישט אנגעקומען אין תפיסה בכלל...
עס איז ציוניסטישע פראפגאנדע אים צו רופן מראשי הכת, און עבירות חמורות...
קיין איינע פון די צוויי זענען נישט אמת.
ר' אלעזר האט טאקע געהייסן דארט 'ריש סידרא', אבער איז שטארק גערודפט געווארן דארט דורך די ריש מתיבתא און נאך, און געדארפט זיין נכנע אינטער די חכם וכדו'. ער איז אנגעקומען אין תפיסה דורך יעקב נחום. און די קלאגעס אויף אים זענען נישט עבירות חמורות.

[תיקון]

דאס איז א זעלטענע שריט וואס איינע פון די חשוב'ע אדמורי"ם אין ארץ ישראל האט געטוהן, צו באזוכן איינער וואס האט אזא סטעמפל...

[פזר]

דאס איז א זעלטענע שריט וואס איינע פון די חשוב'ע אדמורי"ם אין ארץ ישראל האט געטוהן, צו באזוכן איינער וואס האט אזא סטעמפל...

פארוואס? ער איז דאך נישט געווען פון די ראשי הכת, און נישט געטשעפעט קיינעם. סך הכל א וויקטעם.

[תיקון]

איז עס אמת אז די העלבראנץ ברודער פון די שעלטער האבן א קארט נאך דריי וואכן? וואס איז די פלענער?

[קרני פרה]

איז עס אמת אז די העלבראנץ ברודער פון די שעלטער האבן א קארט נאך דריי וואכן? וואס איז די פלענער?

די עסקנים ארבעטן ביטער שווער זיי צו זען אינדרויסן ווי שנעלער, מען איז פארנומען מיט דעם טאג און נאכט

אונז דארפן מתפלל זיין און איינרייסן וועלטן, די פעולות זאלן מצליח זיין

[מנהיג]

► Show Spoiler

[

b]דער עסקן הנמרץ פון קאנאדא, דער מציל ומושיע פון די יוצאי לב-טהור אין לאנד, אונזער אלעמען באליבטער הרב שרייבער שליט"א, האט נאר-וואס אפגעשטאט א באזוך על אדמת גואטאמאלא, צום ערשטן מאל זינט די פרשה, אט זענען זיינע רשימות וואס ער האט אפגעשריבן אויפן פליגער, נאך זייענדיג אונטערן טיפן רושם פון די נסיעה.

...[/b]
לאמיר אפאר מינוט פארגעסן פון די ארום און ארום און לאמיר אביסל צוריק אריינגיין אין שעלטער.

און די לעצטערע טעג האט מיר די באשעפער געגעבן די זכיה צו גיין באזוכן אחינו בני ישראל הנתונים בצרה ובשביה אין די שעלטערס און גואטעמאלא, צוזאמען מיט אפאר צדיקים וואס זענען עוסק אגאנצן טאג מיטן העלפן אונזערע אידישע ברודער יוצאי לב טהור.

אסאך האבן מיר שוין געהערט, געליינט און געזעהן בילדער פון די קינדער און שעלטער, געקומען זענען מיר ביי די מיינונג אז מיר האבן ארויס די מצב נאר מיר גייען עס זעהן פון די נאנט, אבער ווי נאר מיר זענען אנקומען אהין האבן מיר גלייך געזעהן אז מיר ווייסן נאך גארנישט.

עוללי ובחורי הלכו שבי לפני צר…
אנגעהויבן האט זיך עס ביי די בחורים שעלטער ווי עס זענען יעצט דא ב״ה נאר דריי בחורים, מיר זענען אנגעקומען מיט פילע הענט מיט עסן, מתנות, קליידער וכדומה און אזוי וועט מען זיכער קענען אריינגיין זיך באגריסן מיט אונזערע טייערע ברודער, נעמענדיג אין באטראכט אז זיי זענען זיכער נישט אינגאנצן פארשפארט ווייל זיי האבן דאך גארנישט שלעכט געטוהן פאר קיין נשמה.

צו אונזער גרויס אנטוישונג האבן מיר אנגעהויבן צו טאפן א וואנט, אלע געוויינען און צעקות אז מיר זענען געקומען צופארן שעות ארוכות איז געפאלן אויף גראבע שטיינערנע ווענט מיט שטעכל דראטן פון אויבן.

נאך אריבער א שעה פון פארהאנדלונגען בדורן תפילה ומלחמה האט זיך ב״ה געעפנט א קליינע לעכל אינעם אייזערנע הערמעטיש פארמאכטע טיר, און די גארד ברוב רחמיו האט געברענגט איין בחור צום לאך אז מיר זאלן אים קענען זעהן און איבערגעבן די פעקלעך.

טייערע ברודער מה נאמר ומה נדבר!!!
יעצט ביים שרייבן די שורות קומען צוריק ארויף די טרערן וואס האט אונז אלע באנומען ביים זעהן פאר די אויגן א אידיש נפש אונטער גראטעס אין גואטעמאלא.
א טייערע בחור וואס הכרת פניו ענתה בו, די איידעלקייט וואס שיינט ארויס אפילו נאכן זיצן אכט חדשים צוזאמען מיט די גוים, עס שרייט זיך ארויס ׳מי נתן למשיסה יעקב וישראל לבוזזים׳.

שטייענדיג דארט אקעגן איבער אזא בחור א בעל מסירת נפש איז נישט געווען מער וואס צוטוהן ווי באהאלטן די טרערן און אים צו פראבירן געבן אביסל חיזוק אז כלל ישראל טראכט פון אים, מיר ווארטן אויף זיין באפרייאונג, און מיר קוקן ארויס אים מקבל פנים צו זיין.

אזוי זענען מיר געשטאנען פאר אפאר מינוט אינדרויסן פון שעלטער, מ׳קוקט אריין פון די לעכל, די אויגן פיל מיט טרערן און די הימלען וויינען מיט.
״על נהרות בבל שם ישבנו גם בכינו״

נאך זייענדיג אונטער די איינפלוס זעמיר תיכף צוגעגאנגען צו די לאקאלע בית חב״ד נעמען אפאר ריזיגע באקסעס מצה וואס הצדיק ר׳ שמעון ישראל האט דארט ליגן.

אזוי זענען די אידן ארויס פון מצרים… לאז מיר זיך ארויס אויפן וועג צו די פרויען שעלטער זיי צו טראגן מצה צו עסן, נישט וויסנדיג וואס צו ערווארטן, מיר האבן אלע געהערט אז די פרויען האלטן זיך שטארק, א הונגערסטרייק וכדו׳.

אנקומענדיג אהין איז צו אונזער גוט מזל געווען אביסל אפן די פענסטער גלאז אונטער די גראטעס, און יא, אפאר פון אונזערע שוועסטער שטייען דארט און זענען מצפים לישועה.
תיכף האמיר זיי געמאלדן אז אונז האבן מצה פאר זיי, און די רעאקציע איז געווען אהילכיגע טאנץ פון די מיידלעך אז זיי האבן וואס צו עסן.

כמעשהו בראשונה האט מען דא אויך נישט געקענט אריינגיין אינעם שעלטער אליינס, אבער לכה״פ איז געווען א זכיה זיי צו מחיה זיין מיט מצת מצוה.

עס איז נאך דא זייער אסאך וואס צו שרייבן, אונזער באזוך אין בבל, שמועסן מיט די בי״ד, זקנים, הנהלה גשמי, הנהלה רוחני, די סופר, אונזער שמועס מיט די קיען און טשיקענס וואס ווערן אויפגעהאדעוועט אויף די שטח פון לב טהור, וכולי וגומר קען מען שרייבן און שרייבן.

קען זיין אז איין טאג קען מען ממשיך זיין און מער פארציילן, אדער קענען אנדערע באזוכער פארציילן פון זייער קוק ווינקל.

אבער ביזדערווייל שטייט אונז אין פראנט פון די אויגן די צורות פון די אומשולדיגע שעפעלעך וואס זענען נעבעך אין שרעקליכע אומשטענדן על לא עול בכפם.

זאל זיך די באשעפער מרחם זיין אויף זיי, ומי שאמר לעולמו די יאמר לצרותינו די, און בקרוב בימינו זאלן מיר זיצן צוזאמען ביים מלך המשיח, אבער ביזדערווייל לאמיר געדענקען אז אונזערע ברודערס די יוצאים זענען שוין אדורך די גיהינום אויף דעי וועלט ביז היינט, לאמיר אלע צוזאמען זיכער מאכן אז פון יעצט גייען זיי האבן די גן עדן אויף דעי וועלט ביז משיח׳ס טאג בקרוב.

איי וואו נעמט מען די פעדער צו באשרייבן דעם נסיעה, זאלעך זאגן אז עס איז געווען אינטערעסאנט? קען זיין, אבער ווען עס שווימט ארויף די בילדער פון די אומשילדיגע נשמה׳לעך, בחורים און מיידעלעך, וואס זענען הינטער גראטעס צווישן זיבעציג וועלף בדמות אנשים, איי דאס הארץ רייסט ווען איך דערמאן מיר די סאדיסטישער געלעכטער וואס די וועכטער האבן הילכיג געלאכט ווען מהאט צוריק געטראגן דעם ליכטיגן בחור׳ל צו זיין קאמער..

ר׳ שמעון, ר׳ שמעון, יא, שמעון פאזען, אוי ווי איך בין מקנא דיין גן עדן נאכ׳ן זעהן די טענץ פון די פארשמאכטעטע מיידאלאך ווען זיי האבן נאר געהערט דעם פראזע ״שמעון פאזען שיקט ענק עסן״!!

באשעפער זיסער דערבארעם דיך אויף זיי און נעם זיי שוין ארויס מאפילה לאור גדול במהרה.


אבער בבחינת מעט מן האור שטארצט ארויס די מסירות נפלאה וואס די געטרייע עסקנים לייגן אריין דארט כל היום וכל הלילה ממש , צו זאל עס זיין מסדר זיין דאס עסן זאל אנקומען , די געריכטן זאלן זיך פירן אויפ׳ן בעסטן אופן שייך, די באזוכער זאלן באקומען די ריכטיגע אנווייזונגען און געברויכן בכל אורך הדרך, ועוד ועוד . אשרי להם ואשרי חלקם!!

יעצט א ווארט צו אייך מיינע הייליגע ברודערלעך וואס זיצן נאך דארט אין בבל והגלילות, אוי ווי לעכטיג זענען געווען די שעות וואס מיר האבן מיט אייך פארברענגט, אייער שמייכל, ווארעמקייט און ליבליכקייט איז דאך אזוי הארציג, סופר׳ל זיסער, דיין כתב איז דאך אזוי זיס עס שפיגלט באמת אפ דיין הארץ און נשמה וואס דו לייגסט אריין דערין, גלייבט מיר, ווען איך קען ווען, בלייב איך דארט נאך אפאר וואכן… מיין טרייסט איז, אז אט אט און מיר וועלן אינאיינעם פארברענגען דא אינטער געהעריגע דעכער און איבער נארמאלע פאדלאגעס, און מער נישט אונטער געבראטענע אייזענעס און איבער די וועגן פון די ארטיגע בעלי חיים….

אן עקסטערע באריכט נויטיגט זיך די שמועסן מיט׳ן ריש מתיבתא, זיינע זכרונות פון יארן צוריק, דער אב׳׳ד וואס האט קיין אויג נישט אראפגענומען פונעם התבוננות ספר׳ל במשך דעם שמועס, די ווארעמע אויפנאמע פון הצדיק ר׳ שאול בויער וואס באמת לא פסיק פומיה מגירסא אפילו פאר א רגע, און ווער רעדט נאך פון די לאנגע שפאציר לאורכה ולרחבה פונעם שטעטל אין באגלייטונג פון ידידינו ר׳ פ.א.י. הי״ו און הרב ש.ח. שליט״א וואס האבן אונז נישט ארויסגעלאזט איידער מיר האבן געשטילט דעם נייגער 100% און אפילו מיטגעגעבן צידה לדרך פרישע היימישע בינען האניג….

אה! ידידי ר׳ משה חיים צבי, די שעות ארוכות באישון לילה וואס מיר האבן פארברענגט, פארדעם אליין לוינט זיך א טריפ פון איבעראל…. אשרינו לגמרי!!!

טייערע ברודער עס איז ביטער שווער צו שרייבן אזויפיל געפילן אין אזא קליינע תגובה׳לע… וויסן זאלט איר אז הרבה יותר ממה שכתבתי, לא כתבתי, אבער זיי זענען איינגעקריצט אין מיין הארץ און וועט זיכער נישט ארויסגיין פון דארט אזוי שנעל….

איך וויל פערזענליך באדאנקען פאר מיינע באגלייטער אויפ׳ן נסיעה ובראשם ידידי הצדיק ר׳ אהרן הערש שרייבער שליט״א וואס רייסט זיך איבער לטובת היוצאים און אפילו בשעת די נסיעה געווען פארנומען פאר זיי שעות ארוכות, ווי אויך וויל איך באדאנקען דעם טייערן יוצא וואס איז מיטגעקומען און גאר אסאך צוגעגעבן לטובת הנסיעה ומטרתה,זאת השי״ת דיר באגליקן און א זיס לעבן זאל דיר אנטקעגן קומען!!!

אסיים מעין הפתיחה, טייערע אידן, רייסט איין פאר אונזערע הייליגע ברודער און שוועסטער וואס שמאכטן אין די שעלטערס, און האלטן זיך נאנט צום בוכ״ע במסירות נפש ממש!!!!!
ווער עס האט זיי געזעהן ברויך נישט קיין דערמאנונג זיי אינזין צו האבן… עס שטייט פאר די אויגן בייטאג און ביינאכט,
זאל דער רחום וחנון זיי שוין בקרוב אויסלייזן, און אינאיינעם זאלן מיר קעגן גיין דעם גואל צדק מיט א ׳לב טהורי באמת!!!!

[קרני פרה]

כעת איז געבליבען גאנצע 21 נפשות אין געפענגעניש

איך לייג ארויף א ליסטע פון די נעמען וואס איך האב, מען זאל זיי אינזין האבן

>בני החכם <
זכריה מרדכי פישל בן שרה
אלימלך ברוך בן שרה
צמח דוד קלונימוס בן שרה
שלמה יום טוב חיים בן שרה
דעלקא ברכה בת שרה
פריידא הדס ליבא בת שרה

>>>בני זיידא ידידיה כתריאל הלל בן החכם <
שלמה משה אליהו בן זהרא הענטשא
יוכבד שרח מרים חיה בת זהרא הענטשא
סוליקא אלישבע ליבא בת זהרא הענטשא


>>בן משה יוסף מנחם בן החכם<
נחום שלמה אברהם בן קרוינא מלכה הענדיל

>>בני יואל אלטער <
ישראל יוסף בן רבקה
פעריל אלישבע יכנא בת רבקה
תרצה מילכה בת רבקה

>>בן מאיר יששכר ראזנער

שמואל משה עמרם בן מלכה

>>>בני מיכאל יהודה גאלדמאן
תירצה בת מרים חנה
לאה נחמה רחל בת מרים חנה
רויזא פרידא גאלדא בת מרים חנה

>>בני אלטער נסים גאלדמאן
ברכה קרוינא לאה בת שרה פריידא
בילא רחל בת שרה פריידא

>>בני יום טוב ליפא יואל ראזנער
שלמה מנחם שמעיה בן סוליקא
פאה זיסל קרוינא בת סוליקא

[על פי תורה]

יעצט איז נאך געבליבען גאנצע 21 נפשות אין געפענגעניש

איך לייג ארויף א ליסטע פון די נעמען וואס איך האב, מען זאל זיי אינזין האבן
ווער עס קען משלים זיין די איבריגע, יבוא על שכרו

>בני החכם <
פישל בן שרה
אלימלך ברוך בן שרה
צמח דוד קלונימוס בן שרה
שלמה יום טוב חיים בן שרה
דעלקא ברכה בת שרה
פריידא הדס ליבא בת שרה

>>>בני זיידא ידידיה כתריאל הלל בן החכם <
שלמה משה אליהו בן זהרא הענטשא
יוכבד שרח מרים חיה בת זהרא הענטשא

>>בן משה יוסף מנחם בן החכם<
נחום שלמה אברהם בן קרוינע מלכה הענדיל

>>בני יואל אלטער <
ישראל יוסף בן רבקה
שלמה דוד ישעיהו בן רבקה
פנחס אליהו ישי בן רבקה
פעריל אלישבע יכנא בת רבקה
תרצה מילכה בת רבקה

פישל העלבראנץ הייסט 'זכרי' מרדכי פישל'. די דריי נעמען האט מען אים געגעבן ביים ברית.

[גרינטליך]

דער עסקן הנמרץ פון קאנאדא, דער מציל ומושיע פון די יוצאי לב-טהור אין לאנד, אונזער אלעמען באליבטער הרב שרייבער שליט"א, האט נאר-וואס אפגעשטאט א באזוך על

► Show Spoiler

אדמת גואטאמאלא, צום ערשטן מאל זינט די פרשה, אט זענען זיינע רשימות וואס ער האט אפגעשריבן אויפן פליגער, נאך זייענדיג אונטערן טיפן רושם פון די נסיעה.

...
לאמיר אפאר מינוט פארגעסן פון די ארום און ארום און לאמיר אביסל צוריק אריינגיין אין שעלטער.

און די לעצטערע טעג האט מיר די באשעפער געגעבן די זכיה צו גיין באזוכן אחינו בני ישראל הנתונים בצרה ובשביה אין די שעלטערס און גואטעמאלא, צוזאמען מיט אפאר צדיקים וואס זענען עוסק אגאנצן טאג מיטן העלפן אונזערע אידישע ברודער יוצאי לב טהור.

אסאך האבן מיר שוין געהערט, געליינט און געזעהן בילדער פון די קינדער און שעלטער, געקומען זענען מיר ביי די מיינונג אז מיר האבן ארויס די מצב נאר מיר גייען עס זעהן פון די נאנט, אבער ווי נאר מיר זענען אנקומען אהין האבן מיר גלייך געזעהן אז מיר ווייסן נאך גארנישט.

עוללי ובחורי הלכו שבי לפני צר…
אנגעהויבן האט זיך עס ביי די בחורים שעלטער ווי עס זענען יעצט דא ב״ה נאר דריי בחורים, מיר זענען אנגעקומען מיט פילע הענט מיט עסן, מתנות, קליידער וכדומה און אזוי וועט מען זיכער קענען אריינגיין זיך באגריסן מיט אונזערע טייערע ברודער, נעמענדיג אין באטראכט אז זיי זענען זיכער נישט אינגאנצן פארשפארט ווייל זיי האבן דאך גארנישט שלעכט געטוהן פאר קיין נשמה.

צו אונזער גרויס אנטוישונג האבן מיר אנגעהויבן צו טאפן א וואנט, אלע געוויינען און צעקות אז מיר זענען געקומען צופארן שעות ארוכות איז געפאלן אויף גראבע שטיינערנע ווענט מיט שטעכל דראטן פון אויבן.

נאך אריבער א שעה פון פארהאנדלונגען בדורן תפילה ומלחמה האט זיך ב״ה געעפנט א קליינע לעכל אינעם אייזערנע הערמעטיש פארמאכטע טיר, און די גארד ברוב רחמיו האט געברענגט איין בחור צום לאך אז מיר זאלן אים קענען זעהן און איבערגעבן די פעקלעך.

טייערע ברודער מה נאמר ומה נדבר!!!
יעצט ביים שרייבן די שורות קומען צוריק ארויף די טרערן וואס האט אונז אלע באנומען ביים זעהן פאר די אויגן א אידיש נפש אונטער גראטעס אין גואטעמאלא.
א טייערע בחור וואס הכרת פניו ענתה בו, די איידעלקייט וואס שיינט ארויס אפילו נאכן זיצן אכט חדשים צוזאמען מיט די גוים, עס שרייט זיך ארויס ׳מי נתן למשיסה יעקב וישראל לבוזזים׳.

שטייענדיג דארט אקעגן איבער אזא בחור א בעל מסירת נפש איז נישט געווען מער וואס צוטוהן ווי באהאלטן די טרערן און אים צו פראבירן געבן אביסל חיזוק אז כלל ישראל טראכט פון אים, מיר ווארטן אויף זיין באפרייאונג, און מיר קוקן ארויס אים מקבל פנים צו זיין.

אזוי זענען מיר געשטאנען פאר אפאר מינוט אינדרויסן פון שעלטער, מ׳קוקט אריין פון די לעכל, די אויגן פיל מיט טרערן און די הימלען וויינען מיט.
״על נהרות בבל שם ישבנו גם בכינו״

נאך זייענדיג אונטער די איינפלוס זעמיר תיכף צוגעגאנגען צו די לאקאלע בית חב״ד נעמען אפאר ריזיגע באקסעס מצה וואס הצדיק ר׳ שמעון ישראל האט דארט ליגן.

אזוי זענען די אידן ארויס פון מצרים… לאז מיר זיך ארויס אויפן וועג צו די פרויען שעלטער זיי צו טראגן מצה צו עסן, נישט וויסנדיג וואס צו ערווארטן, מיר האבן אלע געהערט אז די פרויען האלטן זיך שטארק, א הונגערסטרייק וכדו׳.

אנקומענדיג אהין איז צו אונזער גוט מזל געווען אביסל אפן די פענסטער גלאז אונטער די גראטעס, און יא, אפאר פון אונזערע שוועסטער שטייען דארט און זענען מצפים לישועה.
תיכף האמיר זיי געמאלדן אז אונז האבן מצה פאר זיי, און די רעאקציע איז געווען אהילכיגע טאנץ פון די מיידלעך אז זיי האבן וואס צו עסן.

כמעשהו בראשונה האט מען דא אויך נישט געקענט אריינגיין אינעם שעלטער אליינס, אבער לכה״פ איז געווען א זכיה זיי צו מחיה זיין מיט מצת מצוה.

עס איז נאך דא זייער אסאך וואס צו שרייבן, אונזער באזוך אין בבל, שמועסן מיט די בי״ד, זקנים, הנהלה גשמי, הנהלה רוחני, די סופר, אונזער שמועס מיט די קיען און טשיקענס וואס ווערן אויפגעהאדעוועט אויף די שטח פון לב טהור, וכולי וגומר קען מען שרייבן און שרייבן.

► Show Spoiler

קען זיין אז איין טאג קען מען ממשיך זיין און מער פארציילן, אדער קענען אנדערע באזוכער פארציילן פון זייער קוק ווינקל.

אבער ביזדערווייל שטייט אונז אין פראנט פון די אויגן די צורות פון די אומשולדיגע שעפעלעך וואס זענען נעבעך אין שרעקליכע אומשטענדן על לא עול בכפם.

זאל זיך די באשעפער מרחם זיין אויף זיי, ומי שאמר לעולמו די יאמר לצרותינו די, און בקרוב בימינו זאלן מיר זיצן צוזאמען ביים מלך המשיח, אבער ביזדערווייל לאמיר געדענקען אז אונזערע ברודערס די יוצאים זענען שוין אדורך די גיהינום אויף דעי וועלט ביז היינט, לאמיר אלע צוזאמען זיכער מאכן אז פון יעצט גייען זיי האבן די גן עדן אויף דעי וועלט ביז משיח׳ס טאג בקרוב.

צי וואס האדעוועט מען זיי, אויב זיי עסען נישט פון דעם, און זיי טרונקן נישט די מילך?
איך פרעג ערנעסט אהייט

[גרינטליך]

► Show Spoiler

► Show Spoiler

► Show Spoiler

[

b]דער עסקן הנמרץ פון קאנאדא, דער מציל ומושיע פון די יוצאי לב-טהור אין לאנד, אונזער אלעמען באליבטער הרב שרייבער שליט"א, האט נאר-וואס אפגעשטאט א באזוך על אדמת גואטאמאלא, צום ערשטן מאל זינט די פרשה, אט זענען זיינע רשימות וואס ער האט אפגעשריבן אויפן פליגער, נאך זייענדיג אונטערן טיפן רושם פון די נסיעה.

...[/b]
לאמיר אפאר מינוט פארגעסן פון די ארום און ארום און לאמיר אביסל צוריק אריינגיין אין שעלטער.

און די לעצטערע טעג האט מיר די באשעפער געגעבן די זכיה צו גיין באזוכן אחינו בני ישראל הנתונים בצרה ובשביה אין די שעלטערס און גואטעמאלא, צוזאמען מיט אפאר צדיקים וואס זענען עוסק אגאנצן טאג מיטן העלפן אונזערע אידישע ברודער יוצאי לב טהור.

אסאך האבן מיר שוין געהערט, געליינט און געזעהן בילדער פון די קינדער און שעלטער, געקומען זענען מיר ביי די מיינונג אז מיר האבן ארויס די מצב נאר מיר גייען עס זעהן פון די נאנט, אבער ווי נאר מיר זענען אנקומען אהין האבן מיר גלייך געזעהן אז מיר ווייסן נאך גארנישט.

עוללי ובחורי הלכו שבי לפני צר…
אנגעהויבן האט זיך עס ביי די בחורים שעלטער ווי עס זענען יעצט דא ב״ה נאר דריי בחורים, מיר זענען אנגעקומען מיט פילע הענט מיט עסן, מתנות, קליידער וכדומה און אזוי וועט מען זיכער קענען אריינגיין זיך באגריסן מיט אונזערע טייערע ברודער, נעמענדיג אין באטראכט אז זיי זענען זיכער נישט אינגאנצן פארשפארט ווייל זיי האבן דאך גארנישט שלעכט געטוהן פאר קיין נשמה.

צו אונזער גרויס אנטוישונג האבן מיר אנגעהויבן צו טאפן א וואנט, אלע געוויינען און צעקות אז מיר זענען געקומען צופארן שעות ארוכות איז געפאלן אויף גראבע שטיינערנע ווענט מיט שטעכל דראטן פון אויבן.

נאך אריבער א שעה פון פארהאנדלונגען בדורן תפילה ומלחמה האט זיך ב״ה געעפנט א קליינע לעכל אינעם אייזערנע הערמעטיש פארמאכטע טיר, און די גארד ברוב רחמיו האט געברענגט איין בחור צום לאך אז מיר זאלן אים קענען זעהן און איבערגעבן די פעקלעך.

טייערע ברודער מה נאמר ומה נדבר!!!
יעצט ביים שרייבן די שורות קומען צוריק ארויף די טרערן וואס האט אונז אלע באנומען ביים זעהן פאר די אויגן א אידיש נפש אונטער גראטעס אין גואטעמאלא.
א טייערע בחור וואס הכרת פניו ענתה בו, די איידעלקייט וואס שיינט ארויס אפילו נאכן זיצן אכט חדשים צוזאמען מיט די גוים, עס שרייט זיך ארויס ׳מי נתן למשיסה יעקב וישראל לבוזזים׳.

שטייענדיג דארט אקעגן איבער אזא בחור א בעל מסירת נפש איז נישט געווען מער וואס צוטוהן ווי באהאלטן די טרערן און אים צו פראבירן געבן אביסל חיזוק אז כלל ישראל טראכט פון אים, מיר ווארטן אויף זיין באפרייאונג, און מיר קוקן ארויס אים מקבל פנים צו זיין.

אזוי זענען מיר געשטאנען פאר אפאר מינוט אינדרויסן פון שעלטער, מ׳קוקט אריין פון די לעכל, די אויגן פיל מיט טרערן און די הימלען וויינען מיט.
״על נהרות בבל שם ישבנו גם בכינו״

נאך זייענדיג אונטער די איינפלוס זעמיר תיכף צוגעגאנגען צו די לאקאלע בית חב״ד נעמען אפאר ריזיגע באקסעס מצה וואס הצדיק ר׳ שמעון ישראל האט דארט ליגן.

אזוי זענען די אידן ארויס פון מצרים… לאז מיר זיך ארויס אויפן וועג צו די פרויען שעלטער זיי צו טראגן מצה צו עסן, נישט וויסנדיג וואס צו ערווארטן, מיר האבן אלע געהערט אז די פרויען האלטן זיך שטארק, א הונגערסטרייק וכדו׳.

אנקומענדיג אהין איז צו אונזער גוט מזל געווען אביסל אפן די פענסטער גלאז אונטער די גראטעס, און יא, אפאר פון אונזערע שוועסטער שטייען דארט און זענען מצפים לישועה.
תיכף האמיר זיי געמאלדן אז אונז האבן מצה פאר זיי, און די רעאקציע איז געווען אהילכיגע טאנץ פון די מיידלעך אז זיי האבן וואס צו עסן.

כמעשהו בראשונה האט מען דא אויך נישט געקענט אריינגיין אינעם שעלטער אליינס, אבער לכה״פ איז געווען א זכיה זיי צו מחיה זיין מיט מצת מצוה.

עס איז נאך דא זייער אסאך וואס צו שרייבן, אונזער באזוך אין בבל, שמועסן מיט די בי״ד, זקנים, הנהלה גשמי, הנהלה רוחני, די סופר, אונזער שמועס מיט די קיען און טשיקענס וואס ווערן אויפגעהאדעוועט אויף די שטח פון לב טהור, וכולי וגומר קען מען שרייבן און שרייבן.

קען זיין אז איין טאג קען מען ממשיך זיין און מער פארציילן, אדער קענען אנדערע באזוכער פארציילן פון זייער קוק ווינקל.

אבער ביזדערווייל שטייט אונז אין פראנט פון די אויגן די צורות פון די אומשולדיגע שעפעלעך וואס זענען נעבעך אין שרעקליכע אומשטענדן על לא עול בכפם.

זאל זיך די באשעפער מרחם זיין אויף זיי, ומי שאמר לעולמו די יאמר לצרותינו די, און בקרוב בימינו זאלן מיר זיצן צוזאמען ביים מלך המשיח, אבער ביזדערווייל לאמיר געדענקען אז אונזערע ברודערס די יוצאים זענען שוין אדורך די גיהינום אויף דעי וועלט ביז היינט, לאמיר אלע צוזאמען זיכער מאכן אז פון יעצט גייען זיי האבן די גן עדן אויף דעי וועלט ביז משיח׳ס טאג בקרוב.

איי וואו נעמט מען די פעדער צו באשרייבן דעם נסיעה, זאלעך זאגן אז עס איז געווען אינטערעסאנט? קען זיין, אבער ווען עס שווימט ארויף די בילדער פון די אומשילדיגע נשמה׳לעך, בחורים און מיידעלעך, וואס זענען הינטער גראטעס צווישן זיבעציג וועלף בדמות אנשים, איי דאס הארץ רייסט ווען איך דערמאן מיר די סאדיסטישער געלעכטער וואס די וועכטער האבן הילכיג געלאכט ווען מהאט צוריק געטראגן דעם ליכטיגן בחור׳ל צו זיין קאמער..

ר׳ שמעון, ר׳ שמעון, יא, שמעון פאזען, אוי ווי איך בין מקנא דיין גן עדן נאכ׳ן זעהן די טענץ פון די פארשמאכטעטע מיידאלאך ווען זיי האבן נאר געהערט דעם פראזע ״שמעון פאזען שיקט ענק עסן״!!

באשעפער זיסער דערבארעם דיך אויף זיי און נעם זיי שוין ארויס מאפילה לאור גדול במהרה.


אבער בבחינת מעט מן האור שטארצט ארויס די מסירות נפלאה וואס די געטרייע עסקנים לייגן אריין דארט כל היום וכל הלילה ממש , צו זאל עס זיין מסדר זיין דאס עסן זאל אנקומען , די געריכטן זאלן זיך פירן אויפ׳ן בעסטן אופן שייך, די באזוכער זאלן באקומען די ריכטיגע אנווייזונגען און געברויכן בכל אורך הדרך, ועוד ועוד . אשרי להם ואשרי חלקם!!

יעצט א ווארט צו אייך מיינע הייליגע ברודערלעך וואס זיצן נאך דארט אין בבל והגלילות, אוי ווי לעכטיג זענען געווען די שעות וואס מיר האבן מיט אייך פארברענגט, אייער שמייכל, ווארעמקייט און ליבליכקייט איז דאך אזוי הארציג, סופר׳ל זיסער, דיין כתב איז דאך אזוי זיס עס שפיגלט באמת אפ דיין הארץ און נשמה וואס דו לייגסט אריין דערין, גלייבט מיר, ווען איך קען ווען, בלייב איך דארט נאך אפאר וואכן… מיין טרייסט איז, אז אט אט און מיר וועלן אינאיינעם פארברענגען דא אינטער געהעריגע דעכער און איבער נארמאלע פאדלאגעס, און מער נישט אונטער געבראטענע אייזענעס און

איבער די וועגן פון די ארטיגע בעלי חיים….

► Show Spoiler

אן עקסטערע באריכט נויטיגט זיך די שמועסן מיט׳ן ריש מתיבתא, זיינע זכרונות פון יארן צוריק, דער אב׳׳ד וואס האט קיין אויג נישט אראפגענומען פונעם התבוננות ספר׳ל במשך דעם שמועס, די ווארעמע אויפנאמע פון הצדיק ר׳ שאול בויער וואס באמת לא פסיק פומיה מגירסא אפילו פאר א רגע, און ווער רעדט נאך פון די לאנגע שפאציר לאורכה ולרחבה פונעם שטעטל אין באגלייטונג פון ידידינו ר׳ פ.א.י. הי״ו און הרב ש.ח. שליט״א וואס האבן אונז נישט ארויסגעלאזט איידער מיר האבן געשטילט דעם נייגער 100% און אפילו מיטגעגעבן צידה לדרך פרישע היימישע בינען האניג….

אה! ידידי ר׳ משה חיים צבי, די שעות ארוכות באישון לילה וואס מיר האבן פארברענגט, פארדעם אליין לוינט זיך א טריפ פון איבעראל…. אשרינו לגמרי!!!

טייערע ברודער עס איז ביטער שווער צו שרייבן אזויפיל געפילן אין אזא קליינע תגובה׳לע… וויסן זאלט איר אז הרבה יותר ממה שכתבתי, לא כתבתי, אבער זיי זענען איינגעקריצט אין מיין הארץ און וועט זיכער נישט ארויסגיין פון דארט אזוי שנעל….

איך וויל פערזענליך באדאנקען פאר מיינע באגלייטער אויפ׳ן נסיעה ובראשם ידידי הצדיק ר׳ אהרן הערש שרייבער שליט״א וואס רייסט זיך איבער לטובת היוצאים און אפילו בשעת די נסיעה געווען פארנומען פאר זיי שעות ארוכות, ווי אויך וויל איך באדאנקען דעם טייערן יוצא וואס איז מיטגעקומען און גאר אסאך צוגעגעבן לטובת הנסיעה ומטרתה,זאת השי״ת דיר באגליקן און א זיס לעבן זאל דיר אנטקעגן קומען!!!

אסיים מעין הפתיחה, טייערע אידן, רייסט איין פאר אונזערע הייליגע ברודער און שוועסטער וואס שמאכטן אין די שעלטערס, און האלטן זיך נאנט צום בוכ״ע במסירות נפש ממש!!!!!
ווער עס האט זיי געזעהן ברויך נישט קיין דערמאנונג זיי אינזין צו האבן… עס שטייט פאר די אויגן בייטאג און ביינאכט,
זאל דער רחום וחנון זיי שוין בקרוב אויסלייזן, און אינאיינעם זאלן מיר קעגן גיין דעם גואל צדק מיט א ׳לב טהורי באמת!!!!

כלפי מה דברים אמורים?

[גרינטליך]

יעצט איז נאך געבליבען גאנצע 21 נפשות אין געפענגעניש

איך לייג ארויף א ליסטע פון די נעמען וואס איך האב, מען זאל זיי אינזין האבן
ווער עס קען משלים זיין די איבריגע, יבוא על שכרו

>בני החכם <
פישל בן שרה
אלימלך ברוך בן שרה
צמח דוד קלונימוס בן שרה
שלמה יום טוב חיים בן שרה
דעלקא ברכה בת שרה
פריידא הדס ליבא בת שרה

>>>בני זיידא ידידיה כתריאל הלל בן החכם <
שלמה משה אליהו בן זהרא הענטשא
יוכבד שרח מרים חיה בת זהרא הענטשא

>>בן משה יוסף מנחם בן החכם<
נחום שלמה אברהם בן קרוינע מלכה הענדיל

>>בני יואל אלטער <
ישראל יוסף בן רבקה
שלמה דוד ישעיהו בן רבקה
פנחס אליהו ישי בן רבקה
פעריל אלישבע יכנא בת רבקה
תרצה מילכה בת רבקה

עמרם משה רוזנר
ווער זענען די גרופע מיידליך וואס פאלגן "נאר די חכם" דאס איז אויכעט נכלל אין דיין רשימה?

[וואלף]

► Show Spoiler

[

b]דער עסקן הנמרץ פון קאנאדא, דער מציל ומושיע פון די יוצאי לב-טהור אין לאנד, אונזער אלעמען באליבטער הרב שרייבער שליט"א, האט נאר-וואס אפגעשטאט א באזוך על אדמת גואטאמאלא, צום ערשטן מאל זינט די פרשה, אט זענען זיינע רשימות וואס ער האט אפגעשריבן אויפן פליגער, נאך זייענדיג אונטערן טיפן רושם פון די נסיעה.

...[/b]
לאמיר אפאר מינוט פארגעסן פון די ארום און ארום און לאמיר אביסל צוריק אריינגיין אין שעלטער.

און די לעצטערע טעג האט מיר די באשעפער געגעבן די זכיה צו גיין באזוכן אחינו בני ישראל הנתונים בצרה ובשביה אין די שעלטערס און גואטעמאלא, צוזאמען מיט אפאר צדיקים וואס זענען עוסק אגאנצן טאג מיטן העלפן אונזערע אידישע ברודער יוצאי לב טהור.

אסאך האבן מיר שוין געהערט, געליינט און געזעהן בילדער פון די קינדער און שעלטער, געקומען זענען מיר ביי די מיינונג אז מיר האבן ארויס די מצב נאר מיר גייען עס זעהן פון די נאנט, אבער ווי נאר מיר זענען אנקומען אהין האבן מיר גלייך געזעהן אז מיר ווייסן נאך גארנישט.

עוללי ובחורי הלכו שבי לפני צר…
אנגעהויבן האט זיך עס ביי די בחורים שעלטער ווי עס זענען יעצט דא ב״ה נאר דריי בחורים, מיר זענען אנגעקומען מיט פילע הענט מיט עסן, מתנות, קליידער וכדומה און אזוי וועט מען זיכער קענען אריינגיין זיך באגריסן מיט אונזערע טייערע ברודער, נעמענדיג אין באטראכט אז זיי זענען זיכער נישט אינגאנצן פארשפארט ווייל זיי האבן דאך גארנישט שלעכט געטוהן פאר קיין נשמה.

צו אונזער גרויס אנטוישונג האבן מיר אנגעהויבן צו טאפן א וואנט, אלע געוויינען און צעקות אז מיר זענען געקומען צופארן שעות ארוכות איז געפאלן אויף גראבע שטיינערנע ווענט מיט שטעכל דראטן פון אויבן.

נאך אריבער א שעה פון פארהאנדלונגען בדורן תפילה ומלחמה האט זיך ב״ה געעפנט א קליינע לעכל אינעם אייזערנע הערמעטיש פארמאכטע טיר, און די גארד ברוב רחמיו האט געברענגט איין בחור צום לאך אז מיר זאלן אים קענען זעהן און איבערגעבן די פעקלעך.

טייערע ברודער מה נאמר ומה נדבר!!!
יעצט ביים שרייבן די שורות קומען צוריק ארויף די טרערן וואס האט אונז אלע באנומען ביים זעהן פאר די אויגן א אידיש נפש אונטער גראטעס אין גואטעמאלא.
א טייערע בחור וואס הכרת פניו ענתה בו, די איידעלקייט וואס שיינט ארויס אפילו נאכן זיצן אכט חדשים צוזאמען מיט די גוים, עס שרייט זיך ארויס ׳מי נתן למשיסה יעקב וישראל לבוזזים׳.

שטייענדיג דארט אקעגן איבער אזא בחור א בעל מסירת נפש איז נישט געווען מער וואס צוטוהן ווי באהאלטן די טרערן און אים צו פראבירן געבן אביסל חיזוק אז כלל ישראל טראכט פון אים, מיר ווארטן אויף זיין באפרייאונג, און מיר קוקן ארויס אים מקבל פנים צו זיין.

אזוי זענען מיר געשטאנען פאר אפאר מינוט אינדרויסן פון שעלטער, מ׳קוקט אריין פון די לעכל, די אויגן פיל מיט טרערן און די הימלען וויינען מיט.
״על נהרות בבל שם ישבנו גם בכינו״

נאך זייענדיג אונטער די איינפלוס זעמיר תיכף צוגעגאנגען צו די לאקאלע בית חב״ד נעמען אפאר ריזיגע באקסעס מצה וואס הצדיק ר׳ שמעון ישראל האט דארט ליגן.

אזוי זענען די אידן ארויס פון מצרים… לאז מיר זיך ארויס אויפן וועג צו די פרויען שעלטער זיי צו טראגן מצה צו עסן, נישט וויסנדיג וואס צו ערווארטן, מיר האבן אלע געהערט אז די פרויען האלטן זיך שטארק, א הונגערסטרייק וכדו׳.

אנקומענדיג אהין איז צו אונזער גוט מזל געווען אביסל אפן די פענסטער גלאז אונטער די גראטעס, און יא, אפאר פון אונזערע שוועסטער שטייען דארט און זענען מצפים לישועה.
תיכף האמיר זיי געמאלדן אז אונז האבן מצה פאר זיי, און די רעאקציע איז געווען אהילכיגע טאנץ פון די מיידלעך אז זיי האבן וואס צו עסן.

כמעשהו בראשונה האט מען דא אויך נישט געקענט אריינגיין אינעם שעלטער אליינס, אבער לכה״פ איז געווען א זכיה זיי צו מחיה זיין מיט מצת מצוה.

עס איז נאך דא זייער אסאך וואס צו שרייבן, אונזער באזוך אין בבל, שמועסן מיט די בי״ד, זקנים, הנהלה גשמי, הנהלה רוחני, די סופר, אונזער שמועס מיט די קיען און טשיקענס וואס ווערן אויפגעהאדעוועט אויף די שטח פון לב טהור, וכולי וגומר קען מען שרייבן און שרייבן.

קען זיין אז איין טאג קען מען ממשיך זיין און מער פארציילן, אדער קענען אנדערע באזוכער פארציילן פון זייער קוק ווינקל.

אבער ביזדערווייל שטייט אונז אין פראנט פון די אויגן די צורות פון די אומשולדיגע שעפעלעך וואס זענען נעבעך אין שרעקליכע אומשטענדן על לא עול בכפם.

זאל זיך די באשעפער מרחם זיין אויף זיי, ומי שאמר לעולמו די יאמר לצרותינו די, און בקרוב בימינו זאלן מיר זיצן צוזאמען ביים מלך המשיח, אבער ביזדערווייל לאמיר געדענקען אז אונזערע ברודערס די יוצאים זענען שוין אדורך די גיהינום אויף דעי וועלט ביז היינט, לאמיר אלע צוזאמען זיכער מאכן אז פון יעצט גייען זיי האבן די גן עדן אויף דעי וועלט ביז משיח׳ס טאג בקרוב.

איי וואו נעמט מען די פעדער צו באשרייבן דעם נסיעה, זאלעך זאגן אז עס איז געווען אינטערעסאנט? קען זיין, אבער ווען עס שווימט ארויף די בילדער פון די אומשילדיגע נשמה׳לעך, בחורים און מיידעלעך, וואס זענען הינטער גראטעס צווישן זיבעציג וועלף בדמות אנשים, איי דאס הארץ רייסט ווען איך דערמאן מיר די סאדיסטישער געלעכטער וואס די וועכטער האבן הילכיג געלאכט ווען מהאט צוריק געטראגן דעם ליכטיגן בחור׳ל צו זיין קאמער..

אויב מ'קען שרייבן אין קורצן פארוואס זענען זיי שלעכט און רשעות'דיג? סתם ווייל זיי זענען גוים? זענען זיי נישט דא כלומר'שט לטובת די קינדער?
וואס איז געווען די עקשנות ביי די אומגליק נישט צו לאזן צו א גוטע שפיטאל, די עקשנות אליינס צו מעלדן די בשורה?
מ'האט געבעטן אז מ'זאל נישט העצן, אבער אז מ'דערמאנט די סאדיסטישקייט, אפשר אין קורצן - וואס ווילן זיי?

[לעבער אייער]

יעצט איז נאך געבליבען גאנצע 21 נפשות אין געפענגעניש

איך לייג ארויף א ליסטע פון די נעמען וואס איך האב, מען זאל זיי אינזין האבן
ווער עס קען משלים זיין די איבריגע, יבוא על שכרו

>בני החכם <
פישל בן שרה
אלימלך ברוך בן שרה
צמח דוד קלונימוס בן שרה
שלמה יום טוב חיים בן שרה
דעלקא ברכה בת שרה
פריידא הדס ליבא בת שרה

>>>בני זיידא ידידיה כתריאל הלל בן החכם <
שלמה משה אליהו בן זהרא הענטשא
יוכבד שרח מרים חיה בת זהרא הענטשא

>>בן משה יוסף מנחם בן החכם<
נחום שלמה אברהם בן קרוינע מלכה הענדיל

>>בני יואל אלטער <
ישראל יוסף בן רבקה
שלמה דוד ישעיהו בן רבקה
פנחס אליהו ישי בן רבקה
פעריל אלישבע יכנא בת רבקה
תרצה מילכה בת רבקה

עמרם משה רוזנר
ווער זענען די גרופע מיידליך וואס פאלגן "נאר די חכם" דאס איז אויכעט נכלל אין דיין רשימה?

די גרופע איז שוין ב''ה צופאלן

[גרינטליך]

יעצט איז נאך געבליבען גאנצע 21 נפשות אין געפענגעניש

איך לייג ארויף א ליסטע פון די נעמען וואס איך האב, מען זאל זיי אינזין האבן
ווער עס קען משלים זיין די איבריגע, יבוא על שכרו

>בני החכם <
פישל בן שרה
אלימלך ברוך בן שרה
צמח דוד קלונימוס בן שרה
שלמה יום טוב חיים בן שרה
דעלקא ברכה בת שרה
פריידא הדס ליבא בת שרה

>>>בני זיידא ידידיה כתריאל הלל בן החכם <
שלמה משה אליהו בן זהרא הענטשא
יוכבד שרח מרים חיה בת זהרא הענטשא

>>בן משה יוסף מנחם בן החכם<
נחום שלמה אברהם בן קרוינע מלכה הענדיל

>>בני יואל אלטער <
ישראל יוסף בן רבקה
שלמה דוד ישעיהו בן רבקה
פנחס אליהו ישי בן רבקה
פעריל אלישבע יכנא בת רבקה
תרצה מילכה בת רבקה

עמרם משה רוזנר
ווער זענען די גרופע מיידליך וואס פאלגן "נאר די חכם" דאס איז אויכעט נכלל אין דיין רשימה?

די גרופע איז שוין ב''ה צופאלן

ישועת ה' כהרף עין!!!
ווי אזוי איז דאס אזוי שנעל צישטאנד געקומען?

[עסקן נמרץ]

דער עסקן הנמרץ פון קאנאדא, דער מציל ומושיע פון די יוצאי לב-טהור אין לאנד, אונזער אלעמען באליבטער הרב שרייבער שליט"א, האט נאר-וואס אפגעשטאט א באזוך על

► Show Spoiler

אדמת גואטאמאלא, צום ערשטן מאל זינט די פרשה, אט זענען זיינע רשימות וואס ער האט אפגעשריבן אויפן פליגער, נאך זייענדיג אונטערן טיפן רושם פון די נסיעה.

...
לאמיר אפאר מינוט פארגעסן פון די ארום און ארום און לאמיר אביסל צוריק אריינגיין אין שעלטער.

און די לעצטערע טעג האט מיר די באשעפער געגעבן די זכיה צו גיין באזוכן אחינו בני ישראל הנתונים בצרה ובשביה אין די שעלטערס און גואטעמאלא, צוזאמען מיט אפאר צדיקים וואס זענען עוסק אגאנצן טאג מיטן העלפן אונזערע אידישע ברודער יוצאי לב טהור.

אסאך האבן מיר שוין געהערט, געליינט און געזעהן בילדער פון די קינדער און שעלטער, געקומען זענען מיר ביי די מיינונג אז מיר האבן ארויס די מצב נאר מיר גייען עס זעהן פון די נאנט, אבער ווי נאר מיר זענען אנקומען אהין האבן מיר גלייך געזעהן אז מיר ווייסן נאך גארנישט.

עוללי ובחורי הלכו שבי לפני צר…
אנגעהויבן האט זיך עס ביי די בחורים שעלטער ווי עס זענען יעצט דא ב״ה נאר דריי בחורים, מיר זענען אנגעקומען מיט פילע הענט מיט עסן, מתנות, קליידער וכדומה און אזוי וועט מען זיכער קענען אריינגיין זיך באגריסן מיט אונזערע טייערע ברודער, נעמענדיג אין באטראכט אז זיי זענען זיכער נישט אינגאנצן פארשפארט ווייל זיי האבן דאך גארנישט שלעכט געטוהן פאר קיין נשמה.

צו אונזער גרויס אנטוישונג האבן מיר אנגעהויבן צו טאפן א וואנט, אלע געוויינען און צעקות אז מיר זענען געקומען צופארן שעות ארוכות איז געפאלן אויף גראבע שטיינערנע ווענט מיט שטעכל דראטן פון אויבן.

נאך אריבער א שעה פון פארהאנדלונגען בדורן תפילה ומלחמה האט זיך ב״ה געעפנט א קליינע לעכל אינעם אייזערנע הערמעטיש פארמאכטע טיר, און די גארד ברוב רחמיו האט געברענגט איין בחור צום לאך אז מיר זאלן אים קענען זעהן און איבערגעבן די פעקלעך.

טייערע ברודער מה נאמר ומה נדבר!!!
יעצט ביים שרייבן די שורות קומען צוריק ארויף די טרערן וואס האט אונז אלע באנומען ביים זעהן פאר די אויגן א אידיש נפש אונטער גראטעס אין גואטעמאלא.
א טייערע בחור וואס הכרת פניו ענתה בו, די איידעלקייט וואס שיינט ארויס אפילו נאכן זיצן אכט חדשים צוזאמען מיט די גוים, עס שרייט זיך ארויס ׳מי נתן למשיסה יעקב וישראל לבוזזים׳.

שטייענדיג דארט אקעגן איבער אזא בחור א בעל מסירת נפש איז נישט געווען מער וואס צוטוהן ווי באהאלטן די טרערן און אים צו פראבירן געבן אביסל חיזוק אז כלל ישראל טראכט פון אים, מיר ווארטן אויף זיין באפרייאונג, און מיר קוקן ארויס אים מקבל פנים צו זיין.

אזוי זענען מיר געשטאנען פאר אפאר מינוט אינדרויסן פון שעלטער, מ׳קוקט אריין פון די לעכל, די אויגן פיל מיט טרערן און די הימלען וויינען מיט.
״על נהרות בבל שם ישבנו גם בכינו״

נאך זייענדיג אונטער די איינפלוס זעמיר תיכף צוגעגאנגען צו די לאקאלע בית חב״ד נעמען אפאר ריזיגע באקסעס מצה וואס הצדיק ר׳ שמעון ישראל האט דארט ליגן.

אזוי זענען די אידן ארויס פון מצרים… לאז מיר זיך ארויס אויפן וועג צו די פרויען שעלטער זיי צו טראגן מצה צו עסן, נישט וויסנדיג וואס צו ערווארטן, מיר האבן אלע געהערט אז די פרויען האלטן זיך שטארק, א הונגערסטרייק וכדו׳.

אנקומענדיג אהין איז צו אונזער גוט מזל געווען אביסל אפן די פענסטער גלאז אונטער די גראטעס, און יא, אפאר פון אונזערע שוועסטער שטייען דארט און זענען מצפים לישועה.
תיכף האמיר זיי געמאלדן אז אונז האבן מצה פאר זיי, און די רעאקציע איז געווען אהילכיגע טאנץ פון די מיידלעך אז זיי האבן וואס צו עסן.

כמעשהו בראשונה האט מען דא אויך נישט געקענט אריינגיין אינעם שעלטער אליינס, אבער לכה״פ איז געווען א זכיה זיי צו מחיה זיין מיט מצת מצוה.

עס איז נאך דא זייער אסאך וואס צו שרייבן, אונזער באזוך אין בבל, שמועסן מיט די בי״ד, זקנים, הנהלה גשמי, הנהלה רוחני, די סופר, אונזער שמועס מיט די קיען און טשיקענס וואס ווערן אויפגעהאדעוועט אויף די שטח פון לב טהור, וכולי וגומר קען מען שרייבן און שרייבן.

► Show Spoiler

קען זיין אז איין טאג קען מען ממשיך זיין און מער פארציילן, אדער קענען אנדערע באזוכער פארציילן פון זייער קוק ווינקל.

אבער ביזדערווייל שטייט אונז אין פראנט פון די אויגן די צורות פון די אומשולדיגע שעפעלעך וואס זענען נעבעך אין שרעקליכע אומשטענדן על לא עול בכפם.

זאל זיך די באשעפער מרחם זיין אויף זיי, ומי שאמר לעולמו די יאמר לצרותינו די, און בקרוב בימינו זאלן מיר זיצן צוזאמען ביים מלך המשיח, אבער ביזדערווייל לאמיר געדענקען אז אונזערע ברודערס די יוצאים זענען שוין אדורך די גיהינום אויף דעי וועלט ביז היינט, לאמיר אלע צוזאמען זיכער מאכן אז פון יעצט גייען זיי האבן די גן עדן אויף דעי וועלט ביז משיח׳ס טאג בקרוב.

צי וואס האדעוועט מען זיי, אויב זיי עסען נישט פון דעם, און זיי טרונקן נישט די מילך?
איך פרעג ערנעסט אהייט

אפיציעל באלאנגט עס פאר די גוי וואס נעמט קעיר פון די שטח.

אויב עס פעלט אויס קען מען עס נוצן פאר תיקונים.

[לעבער אייער]

די שבת האט געוויילט אין בבל צווי טעלער קינדער וואס זענען שוין ארויס אפאר יאר צוריק ביי די באקאנטע פרשה, צו זיין א שבת ביי זייער טאטע די אב בית דין נאך אסאך יארן נישט געהעריג זען

[עסקן נמרץ]

► Show Spoiler

[

b]דער עסקן הנמרץ פון קאנאדא, דער מציל ומושיע פון די יוצאי לב-טהור אין לאנד, אונזער אלעמען באליבטער הרב שרייבער שליט"א, האט נאר-וואס אפגעשטאט א באזוך על אדמת גואטאמאלא, צום ערשטן מאל זינט די פרשה, אט זענען זיינע רשימות וואס ער האט אפגעשריבן אויפן פליגער, נאך זייענדיג אונטערן טיפן רושם פון די נסיעה.

...[/b]
לאמיר אפאר מינוט פארגעסן פון די ארום און ארום און לאמיר אביסל צוריק אריינגיין אין שעלטער.

און די לעצטערע טעג האט מיר די באשעפער געגעבן די זכיה צו גיין באזוכן אחינו בני ישראל הנתונים בצרה ובשביה אין די שעלטערס און גואטעמאלא, צוזאמען מיט אפאר צדיקים וואס זענען עוסק אגאנצן טאג מיטן העלפן אונזערע אידישע ברודער יוצאי לב טהור.

אסאך האבן מיר שוין געהערט, געליינט און געזעהן בילדער פון די קינדער און שעלטער, געקומען זענען מיר ביי די מיינונג אז מיר האבן ארויס די מצב נאר מיר גייען עס זעהן פון די נאנט, אבער ווי נאר מיר זענען אנקומען אהין האבן מיר גלייך געזעהן אז מיר ווייסן נאך גארנישט.

עוללי ובחורי הלכו שבי לפני צר…
אנגעהויבן האט זיך עס ביי די בחורים שעלטער ווי עס זענען יעצט דא ב״ה נאר דריי בחורים, מיר זענען אנגעקומען מיט פילע הענט מיט עסן, מתנות, קליידער וכדומה און אזוי וועט מען זיכער קענען אריינגיין זיך באגריסן מיט אונזערע טייערע ברודער, נעמענדיג אין באטראכט אז זיי זענען זיכער נישט אינגאנצן פארשפארט ווייל זיי האבן דאך גארנישט שלעכט געטוהן פאר קיין נשמה.

צו אונזער גרויס אנטוישונג האבן מיר אנגעהויבן צו טאפן א וואנט, אלע געוויינען און צעקות אז מיר זענען געקומען צופארן שעות ארוכות איז געפאלן אויף גראבע שטיינערנע ווענט מיט שטעכל דראטן פון אויבן.

נאך אריבער א שעה פון פארהאנדלונגען בדורן תפילה ומלחמה האט זיך ב״ה געעפנט א קליינע לעכל אינעם אייזערנע הערמעטיש פארמאכטע טיר, און די גארד ברוב רחמיו האט געברענגט איין בחור צום לאך אז מיר זאלן אים קענען זעהן און איבערגעבן די פעקלעך.

טייערע ברודער מה נאמר ומה נדבר!!!
יעצט ביים שרייבן די שורות קומען צוריק ארויף די טרערן וואס האט אונז אלע באנומען ביים זעהן פאר די אויגן א אידיש נפש אונטער גראטעס אין גואטעמאלא.
א טייערע בחור וואס הכרת פניו ענתה בו, די איידעלקייט וואס שיינט ארויס אפילו נאכן זיצן אכט חדשים צוזאמען מיט די גוים, עס שרייט זיך ארויס ׳מי נתן למשיסה יעקב וישראל לבוזזים׳.

שטייענדיג דארט אקעגן איבער אזא בחור א בעל מסירת נפש איז נישט געווען מער וואס צוטוהן ווי באהאלטן די טרערן און אים צו פראבירן געבן אביסל חיזוק אז כלל ישראל טראכט פון אים, מיר ווארטן אויף זיין באפרייאונג, און מיר קוקן ארויס אים מקבל פנים צו זיין.

אזוי זענען מיר געשטאנען פאר אפאר מינוט אינדרויסן פון שעלטער, מ׳קוקט אריין פון די לעכל, די אויגן פיל מיט טרערן און די הימלען וויינען מיט.
״על נהרות בבל שם ישבנו גם בכינו״

נאך זייענדיג אונטער די איינפלוס זעמיר תיכף צוגעגאנגען צו די לאקאלע בית חב״ד נעמען אפאר ריזיגע באקסעס מצה וואס הצדיק ר׳ שמעון ישראל האט דארט ליגן.

אזוי זענען די אידן ארויס פון מצרים… לאז מיר זיך ארויס אויפן וועג צו די פרויען שעלטער זיי צו טראגן מצה צו עסן, נישט וויסנדיג וואס צו ערווארטן, מיר האבן אלע געהערט אז די פרויען האלטן זיך שטארק, א הונגערסטרייק וכדו׳.

אנקומענדיג אהין איז צו אונזער גוט מזל געווען אביסל אפן די פענסטער גלאז אונטער די גראטעס, און יא, אפאר פון אונזערע שוועסטער שטייען דארט און זענען מצפים לישועה.
תיכף האמיר זיי געמאלדן אז אונז האבן מצה פאר זיי, און די רעאקציע איז געווען אהילכיגע טאנץ פון די מיידלעך אז זיי האבן וואס צו עסן.

כמעשהו בראשונה האט מען דא אויך נישט געקענט אריינגיין אינעם שעלטער אליינס, אבער לכה״פ איז געווען א זכיה זיי צו מחיה זיין מיט מצת מצוה.

עס איז נאך דא זייער אסאך וואס צו שרייבן, אונזער באזוך אין בבל, שמועסן מיט די בי״ד, זקנים, הנהלה גשמי, הנהלה רוחני, די סופר, אונזער שמועס מיט די קיען און טשיקענס וואס ווערן אויפגעהאדעוועט אויף די שטח פון לב טהור, וכולי וגומר קען מען שרייבן און שרייבן.

קען זיין אז איין טאג קען מען ממשיך זיין און מער פארציילן, אדער קענען אנדערע באזוכער פארציילן פון זייער קוק ווינקל.

אבער ביזדערווייל שטייט אונז אין פראנט פון די אויגן די צורות פון די אומשולדיגע שעפעלעך וואס זענען נעבעך אין שרעקליכע אומשטענדן על לא עול בכפם.

זאל זיך די באשעפער מרחם זיין אויף זיי, ומי שאמר לעולמו די יאמר לצרותינו די, און בקרוב בימינו זאלן מיר זיצן צוזאמען ביים מלך המשיח, אבער ביזדערווייל לאמיר געדענקען אז אונזערע ברודערס די יוצאים זענען שוין אדורך די גיהינום אויף דעי וועלט ביז היינט, לאמיר אלע צוזאמען זיכער מאכן אז פון יעצט גייען זיי האבן די גן עדן אויף דעי וועלט ביז משיח׳ס טאג בקרוב.

איי וואו נעמט מען די פעדער צו באשרייבן דעם נסיעה, זאלעך זאגן אז עס איז געווען אינטערעסאנט? קען זיין, אבער ווען עס שווימט ארויף די בילדער פון די אומשילדיגע נשמה׳לעך, בחורים און מיידעלעך, וואס זענען הינטער גראטעס צווישן זיבעציג וועלף בדמות אנשים, איי דאס הארץ רייסט ווען איך דערמאן מיר די סאדיסטישער געלעכטער וואס די וועכטער האבן הילכיג געלאכט ווען מהאט צוריק געטראגן דעם ליכטיגן בחור׳ל צו זיין קאמער..

אויב מ'קען שרייבן אין קורצן פארוואס זענען זיי שלעכט און רשעות'דיג? סתם ווייל זיי זענען גוים? זענען זיי נישט דא כלומר'שט לטובת די קינדער?
וואס איז געווען די עקשנות ביי די אומגליק נישט צו לאזן צו א גוטע שפיטאל, די עקשנות אליינס צו מעלדן די בשורה?
מ'האט געבעטן אז מ'זאל נישט העצן, אבער אז מ'דערמאנט די סאדיסטישקייט, אפשר אין קורצן - וואס ווילן זיי?

די גוים זענען סתם דא מקיים צו זיין די עשו שונא ליעקב.

זיי ווילן זיכער מאכן אז די קינדער זעהן נישט קיין אידיש פנים, און די זעלבע צייט וואס גוים באזוכער לאזט מען אריין.

אויב איינער גייט נאך מיט לב טהור קליידער איז א מצוה אים צו פייניגן כאילו ער איז נישט קיין מיינער וויקטעם.

וכו' וגו'

[גרינטליך]

דער עסקן הנמרץ פון קאנאדא, דער מציל ומושיע פון די יוצאי לב-טהור אין לאנד, אונזער אלעמען באליבטער הרב שרייבער שליט"א, האט נאר-וואס אפגעשטאט א באזוך על

► Show Spoiler

אדמת גואטאמאלא, צום ערשטן מאל זינט די פרשה, אט זענען זיינע רשימות וואס ער האט אפגעשריבן אויפן פליגער, נאך זייענדיג אונטערן טיפן רושם פון די נסיעה.

...
לאמיר אפאר מינוט פארגעסן פון די ארום און ארום און לאמיר אביסל צוריק אריינגיין אין שעלטער.

און די לעצטערע טעג האט מיר די באשעפער געגעבן די זכיה צו גיין באזוכן אחינו בני ישראל הנתונים בצרה ובשביה אין די שעלטערס און גואטעמאלא, צוזאמען מיט אפאר צדיקים וואס זענען עוסק אגאנצן טאג מיטן העלפן אונזערע אידישע ברודער יוצאי לב טהור.

אסאך האבן מיר שוין געהערט, געליינט און געזעהן בילדער פון די קינדער און שעלטער, געקומען זענען מיר ביי די מיינונג אז מיר האבן ארויס די מצב נאר מיר גייען עס זעהן פון די נאנט, אבער ווי נאר מיר זענען אנקומען אהין האבן מיר גלייך געזעהן אז מיר ווייסן נאך גארנישט.

עוללי ובחורי הלכו שבי לפני צר…
אנגעהויבן האט זיך עס ביי די בחורים שעלטער ווי עס זענען יעצט דא ב״ה נאר דריי בחורים, מיר זענען אנגעקומען מיט פילע הענט מיט עסן, מתנות, קליידער וכדומה און אזוי וועט מען זיכער קענען אריינגיין זיך באגריסן מיט אונזערע טייערע ברודער, נעמענדיג אין באטראכט אז זיי זענען זיכער נישט אינגאנצן פארשפארט ווייל זיי האבן דאך גארנישט שלעכט געטוהן פאר קיין נשמה.

צו אונזער גרויס אנטוישונג האבן מיר אנגעהויבן צו טאפן א וואנט, אלע געוויינען און צעקות אז מיר זענען געקומען צופארן שעות ארוכות איז געפאלן אויף גראבע שטיינערנע ווענט מיט שטעכל דראטן פון אויבן.

נאך אריבער א שעה פון פארהאנדלונגען בדורן תפילה ומלחמה האט זיך ב״ה געעפנט א קליינע לעכל אינעם אייזערנע הערמעטיש פארמאכטע טיר, און די גארד ברוב רחמיו האט געברענגט איין בחור צום לאך אז מיר זאלן אים קענען זעהן און איבערגעבן די פעקלעך.

טייערע ברודער מה נאמר ומה נדבר!!!
יעצט ביים שרייבן די שורות קומען צוריק ארויף די טרערן וואס האט אונז אלע באנומען ביים זעהן פאר די אויגן א אידיש נפש אונטער גראטעס אין גואטעמאלא.
א טייערע בחור וואס הכרת פניו ענתה בו, די איידעלקייט וואס שיינט ארויס אפילו נאכן זיצן אכט חדשים צוזאמען מיט די גוים, עס שרייט זיך ארויס ׳מי נתן למשיסה יעקב וישראל לבוזזים׳.

שטייענדיג דארט אקעגן איבער אזא בחור א בעל מסירת נפש איז נישט געווען מער וואס צוטוהן ווי באהאלטן די טרערן און אים צו פראבירן געבן אביסל חיזוק אז כלל ישראל טראכט פון אים, מיר ווארטן אויף זיין באפרייאונג, און מיר קוקן ארויס אים מקבל פנים צו זיין.

אזוי זענען מיר געשטאנען פאר אפאר מינוט אינדרויסן פון שעלטער, מ׳קוקט אריין פון די לעכל, די אויגן פיל מיט טרערן און די הימלען וויינען מיט.
״על נהרות בבל שם ישבנו גם בכינו״

נאך זייענדיג אונטער די איינפלוס זעמיר תיכף צוגעגאנגען צו די לאקאלע בית חב״ד נעמען אפאר ריזיגע באקסעס מצה וואס הצדיק ר׳ שמעון ישראל האט דארט ליגן.

אזוי זענען די אידן ארויס פון מצרים… לאז מיר זיך ארויס אויפן וועג צו די פרויען שעלטער זיי צו טראגן מצה צו עסן, נישט וויסנדיג וואס צו ערווארטן, מיר האבן אלע געהערט אז די פרויען האלטן זיך שטארק, א הונגערסטרייק וכדו׳.

אנקומענדיג אהין איז צו אונזער גוט מזל געווען אביסל אפן די פענסטער גלאז אונטער די גראטעס, און יא, אפאר פון אונזערע שוועסטער שטייען דארט און זענען מצפים לישועה.
תיכף האמיר זיי געמאלדן אז אונז האבן מצה פאר זיי, און די רעאקציע איז געווען אהילכיגע טאנץ פון די מיידלעך אז זיי האבן וואס צו עסן.

כמעשהו בראשונה האט מען דא אויך נישט געקענט אריינגיין אינעם שעלטער אליינס, אבער לכה״פ איז געווען א זכיה זיי צו מחיה זיין מיט מצת מצוה.

עס איז נאך דא זייער אסאך וואס צו שרייבן, אונזער באזוך אין בבל, שמועסן מיט די בי״ד, זקנים, הנהלה גשמי, הנהלה רוחני, די סופר, אונזער שמועס מיט די קיען און טשיקענס וואס ווערן אויפגעהאדעוועט אויף די שטח פון לב טהור, וכולי וגומר קען מען שרייבן און שרייבן.

► Show Spoiler

קען זיין אז איין טאג קען מען ממשיך זיין און מער פארציילן, אדער קענען אנדערע באזוכער פארציילן פון זייער קוק ווינקל.

אבער ביזדערווייל שטייט אונז אין פראנט פון די אויגן די צורות פון די אומשולדיגע שעפעלעך וואס זענען נעבעך אין שרעקליכע אומשטענדן על לא עול בכפם.

זאל זיך די באשעפער מרחם זיין אויף זיי, ומי שאמר לעולמו די יאמר לצרותינו די, און בקרוב בימינו זאלן מיר זיצן צוזאמען ביים מלך המשיח, אבער ביזדערווייל לאמיר געדענקען אז אונזערע ברודערס די יוצאים זענען שוין אדורך די גיהינום אויף דעי וועלט ביז היינט, לאמיר אלע צוזאמען זיכער מאכן אז פון יעצט גייען זיי האבן די גן עדן אויף דעי וועלט ביז משיח׳ס טאג בקרוב.

צי וואס האדעוועט מען זיי, אויב זיי עסען נישט פון דעם, און זיי טרונקן נישט די מילך?
איך פרעג ערנעסט אהייט

אפיציעל באלאנגט עס פאר די גוי וואס נעמט קעיר פון די שטח.

אויב עס פעלט אויס קען מען עס נוצן פאר תיקונים.

אוי באשעפער אין הימל!!!
געוואלד און געשריגען!!!
מי שאמר לעולמו די יאמר לצרותיני די

[גרינטליך]

די שבת האט געוויילט אין בבל צווי טעלער קינדער וואס זענען שוין ארויס אפאר יאר צוריק ביי די באקאנטע פרשה, צו זיין א שבת ביי זייער טאטע די אב בית דין נאך אסאך יארן נישט געהעריג זען

זיי זענען מפרסם עפעס איבער דעם?

[גרינטליך]

► Show Spoiler

איי וואו נעמט מען די פעדער צו באשרייבן דעם נסיעה, זאלעך זאגן אז עס איז געווען אינטערעסאנט? קען זיין, אבער ווען עס שווימט ארויף די בילדער פון די אומשילדיגע נשמה׳לעך, בחורים און מיידעלעך, וואס זענען הינטער גראטעס צווישן זיבעציג וועלף בדמות אנשים, איי דאס הארץ רייסט ווען איך דערמאן מיר די סאדיסטישער געלעכטער וואס די וועכטער האבן הילכיג געלאכט ווען מהאט צוריק געטראגן דעם ליכטיגן בחור׳ל צו זיין קאמער..

אויב מ'קען שרייבן אין קורצן פארוואס זענען זיי שלעכט און רשעות'דיג? סתם ווייל זיי זענען גוים? זענען זיי נישט דא כלומר'שט לטובת די קינדער?
וואס איז געווען די עקשנות ביי די אומגליק נישט צו לאזן צו א גוטע שפיטאל, די עקשנות אליינס צו מעלדן די בשורה?
מ'האט געבעטן אז מ'זאל נישט העצן, אבער אז מ'דערמאנט די סאדיסטישקייט, אפשר אין קורצן - וואס ווילן זיי?

די גוים זענען סתם דא מקיים צו זיין די עשו שונא ליעקב.

זיי ווילן זיכער מאכן אז די קינדער זעהן נישט קיין אידיש פנים, און די זעלבע צייט וואס גוים באזוכער לאזט מען אריין.

אויב איינער גייט נאך מיט לב טהור קליידער איז א מצוה אים צו פייניגן כאילו ער איז נישט קיין מיינער וויקטעם.

וכו' וגו'

ליידער ליידער מיר זענען נאך אין די ביטערע גלות, תשעה באב איז געקומען און געגאנגען ועדיין לא נושענו.

ווער פון די תושבים און די שעלטער גיין נאך מיט די לב טהור קליידער?

[לעבער אייער]

די שבת האט געוויילט אין בבל צווי טעלער קינדער וואס זענען שוין ארויס אפאר יאר צוריק ביי די באקאנטע פרשה, צו זיין א שבת ביי זייער טאטע די אב בית דין נאך אסאך יארן נישט געהעריג זען

זיי זענען מפרסם עפעס איבער דעם?

דהיינו?